MAHINANG pisil sa balikat ang nagpabalik kay Katherine sa kamalayan. Matapos ay nilingon ang katabing si Cain.
"Kanina ka pa tulala," anito. Bago pa makapagsalita ay agad na siyang hinalikan sa labi sabay bangon nito sa kama at nagtungo sa banyo na hubo't hubad. Sinundan lang ito ng tingin ni Katherine saka muling sumagi sa isip ang sinabi sa kanya ng doctor kahapon matapos magtungo sa ospital. "Congratulations, Ms. Garcia... you're pregnant." Maganda mang balita at tunay na masaya si Katherine sa pagbubuntis ay hindi niya maiwasang mabahala. Sa loob ng dalawang taon. Simula ng magpresenta siyang contractual wife ni Cain ay hindi sila nagmintis na maging maingat at laging gumagamit ng proteksyon. Isang beses lang hindi gumamit si Cain at noong nakaraang buwan iyon matapos dumalo sa isang selebrasyon na may kinalaman sa kompanya. Hindi niya akalaing ang isang gabing iyon ay agad na magbubunga. Ngayon ay pinag-iisipan ni Katherine kung sasabihin niya ba sa asawa o hindi ang pagdadalang-tao. Wala sa kontrata nila ang magbuntis siya. At hindi niya alam kung ikatutuwa ba ni Cain na magkakaroon na ito ng anak mula sa kanya. Legal man siyang asawa... pero hindi maipagkakaila na pinakasalan lang siya para sa mana at posisyon. Hindi nagbago ang pakikitungo ni Cain sa kanya sa umpisa pa lang. Mananatili siyang sekretarya hanggang makapagdesisyon nitong tapusin ang pinirmahan nilang contract marriage. Bumangon sa kama ang pawisan na si Katherine upang kunin sa drawer ang itinagong sonogram ng batang dinadala. Ilang segundo niyang tinitigan ang litrato hanggang sa napagdesisyunang sabihin na kay Cain ang totoo. Mayamaya pa ay bumukas ang pinto ng banyo. Palabas na ang asawa at bago pa makapagsalita si Katherine ay bigla namang tumunog ang cellphone nito. Mabilis na sinagot ni Cain ang tawag saka nagtungo sa balcony upang doon kausapin ang caller. Kunot-noo'ng sinundan ito ng tingin ni Katherine. Maghahatinggabi na pero meron pa rin tumatawag? Ilang sandali pa ay bumalik ito sa kwarto at nagmamadaling magbihis. Saglit na lumingon si Cain. "Aalis ako, matulog ka na lang nang maaga." "Pero malalim na ang gabi, sa'n ka pupunta?" Lumapit naman si Cain matapos magbihis at sandaling pinisil-pisil ang earlobe ni Katherine, paraan niya para lambingin ito. Matapos ay dinampian ito ng halik sa labi. "May importante lang akong pupuntahan." Pagkatapos ay kinuha lang ang wallet at susi ng kotse saka tuluyang umalis. Si Katherine na ninanamnam pa ang halik ay agad natauhan at mabilis itong hinabol na kumot lang ang bumabalot sa hubad na katawan. "S-Sandali lang, Cain!" "Bakit?" anito matapos lumingon. Nablangko si Katherine at tuluyang nawala sa isip ang nais sabihin. "A-Ano... pwede mo ba akong samahan sa... ospital, dalawin natin si Lola," aniya. "Bukas na lang natin 'to pag-usapan at nagmamadali na 'ko." Sa isang iglap ay tuluyang naglaho sa paningin ang asawa. Nagsisising hindi man lang nasabi ni Katherine ang pagbubuntis. Bigo at bagsak ang balikat niyang bumalik sa kwarto para maligo. Ngunit kahit anong gawin niya, papaling-paling ng puwesto sa kama ay hindi siya madalaw-dalaw ng antok. Sa huli ay napagpasiyahang bumangon at magtimpla ng gatas. Baka sakaling tuluyan siyang makatulog. Pagbalik sa kwarto ay tiningnan niya muna sa tablet ang schedule ni Cain para bukas. Nakaugalian din niyang tingnan kung may balita o article ba tungkol sa asawa, mapa-good news o bad news man. Ngunit isang hindi inaasahang balita ang sa kanya ay bumungad. Bumalik na sa bansa si Margaret, ang dating nobya ni Cain, na ngayon ay isang sikat na designer sa ibang bansa. Nakuhanan ito ng litrato na papaalis ng airport na may kasamang lalake, ngunit hindi pinangalanan at blurred rin ang kuha. Ngunit kahit hindi malinaw ang litrato ng naturang lalake sa article ay hindi maaaring magkamali si Katherine. Kilalang-kilala niya kung sino ito... walang iba kundi si Cain. Bigla siyang nakaramdam ng kirot sa puso, na kaya pala nagmamadali ang asawa'ng umalis kanina ay dahil bumalik na ang babaeng tinatangi nito. Nakaramdam siya ng takot at kaba sa pagdating ni Margaret. Paano kung muling magkabalikan ang dalawa? Ano na ang mangyayari sa kanya? Matatapos na ba ang kasunduan sa kanilang dalawa ni Cain? Tuluyan na ba silang maghihiwalay? Nanginginig ang kamay niyang tinawagan ang numero ng asawa. "Hello--" aniya nang matigilan dahil magkasabay silang nagsalita ng tao sa kabilang linya. Ngunit sa halip na boses ni Cain ang marinig ay boses ng isang babae ang sumagot. Mas lalong sumidhi ang nararamdaman niyang kaba sa mga sandaling iyon sanhi upang bumaliktad ang kanyang sikmura. Mabilis siyang nagtungo sa banyo at sumuka. Matapos ay lupaypay ang katawan niya sa pagod. Hindi na rin niya namalayan kung paano nakabalik sa kama at nakatulog. Nang magising ay maliwanag na. Kahit nanghihina pa ang katawan ay hindi pwedeng balewalain ang trabaho. Isang panibagong araw upang makipagbakbakan hindi lang sa sandamakmak na gawain maging sa mga kapwa empleyadong masama ang tingin sa kanya. Sa loob ng dalawang taon ay hindi na mawala-wala sa espekulasyon ng mga ito na hindi lang siya isang simpleng sekretarya ng Presidente ng kompanya. May naririnig siyang kuwento na matagal na niyang inaakit si Cain o hindi kaya ay nagpapagamit bilang parausan. Dahil lang sa siya ang nag-iisang sekretaryang babae na natanggap at nagtagal sa trabaho. Masakit marinig ang mga ganoong kuwento pero tiniis iyon ni Katherine. "Good morning," bati ni Joey, ang assistant ni Cain. Pagkaisahan man siya ng mga empleyado sa kompanya. At least, si Joey, kahit hindi sila gaanong malapit sa isa't isa ay alam nito kung ano siya sa buhay ni Cain. "Good morning, Assistant Joey," aniya saka naupo sa sariling desk sabay sulyap sa opisina ng Presidente. "Dumating na ba si Mr. President?" Kunot-noo'ng tumango ang assistant na nginitian lang niya. Marahil ay nagtataka ito kung bakit siya nagtatanong gayong sila ang mag-asawa ni Cain at nakatira sa iisang bubong. Mayamaya pa ay may lumapit na empleyado. "Pakibigay naman ito kay Mr. President." Tumango sabay tayo sa kinauupuan si Katherine upang ibigay kay Cain ang dokumento. Ngunit bago kumatok ay napansin niyang bahagyang bukas ang pinto at may naririnig siyang ingay mula sa loob. Mukhang may kasama at kausap si Cain. Inilapit niya ang tenga sa pinto upang marinig kung ano ang pinag-uusapan sa loob. "May nakakatuwang article akong nabasa kaninang umaga. Umamin ka nga, Cain... ikaw 'yung kasama ni Margaret kagabi, 'di ba?" Sa boses pa lang ay nakikilala na ito ni Katherine. Si Levi, isa sa mga kaibigan ng asawa. "Ako nga." Biglang tumawa si Levi. "Buong gabi kayong