LOGIN"Sigurado ka ba..." Minasahe ni Raphael ang kaniyang sentido. "Na hindi makaaapekto sa kaniya ang pamamaga ng mga paa niya..." "Hindi, hindi! Mr. Arizcon, masyado ka namang nag-aalala..." "Raphael." Biglang narinig niya ang pagtawag ni Aleisha mula sa kaniyang likuran. "Iyon na muna. Ibababa ko
Bahagyang hinigpitan ni Raphael ang pagkakahawak sa kaniya at mahinahong nagsalita. "Sige, sumusumpa ako. Totoo ang bawat salitang sasabihin ko. Hindi ako magsisinungaling sa iyo—" "At kung magsinungaling man ako, nawa'y tuluyang mawala sa akin ang taong pinakamamahal ko at tumanda akong mag-isa."
Habang nagsasalita, inilagay na niya sa kandungan ang mga binti ni Aleisha. Nang masuri niya itong mabuti, nakita niyang parehong basang-basa ang sapatos nito. Agad na nagdilim ang kaniyang mukha. Bahagyang natakot si Aleisha kaya napaatras siya. "May balak ka pa bang gumalaw?" Puno ng pagkainis
Habang wala si Raphael, tumayo si Aleisha at nagtungo sa kusina. Kumuha siya ng lalagyan ng pagkain at maingat na inilagay roon ang maliit na snowman. Pagkatapos, isinara niya ang takip nito at inilagay sa loob ng freezer. Napangiti si Aleisha sa naisip. Sa ganitong paraan, hindi matutunaw ang mal
Hindi siya nakatulog nang maayos noong nakaraang gabi. Dahil nakasara rin ang mga kurtina at tahimik ang buong silid, hindi nagtagal ay nahimbing na siya. Napakahimbing ng kanyang tulog. Nang magising siya, dapithapon na. Mas magaan na rin ang pakiramdam ng kanyang katawan. Hinawi niya ang mga kur
Dahil maraming gumugulo sa isip ni Aleisha, hindi naging mahimbing ang kanyang tulog nang gabing iyon. Pagkagising niya kinabukasan, napansin niyang namamaga ang kanyang mga paa. Para na itong mga tinapay na bagong singaw! Nang idiin niya ang daliri sa ibabaw ng kanyang paa, nag-iwan iyon ng lubog
"Raphael Arizcon..." Natigilan si Mr. Sandoval habang nakatingin kay Raphael. Kapag isa kang negosyante ay imposibleng hindi mo kilala ang isang Raphael Arizcon. "B-Bakit ka narito?" Hindi man lang pinansin ni Raphael si Mr. Sandoval. Nasa kay Sophia ang buo niyang atensyon na ngayon ay hilam na
Nagmamadaling umuwi si Aleisha dala-dala pa rin ang tanong kung sino ang nakasama niya kagabi. Malayo pa lang ay nakikita na niya kung sino-sino ang nasa loob ng kanilang bahay. Isang mataba at panot na matanda ang nakaupo sa sala habang galit na nakatingin kay Sophia— anak ni Amanda. "Anak ka tala
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis







