Chapter: EpilogueISANG ORAS na ang lumipas simula nang umalis si Jude, pero nananatiling tahimik sina Laura at Sherwin habang magkatabi sa upuan. Walang nagsasalita at parehong mabigat ang loob sa nangyari.Hanggang sa lumapit si Juliet mula sa kusina, may dalang pagkain para sa dalawa. “Kumain muna kayo, lalo ka na Sherwin at malayo pa ang biniyahe mo.”Nagpasalamat si Sherwin at nagsimulang kumain, pero si Laura ay halos hindi makagalaw. Maya’t maya ay napapahinto, kapag sumasagi sa isip ang malungkot na ekspresyon sa mukha ni Jude.Hanggang sa hindi na niya napigilan na muling maging emosyonal.Agad naman dumampi ang kamay ni Sherwin sa likod nito, marahan ang haplos. “Huwag kang umiyak,” mahinang bulong niya. “Baka makasama sa bata.”Matapos niya iyong sabihin ay tumunog bigla ang cellphone niya. Pagtingin sa screen ay nakita ang pangalan ni Jude. Nilingon niya si Laura, nag-aalangan pero sa huli ay sinagot ang tawag.Hindi siya nagsalita. Hinintay niya si Jude na siyang unang bumigkas.“Alagaan m
Last Updated: 2025-12-31
Chapter: Chapter 51 - Letting You GoMAKALIPAS ang ilang minuto, ay nakarinig sila ng ugong ng sasakyan. Si Juliet ang sumilip sa labas at nakitang may humintong kotse sa labas.Nang makita kung sino ang bumaba ay sinabihan niya ang anak, “Laura, dumating na si Jude.”Napatingin si Laura kay Sherwin, na agad ngumiti habang hawak ang kamay niya at sinasabi, “Don’t worry, ‘di mo kailangang kabahan.”Napanatag si Laura hanggang sa pumasok na nga ng bahay si Jude. Nagkatinginan silang dalawa pero mabilis din siyang umiwas.Napansin ni Juliet ang tensyon, kaya lumapit siya kay Sherwin at hinawakan ang braso nito. “Sa likod muna tayo,” aniya. “Bigyan natin sila ng privacy na makapag-usap.”Nag-atubili si Sherwin, pero tumango rin. Bago tuluyang lumabas, napalingon pa kay Jude. “Tawagin mo ‘ko ‘pag may nangyari,” mariin niyang bilin, sabay baling kay Jude. “Huwag mong sasaktan si Laura.”Pagkaalis ng binata kasama si Juliet ay tahimik lang nang una ang dalawa. Walang nagtangkang magsalita kaya rinig ang ingay ng bentilador.Han
Last Updated: 2025-12-31
Chapter: Chapter 50 - FoundHINDI natupad ang hiling ni Laura, dahil makalipas ang dalawang buwan ay bigla na lamang nagpakita sa kanya si Sherwin.Bandang tanghali iyon at mainit kaya sa halip na tumambay sa labas ay nasa loob siya ng bahay, sa tabi ng pinto.Sa probinsiya, madalas na bukas ang pinto kaya nang marinig na may sumigaw, “Ayo!” —katumbas ng ‘Tao po!’ sa tagalog ay sumilip siya at nakita ang isa sa mga kapitbahay.“Ano po ‘yun, Ate?”“Ay! Nandiyan ka pala, may dayong naghahanap,” nakangiti nitong sabi.“Wala po si Lolo’t Lola,” aniya sa pag-aakalang ang dalawa ang hinahanap.Hanggang sa napansin niya ang tricycle sa tabi ng kawayan na gate. Mula sa loob ay lumabas si Sherwin.Napaatras siya, nanginginig ang kamay na hinawakan ang pinto. Akmang pagsasarhan ang mga ito nang sumigaw ang binata, “Laura!”Bigla siyang nanlamig sa takot at tuluyang hindi nakagalaw.Humakbang palapit si Sherwin, mabilis na nagpasalamat sa babaeng nagturo ng bahay para mahanap si Laura. Pagkatapos ay hinarap niya ito. “Gust
Last Updated: 2025-12-30
Chapter: Chapter 49 - The AssumptionMAHIGPIT ang pagkakahawak ni Sherwin sa cellphone, kung magagawa lang niyang wasakin ay baka kanina niya pa ginawa.“Ibig sabihin, alam mong nasa bansa lang siya, Ate?”“Sorry,” ani Katherine. “Nakiusap sa’kin si Laura, at hindi ko siya mahindian.”“Pa’no naman ako?!”Sa unang pagkakataon ay napagtaasan niya ng boses ang kapatid. Kaya bago pa siya may masabing hindi maganda ay tinapos na niya ang tawag.Si Jude naman ay hindi na napigilang magtanong, “Anong sabi? Nasa’n si Laura?”Hindi ito sinagot ni Sherwin, sa halip ay naglakad siya palabas—kailangan niyang bumalik sa Pilipinas sa lalong madaling panahon.Agad na sumunod si Jude at humarang sa daraanan. “Nasa’n sabi si Laura?!” sa pagkakataong iyon ay mainit na rin ang ulo niya sa nangyayari. Ilang araw na siyang walang balita sa asawa.“Wala si Laura sa kanila,” sagot ni Sherwin.Humarang bigla si Jude kaya siya tumigil. Nagsukatan sila ng matalim na tingin.“Anong meron sa inyong dalawa ni Laura?”Kumuyom ang kamay ni Sherwin, wa
Last Updated: 2025-12-29
Chapter: Chapter 48 - UnreachableDALAWANG ARAW ang lumipas pero wala pa rin natatanggap na reply si Katherine mula sa kaibigan. Noong una ay wala lang naman sa kanya, dahil baka abala pa ito pero nang tanungin siya ng asawa ay doon na siya nagtaka.“Akala ko ba’y nasa Canada si Laura kasama ng asawa niya? Ba’t tumawag sa’kin ‘yung assistant at pinapatanong sa’yo kung kumusta na siya?”“Ha?”“Hindi raw makontact ni Jude si Laura kaya tumawag sa’kin, pinapatanong kung kumusta na siya?” dagdag ni Cain, na naguguluhan. “Ano bang nangyayari?”Huminga naman nang malalim si Katherine, saka inamin sa asawa na hindi naman talaga sumama sa Canada ang kaibigan, “Kunwari lang para ‘di na hanapin ni Sherwin.”“Yet, pinapunta mo pa ‘ko kay Sherwin para sabihing aalis si Laura papuntang Canada kahit ‘di naman pala?”Mabilis na niyakap ni Katherine ang asawa para hindi ito magtampo. “Sorry, gusto ko lang na may gawin si Sherwin. Mahigit dalawang linggo na siyang ‘di umuuwi, at pakiramdam ko ay sinukuan na niyang tuluyan si Laura.”“
Last Updated: 2025-12-27
Chapter: Chapter 47 - Too LateKASALUKUYANG nasa airport sina Laura at Jude nang makatanggap siya ng message mula sa kaibigan.Katherine: Sorry, nagpromise akong ‘di sasabihin kay Sherwin na ngayon ang alis mo pero ‘di ko talaga mapigilan.Katherine: He’s still my brother. Kaya gusto kong malaman niya kahit papa’no.Laura: Ayos lang, ‘di na rin naman siya makakaabot.Sabihin man nito ang totoo o hindi kay Sherwin ay wala na itong magagawa pa sa sandaling iyon.“Sinong katext mo?” tanong ni Jude.“Si Katherine,” tipid niyang sagot sabay tago sa phone.Sa gilid ng mga mata ay napapansin niya ang titig nito, hanggang sa magsalita na nga, “Sa totoo lang, nanghihinayang pa rin ako na ‘di ka makakasama sa’kin.”Pairap na tumingin si Laura. “Kunting-kunti na lang talaga maiinis na ‘ko.” —Paano ba naman kasi, ay lagi siyang pinipilit na sumama sa Canada.Pumayag naman siya, pero sa isang kondisyon…Kung papayagan siya ng Ina, pero hindi. Nang sabihin niyang buntis siya ay agad itong tumutol at sinabing umuwi para maalagaan
Last Updated: 2025-12-27
Chapter: Chapter 147SA KAHABAAN ng highway ay bumagal ang takbo ng mga sasakyan kaya naipit si Ezekiel sa traffic. Marahan niyang tinatapik-tapik ang manibela, nababagot na hindi man lang umuusad ang daloy ng trapiko.Hanggang sa ang sasakyan sa kaliwa niya ay biglang lumiko at sumuot sa eskinitang makikita malapit sa kanya. Napatitig siya roon, iniisip kung gagayahin niya ba o mananatili sa puwesto.Hindi pa siya gaanong pamilyar sa lugar pero kailangan na niyang ibalik sa may-ari ang nirentahang kotse bago mag-alas nuebe.Nang tingnan niya ang oras ay trenta minutos na lang ang nalalabi at malayo pa siya sa apartment.Sa huli ay napili niyang gayahin ang naturang sasakyan at sa eskinita na dumaan para makaalis sa traffic.Bahagyang makipot ang daan papasok pero kapag nasa loob ka na ay malawak naman pala, may mga bahay pero kapansin-pansin na wala gaanong ilaw sa paligid.Gayon pa man ay hindi na siya masiyado pang nag-isip, ang mahalaga ay makalabas at makauwi ng maayos.Nang walang ano-ano, mula sa k