magkasama? Wow! Pa'no ang asawa mo?" "Hinaan mo nga ang boses mo't baka may ibang makarinig," saway ni Cain. "Okay, my bad. Pero, ngayong bumalik na si Margaret ano nang sunod na mangyayari? Hihiwalayan mo ba si-- I mean, 'yung babae?" pigil ni Levi na banggitin si Katherine. Nang hindi sumagot si Cain ay nagpatuloy pa si Levi. "Umamin ka nga... sa loob ng dalawang taon. Nagustuhan mo na rin siya, 'no?" Katahimikan muli ang namayani sa loob ng opisina. Si Katherine na kanina pa nakikinig ay gustong marinig ang sagot ng asawa. Hanggang sa bigla na lamang bumukas ang pinto at bumungad sa kanyang harapan si Levi at pareho pa silang nagkagulatan. "Katherine?!"MAALIWAS ang araw na iyon nang dumating sina Jared sa amusement park, doon niya dinala ang kanyang mag-ina gaya ng ipinangako sa anak na papasyal sila sa araw na iyon.Matapos niyang maiparada ang kotse ay lumabas siya at kinuha sa backseat ang mga dala nilang bag saka niya nilapitan ang dalawa, binuhat ang anak.“Ako na lang ang magdadala niyan,” ani Lian, akmang kukunin ang bag pero umiwas lang ito.“Baka mapagod ka pa.” Saka hinawakan ang kamay nito at pinagsalikop saka sila naglakad papasok.Malungkot na nangiti si Lian, simula nang maging okay sila lagi niyang napapansin na sobrang lala ng pag-aalaga nito sa kanya. Na para bang ano man sandali ay bigla siyang magko-collapse.“Kaya ko naman. May sakit ako pero kaya ko naman ang sarili ko,” ani Lian.Lumingon si Jared at pinakatitigan ito sa mukha. Maganda pa rin at malusog tingnan pero hindi maikakailang gabi-gabi, simula nang doon na siya natutulog sa apartment nito ay pansin niyang nagigising si Lian sa pagtulog at tatakbo sa ba
MAKALIPAS ang ilang segundo matapos niyang babaan ng tawag ang secretary ni Marcial ay nakaramdam siya ng kaba. Si Adrian ang una nilang pinaligpit at posibleng isunod siya. Kaya kailangan niya itong mahanap sa lalong madaling panahon, dahil kapag kasama niya si Adrian, pakiramdam niya ay walang mangyayaring masama sa kanya.Kaya kailangan niyang maunahan ang kampo ni Marcial, ngunit hindi niya alam kung saan mag-uumpisa. Kung sana nga lang ay tumawag na si Adrian o hindi kaya ay nagpadala sa kanya ng kahit na anong clue upang matagpuan, hindi na siya mahihirapan pa.“Hindi ako makakapayag na gawin nila sa’kin ang ginawa nila kay Adrian,” anas niya saka naglakad palabas ng ospital.PASADO ALAS-SIYETE ng gabi dumating si Cain kasama si Marc na may dalang funeral flowers na inilagay malapit sa entrance kasama ng iba pang bumalaklak. Ngayong gabi ang last vigil para kay Margaret, pagpasok nila sa loob ay marami-raming tao ang nakaupo sa pew chair.Hinanap ng paningin ni Cain ang pamilya
LUMAPIT pa nang husto si Katherine at hinawakan ang malamig at kumukulubot ng kamay ng biyenan. Gaya nito ay may namumuo rin luha sa kanyang mga mata.Nahiya naman si Helen na umiyak sa harap ng apo kahit pa sa video call kaya bahagya niyang tinago ang mukha sa screen para punasan ang gilid ng mata. Pagkatapos ay muling kinausap ang apo, “Thank you–” Saglit na tiningnan ang manugang dahil nalimutan niya kung paano ito tawagin sa pangalan.Lumabi naman si Katherine at sinabo ang palayaw ng anak.Ngumiti si Helen saka muling nagsalita, “Sha-Sha, apo. ‘Pag magaling na ‘ko’y bibisitahin kita, okay?”Cute naman na ngumiti ang bata sa screen, tapos ay nag-usap pa silang mag-lola ng ilang sandali bago tapusin ang video call.Pagkababa ng tawag ay saka lang niya napansin na may missed call si Cain, akmang tatawagan na niya ito nang muling tumunog ang phone kaya sinagot niya, “Hello?”“Nasa’n ka ngayon, kanina pa kita tinatawagan.”“Nasa ospital pa ‘ko kasama si–” gusto niyang sabihin na Mama o
