LOGINKaya marahil, para na rin sa kapakanan ng anak niya, dapat niyang ibigay ang hinihinging pera kapalit ng impormasyong iyon. Nang gabing iyon, hindi makatulog si Aleisha. Halos mag-umaga na bago siya tuluyang nakatulog. Pakiramdam niya ay sandali pa lamang siyang nakapikit nang biglang tumunog ang d
“Oo! Alam ko!” Sa wakas! Nakakuha siya ng positibong sagot! Biglang tila may kuryenteng dumaloy sa buong katawan ni Aleisha, mula ulo hanggang talampakan. Lalo siyang nanginig. Hindi niya mapigilang mautal sa sobrang kaba at pananabik. “Talaga?" Hindi niya mabuo kung ano ang sasabihin. “Gusto mon
Sa sandaling iyon, hindi na napigilan ni Aleisha ang sarili niya. Bahagya niyang inilihis ang ulo at tuluyang pumatak ang mga luha niya. "Ate, bakit ka umiiyak?" Nagulat si Alexander at agad na kumuha ng tissue upang iabot sa kanya. "Ate, huwag kang umiyak." "Hindi umiiyak si Ate. Masaya lang si A
Gaya nga ng inaasahan ni Aleisha. Hindi na siya nagulat. Huminga nang malalim si Aleisha. "Naiintindihan ko." "Aleisha, ikaw..." tanong ni Michelle. "Talaga bang hahayaan mong mag-donate ng bahagi ng atay niya si Alexander?" "Sasabihin ko sa kanya na mag-donate man siya o hindi, malapit na siyang
Hindi pumayag si Aleisha. "Isakay mo muna siya sa kotse!" "Sige." Inakala ni Jerome na pumayag na siya. Gayunpaman, nang malapit na sila sa ospital na kaanib ng unibersidad, nagsalita si Aleisha. "Huminto ka sa susunod na kanto." "Ah, sige." Nagtaka si Jerome, pero wala siyang nagawa kundi sundin
Sinundan ni Joyce si Raphael hanggang sa lababo sa may pintuan ng banyo. Isinusuka ni Raphael ang laman ng sikmura niya. Halos baliktarin na ang tiyan niya sa matinding pagsusuka. Hindi naman siya gaanong nakakain nang gabing iyon. Puro alak ang laman ng sikmura niya kaya napakasama ng pakiramdam ni
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nakaupo si Alexander sa bangko, suot ang hospital gown na ngayon ay basang-basa na dahil sa sabaw na galing sa sopas. Hindi lang iyon, dahil basang-basa rin ang buhok nito. Kahit ang mukha niya ay hindi na nakikita nang maayos dahil sa mga gulay na nakadikit doon. "Kumain ka! Wala ka talagang kwent
Muntik nang matumba si Aleisha sa sahig. Abala si Don Raul sa pakikinig sa doktor kaya hindi nito napansin ang ginawa ni Raphael kay Aleisha. Ilang saglit pa ay natapos na rin ang pag-uusap ng doktor at ng don. Palabas na ang doktor kaya naman napansin na nito ang dalawa sa may pintuan. "Mabuti at