Last Updated: 2026-05-15
Chapter: Chapter 146PAREHONG natigilan ang dalawa sa tanong ni Caitlyn, umiwas ng tingin si Meriam na tila ba may kung anong nais itago. Samantalang si Consolacion na ang kusang nagsalita, "Ibang tao lang, apo. Hindi mo kilala."Tumango si Caitlyn saka bumalik sa kinauupuan, habang si Ezekiel ay nagpaalam na para bumalik sa trabaho."Makakabalik ka ba agad?" tanong ni Caitlyn."Hindi pa 'ko sure.""Okay, ime-message na lang kita if aalis na kami.""Salamat, sa pagsundo sa'min, hijo," ani Meriam.Tumango lang si Ezekiel, sabay hakbang paalis pero ang kamay ay nakahawak pa rin, tila ayaw bumitaw at ganoon din si Caitlyn."Aalis na 'ko," paalam muli ni Ezekiel. Paglabas niya sa silid ay naaktuhan niya pang kumakayaw si Caitlyn kaya ngumiti siya ay lumabi, "I love you," na hindi niya nasabi kanina habang kasama ito.Pagkatapos ay nagtungo na siya sa kwarto ng pasiyente, pero nang makitang nasa loob si Marcus ay hindi na siya tumuloy. Hindi niya ito gustong makaharap muli, naiirita siya rito at hindi siya 'yu
Last Updated: 2026-05-14
Chapter: Chapter 145NAGLAPAG ng dalawang baso ng tubig si Ezekiel para sa dalawa. "Uminom muna kayo," aniya, sabay tingin kay Caitlyn na kanina pa umiiyak.Nag-abot pa siya ng tissue sa tatlong babae na emosyonal ng sandaling iyon."Ba't 'di mo sinabi sa'kin?" bakas ang pagtatampo sa boses ni Caitlyn ng tingnan ang nobyo."Ako ang nagsabi sa kanyang 'wag sabihin sa inyo." Pagtatanggol naman ni Consolacion. "Ang totoo nga niyan ay wala talaga akong balak na sabihin sa inyo dahil ayokong ganito ang mangyari.""Mommy naman," iyak ni Meriam. "Pati ba naman sa'kin? Mas lalo lang akong malulungkot kung hanggang sa huling hininga mo'y wala akong kaalam-alam!" sa pagtaas ng boses ay humigpit ang hawak niya sa kamay ng ina."Patawad," ani Consolacion, sabay tingin kay Ezekiel na may ngiti sa labi. "Mabuti na lamang kinausap mo 'ko at napag-isip-isip kong tama ngang ipaalam ko sa kanila ang lahat."Tipid na pagngiti ang tinugon ni Ezekiel. "Wala po 'yun, 'La.""Maraming salamat." Baling naman ni Meriam at hinawaka
Last Updated: 2026-05-13
Chapter: Chapter 144ONE MONTH LATER…Bumaba si Caitlyn mula sa itim na kotse habang inaayos ang laylayan ng suot na damit. Pagtapak pa lang ng paa sa sementadong daan ay agad siyang sinalubong ng magkabilang hanay ng mga lalakeng nakauniporme.Sabay-sabay pang yumuko bilang pagbibigay-galang at hindi niya alam kung paano magre-react. Pakiramdam niya tuloy ay isa siyang VIP kahit simpleng dinner invitation lang naman ang pakay niya sa lugar."Thank you," aniya pero ng hindi mag-angat ng tingin ang mga ito ay nagpatuloy na siya papasok sa restaurant. Bumungad sa kanya ang elegante at tahimik na ambiance pagpasok niya. Malamlam ang ilaw mula sa crystal chandeliers sa kisame habang marahang tumutugtog ang classical piano music.May malalawak na bintanang tanaw ang city lights sa labas, habang ang bawat mesa ay may nakapatong na kandila at sariwang bulaklak. Hindi rin siksikan ang mga upuan kaya mas lalong nagmukhang mamahalin at pribado ang buong restaurant.“Good evening, Miss Caitlyn.”Napalingon siya nang
Last Updated: 2026-05-12