BUMUNTONG-HININGA si Cain saka nilaro ang dila sa loob ng bibig, nagpapakita ng nararamdaman niyang emosyon ng sandaling iyon. “Hindi na mahalaga kung pa’no ko nalaman.”“Kaya mo ba ‘ko niligtas dahil gagamitin mo ‘ko laban sa kanya?”Umiling si Cain. “Hindi ko na ‘yun kailangan pang gawin. May hawak na ‘kong ebidensya na magdidiin sa kanya. Saka, nalaman na ng mga awtoridad ang sadyang pagpat*y kay Margaret at ikaw ang gusto nilang madiin.”Magkahalong kaba at kilabot ang naramdaman ni Adrian.“Nakukuha mo ‘yung pinu-point out ko? Gaya ka rin ni Margaret noon, used as an instrument for achieving what he wanted. Nasa alanganing sitwasyon si Margaret kaya kinailangan ng tuso kong ama na tapusin siya bago pa may masabi sa korte.”Naging malinaw na kay Adrian ang katotohanan. “At dahil may nalalaman din ako kaya niya ako pinaligpit.”Tumango-tango si Cain.Sandaling dumaan ang katahimikan sa kanila hanggang sa muling nagsalita si Adrian, “Anong magagawa ko? Gusto mo bang isiwalat ko sa l
SA ISANG private property na pagmamay-ari ni Levi pansamantalang itinago ang assistant ni Stella. Pagpasok sa loob ay nilibot ni Cain ang paningin. “Ba’t walang katao-tao? Pa’no kung pasukin ‘tong lugar?”Natawa si Levi. “Malabo, sa entrance pa lang maaalerto na ‘yung mga kinuha kong tauhan. Saka bilin ko sa kanila, incase na may pumasok dito ay ‘wag mag-atubiling tumakas dala ‘yung si Adrian.”Tumango-tango si Cain, sang-ayon dahil walang maidudulot na maganda kung mahaharap pa sa alanganing sitwasyon ang mga tauhan. Ang main priority ay manatiling ligtas si Adrian dahil kakailanganin pa nila ito.“Nasa taas,” ani Levi saka sila umakyat.May dalawang kwarto sa second floor, sa dulong kwarto naroon si Adrian. Paglapit nilang dalawa ay nagbigay galang ang nagbabantay na tauhan sa labas.“Tsini-check niyo ba siya ng maagi?” tanong ni Levi. “Baka mamaya niyan, nakatakas na pala siya.”“Maya’t maya ko siyang sinisilip sa loob, Sir,” tugon nito.Pagkatapos ay pumasok na sa loob ang magkaib
DAHIL sa pagsigaw ng dalawang lalake ay napalingon ang magkaibigan. “Anong problema nila?” ani Lian.“Hayaan mo sila, ‘wag mo ng pansinin.” Sabay hila ni Katherine sa braso nito.Parehong nalingon ang dalawang sa kanya-kanyang partner, tila natauhan sa exaggerated na reaksyon.“Mabuti at pinatawad ka pa,” si Cain.“Nagsalita ang banal… wala ka rin pinagkaiba sa’kin.”Natawa lang si Cain. “Mas mabait ako sa’yo.” Saka ito nilampasan pero hinila sa may pader.“Magpapatulong sana ako,” ani Jared. “Noon bang nag-proposed ka kay Katherine, anong ginawa mo?” mahina, tila bumubulong niyang sabi.Rumehistro ang pagkamangha sa mukha ni Cain at ikiniling pa ang ulo. “Wow… talagang seryosohan na ‘to.”“Lagi naman ako ng seryoso kay Lian… So, matutulungan mo ba ‘ko?”Namewang si Cain saka bumuntong-hininga. Nang muling tingnan ang kaibigan ay tinapik niya ito sa balikat. “Wala akong maitutulong. Alam mo naman na si Katherine ‘tong unang nag-ayang magpakasal kami.”Tinulak ni Jared ang kaibigan. “‘