LOGINIsang subo pa lamang, alam na agad niyang luto iyon ni Manang Rosa. Matagal-tagal na rin siyang hindi nakakatikim ng mga pagkaing niluluto nito, kaya labis niya itong na-miss. Dahil dito, masarap siyang kumain. Kahit hindi maganda ang relasyon nila ni Raphael sa ngayon, hindi niya kailangang pagkai
“Aleisha, hindi mo ako maaaring kasuhan.” Dahan-dahang lumapit si Raphael at naglupasay sa harap niya. “Huwag kang magmatigas. Mag-asawa pa rin tayo. Paano magiging trespassing ang pagpunta ko sa bahay ng sarili kong asawa?” Naiinis na si Aleisha sa kanya. “Ano ba talaga ang gusto mo?” “Ako?” Tuma
Sumuko na si Raphael. “Makinig ka sa akin. Huwag ka nang pumasok sa trabaho. Manatili ka lang sa bahay at nangangako akong walang sinumang mananakit kahit isang hibla ng buhok ni Alexander.” Talaga ba? Hindi ba’t dalawa lang naman ang taktikang ginagamit niya? Bakit ngayon, ang hindi niya pagpaso
Hindi pa kailanman nakipaghalikan si Michelle. Sa buong buhay niya ay iyon ang kauna-unahan niyang halik! Nanlaki ang mga mata niya. Nakalimutan niyang huminga, at tila namanhid ang lahat ng kaniyang pandama! Mabuti na lamang at hindi nagtagal si Marco. Mabilis ding natapos ang halik. Gayunpaman,
Hindi naman mahirap ang pumasok. May bahagi ng pagmamay-ari ng Lion Bay ang pamilya Arizcon at pamilya Romualdez. Kaya madali lang para sa kanila ang kumuha ng ekstrang susi. Tinawagan ni Joaquin sina Jerome at Jacob. Kinuha nila ang susi at binuksan ang p***o. Pumasok silang tatlo at maya-maya ay
"Aray. Medyo nahihilo ako. Ano ba'ng nangyayari?" biglang sabi ni Pia. Pagkatapos ay humiga siya sa tabi ni Michelle. "Tinamaan na ako ng alak. Magpahinga muna tayo." Ha? Biglang nagningning ang mga mata ni Aleisha. Lasing na yata si Michelle at baka kung ano pang masabi nito kay Pia na ayaw nito
Nagmamadaling umuwi si Aleisha dala-dala pa rin ang tanong kung sino ang nakasama niya kagabi. Malayo pa lang ay nakikita na niya kung sino-sino ang nasa loob ng kanilang bahay. Isang mataba at panot na matanda ang nakaupo sa sala habang galit na nakatingin kay Sophia— anak ni Amanda. "Anak ka tala
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nakaupo si Alexander sa bangko, suot ang hospital gown na ngayon ay basang-basa na dahil sa sabaw na galing sa sopas. Hindi lang iyon, dahil basang-basa rin ang buhok nito. Kahit ang mukha niya ay hindi na nakikita nang maayos dahil sa mga gulay na nakadikit doon. "Kumain ka! Wala ka talagang kwent