Chapter: Chapter 143PINAGMASDAN ni Caitlyn ang itsura ni Marcus, bagamat nagawa na nitong magamot ang sarili ay halata pa rin sa mukha ang hirap. Pinagpapawisan ito at bahagya pa ring namumutla.Hindi niya tuloy maiwasang makita ang sarili sa kalagayan nito. Nakakaawa at sugatan, kung hindi niya tutulungan? Para na rin siyang walang pinagkaiba sa ibang tao na sarili lang ang iniisip."Kung ayaw mo, ayos lang naman sa'kin. Pakihatid na lang ako sa sakayan ng bus, kaya ko—""Ano nga ulit 'yung address?" aniya, sabay lahad ng kamay upang mahingi ang cellphone nito.Pinakita naman ni Marcus ang lokasyon at pagkatapos ay nagmaneho na si Caitlyn. Binilisan niya ang takbo ng kotse pero nananatili pa rin ang ingat.Makaraan ang ilang sandali ay hindi niya maiwasang magtanong, may gumugulo lang talaga sa isip, "May humahabol ba sa'yo at gusto kang saktan? I mean, mukhang nagawa naman na nila… So?"Saglit niya itong nilingon ngunit pikit ang mga mata, tila natutulog. Kinabahan siya, buti na lang at magpupula ang t
Last Updated: 2026-05-08
Chapter: Chapter 142NATARANTA na si Caitlyn nang mawalan ito ng malay. Bigla siyang nanlamig at kinilabutan, sinubukan niya pa itong gisingin sa pamamagitan nang pagtapik sa pisngi. Ngunit hindi ito nagrereact kaya mas lalo siyang kinabahan."Jusko po! 'Wag kang mamamatay rito!" Saka siya dali-daling nagmaneho patungo sa ospital ngunit nang maalala ang pakiusap ng lalake ay iniliko niya ang sasakyan. "Sa'n naman kita dadalhin ngayon?!" Parang gusto na lang niyang maiyak sa sitwasyon na iyon. Kung nasa bansa lang siguro si Ezekiel ay madali lang siyang matutulungan ng nobyo.Sa huli ay bumalik siya at pumasok sa subdivision. Mabuti na lamang at hindi nang-usisa ang guard sa entrance, pagkakita sa kanya ay pinapasok agad siya.Malaki at malawak ang subdivision, may iilang lupa na bakante kaya doon niya napiling pumarada saglit. Pagkatapos ay bumaba agad siya sa kotse para tingnan ang kondisyon ng lalake.Namumutla ito at pinagpapawisan, pero hindi iyon ang mas pinagtuonan niya ng pansin kundi ang sugat nit
Last Updated: 2026-05-05
Chapter: EpilogueTAHIMIK ang hapon sa bagong tahanan ng mag-asawa. Ilang linggo pa lamang mula nang makalipat ay naging komportable na agad sila, ramdam na ramdam ang init ng isang tahanang puno ng pangarap.Kahit abala sa trabaho ay sinisigurado ni Archie na makakapaglaan siya ng oras para sa nalalapit nilang kasal, ngunit sa hapon na iyon ay si Jewel lang ang kausap ng wedding planner.Sa table ay may iba’t ibang nakalatag na mga sample ng decoration, mula sa bulaklak, telang gagamitin, at kulay. Habang sinusuri ni Jewel ang tela ay napalingon siya matapos makarinig ng yabag ng sapatos.Ilang sandali pa ay nakita na niya ang asawa kaya agad siyang tumayo at sinalubong ito ng yakap saka halik sa labi. Pagkatapos ay hinila niya ito at pinaupo sa kanyang tabi. “Ano sa tingin mo ang maganda?” aniya, pinapapili ito dahil nahihirapan siyang mag-decide.Pinagmasdan ni Archie ang mukha ng asawa, kahit halata sa mukha na pagod at puyat ito dahil sa pag-aalaga ng kanilang anak ay hindi niya maiwasang isipin na
Last Updated: 2025-08-31
Chapter: Chapter 60SIMULA ng araw na iyon, pinatunayan ni Archie ang nararamdaman para sa asawa. Araw-araw, tuwing tanghali na nagigising si Jewel ay may nakahandang bulaklak sa side table, kasama ang isang maliit na note para sa kanya.Paraan ito ni Archie ng panliligaw na hindi nito nagawa noon dahil hindi naman sila dumaan sa isang normal na relasyon.Pero kapag naaabutan ni Jewel nasa kwarto pa ang asawa ay tinatawag niya ito madalas, “Archie…” mahina niyang bulong sa pangalan nito saka tumingin sa table, naroon na ang bulaklak na lagi niyang natatanggap.Bumangon siya at kinuha ang maliit na note saka binasa sa isip ang nakasulat, “Good morning, Hon. Maaga na ‘kong umalis kasi natutulog ka pa, as always. I love you.” Napangiti siya saka ito tiningnan na nakatalikod, nag-aayos ng kurbata. “Hon~” malambing niyang tawag na ikinalingon nito.Awtomatikong ngumiti si Archie saka lumapit upang yakapin ito na nakaabang na sa kanya. “Ang aga mo naman nagising, matulog ka pa.”Umiling-iling si Jewel, ayaw it
