로그인"Sigurado ka ba..." Minasahe ni Raphael ang kaniyang sentido. "Na hindi makaaapekto sa kaniya ang pamamaga ng mga paa niya..." "Hindi, hindi! Mr. Arizcon, masyado ka namang nag-aalala..." "Raphael." Biglang narinig niya ang pagtawag ni Aleisha mula sa kaniyang likuran. "Iyon na muna. Ibababa ko
Bahagyang hinigpitan ni Raphael ang pagkakahawak sa kaniya at mahinahong nagsalita. "Sige, sumusumpa ako. Totoo ang bawat salitang sasabihin ko. Hindi ako magsisinungaling sa iyo—" "At kung magsinungaling man ako, nawa'y tuluyang mawala sa akin ang taong pinakamamahal ko at tumanda akong mag-isa."
Habang nagsasalita, inilagay na niya sa kandungan ang mga binti ni Aleisha. Nang masuri niya itong mabuti, nakita niyang parehong basang-basa ang sapatos nito. Agad na nagdilim ang kaniyang mukha. Bahagyang natakot si Aleisha kaya napaatras siya. "May balak ka pa bang gumalaw?" Puno ng pagkainis
Habang wala si Raphael, tumayo si Aleisha at nagtungo sa kusina. Kumuha siya ng lalagyan ng pagkain at maingat na inilagay roon ang maliit na snowman. Pagkatapos, isinara niya ang takip nito at inilagay sa loob ng freezer. Napangiti si Aleisha sa naisip. Sa ganitong paraan, hindi matutunaw ang mal
Hindi siya nakatulog nang maayos noong nakaraang gabi. Dahil nakasara rin ang mga kurtina at tahimik ang buong silid, hindi nagtagal ay nahimbing na siya. Napakahimbing ng kanyang tulog. Nang magising siya, dapithapon na. Mas magaan na rin ang pakiramdam ng kanyang katawan. Hinawi niya ang mga kur
Dahil maraming gumugulo sa isip ni Aleisha, hindi naging mahimbing ang kanyang tulog nang gabing iyon. Pagkagising niya kinabukasan, napansin niyang namamaga ang kanyang mga paa. Para na itong mga tinapay na bagong singaw! Nang idiin niya ang daliri sa ibabaw ng kanyang paa, nag-iwan iyon ng lubog
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nakaupo si Alexander sa bangko, suot ang hospital gown na ngayon ay basang-basa na dahil sa sabaw na galing sa sopas. Hindi lang iyon, dahil basang-basa rin ang buhok nito. Kahit ang mukha niya ay hindi na nakikita nang maayos dahil sa mga gulay na nakadikit doon. "Kumain ka! Wala ka talagang kwent
Muntik nang matumba si Aleisha sa sahig. Abala si Don Raul sa pakikinig sa doktor kaya hindi nito napansin ang ginawa ni Raphael kay Aleisha. Ilang saglit pa ay natapos na rin ang pag-uusap ng doktor at ng don. Palabas na ang doktor kaya naman napansin na nito ang dalawa sa may pintuan. "Mabuti at
Naintindihan naman ni Aleisha ang ibig sabihin ni Raphael. Pero para sa kanya ay hindi biro ang pagpapakasal. Naniniwala pa rin siya na sagrado ito at hindi ito basta laro lamang. Umiling si Aleisha at mariing tiningnan si Raphael, "Hindi naman siguro kailangan pa iyon. Bakit hindi mo pilitin si Do