Last Updated: 2025-08-30
Chapter: Chapter 59MATAPOS iyong marinig ay sunod-sunod ang pagtulo ng luha sa pisngi ni Jewel. Sobrang saya ng puso niya kulang na lang ay lumundag sa tuwa pero ibang-iba naman ang sinasabi ng isip.“You’re lying!” iyak niya, parang bata na ngumangawa.“Totoo, kaya ‘wag ka ng umiyak, okay?”“Hindi ako naniniwala!” na lalo pang lumakas ang pag-iyak.Gusto sana ni Archie na yakapin at aluhin ang asawa pero nasa gitna pa sila ng daan saka nagmamaneho siya. Kaya naghanap pa muna siya ng mahihintuan na lugar bago ito muling kausapin.Pagkahinto sa kotse ay inalis niya ang seatbelt upang makalapit nang husto sa asawa. “Tahan na, ‘wag ka ng umiyak. May mali ba sa sinabi ko?”Hindi matigil sa pagpupunas ng luha si Jewel, sa puntong naiinis na rin siya sa sarili dahil hindi naman siya iyakin. Kahit na nasasaktan ay madali niyang naitatago ang nararamdaman. Pero ngayon, hindi na niya kilala ang sarili na para bang ibang tao na siya.“Lahat, mali. Si Chantal ang mahal mo tapos sasabihin mo ngayon na ako na?”Kumu
Last Updated: 2025-08-28
Chapter: Chapter 58NAPASINGHAP si Chantal sabay takip sa bibig. Tiningnan niya si Archie na natulala na habang nakatitig kay Jewel. “Hindi mo alam na buntis siya?” Nang hindi ito mag-react ay hinampas na niya sa braso. “Ano ba, ba’t ka tumutulala riyan! Sundan mo na ang asawa mo!”Napakurap-kurap si Archie, tila natauhan saka humakbang ngunit agad rin tumigil at nilingon ito. “Pa’no ka?”Natawa si Chantal. “Ba’t ako ang iniisip mo? Unahin mo ‘yung asawa mo ‘wag ako.” Saka ito tinulak-tulak pero hindi na umusad.“Babalikan ko na lang siya mamaya.”“Ano?!” react ni Chantal, hindi makapaniwala. “Asawa mo ‘yun, dapat siya–”“Pero mas komplikado ang pagbubuntis mo. Plus, tandaan mong ikaw lang ang mag-isa sa bahay kasama ng mga bata.”“May kasama naman akong katulong,” ani Chantal.Naglakad si Archie saka ito marahang iginigiya palayo sa lugar. “Parang hindi ko alam na pinapalipat kayo ni Mama sa bahay.”“Exactly! Lilipat kami mamaya kaya ayos lang ako. Hindi mo na ‘to kailangan gawin… baka, sumama pa ang lo
Last Updated: 2025-08-27
Chapter: Chapter 57SUMAMA ang loob ni Jewel matapos ang gabing iyon. Nasaktan siya ng sobra sa puntong umiiwas na sa asawa. Ngunit si Archie, hindi man lang napapansin ang pagbabagong nangyayari.Hanggang isang gabi, habang nasa kama na sila at gusto niyang makipagtal*k ay umusog lang palayo si Jewel. Akala niya ay wala lang kaya hinawakan niya ito sa balikat sabay haplos pero inilayo nito ang sarili.“‘Wag ngayon, pagod ako.”“Ano bang ginawa mo ngayon sa school?” ani Archie.“Marami,” walang kabuhay-buhay nitong sabi.Kaya napabuga na lamang ng hangin si Archie, patihayang nahiga at tumitig ng ilang sandali sa kisame. Ilang sandali pa ay muli siyang gumalaw, umusog palapit sa asawa at niyakap ito mula sa likod.“Archie,” mahihimigan ang pagtutol sa boses ni Jewel saka nagpumiglas.Binitawan naman siya ni Archie sabay bangon sa kama. Sa isip-isip niya ay galit ito kaya lumingon siya ngunit hindi na nakita kung anong reaksyon ang nasa mukha nito hanggang sa makalabas ng kwarto.Naghintay siya ng ilang s
Last Updated: 2025-08-26
Chapter: Chapter 56DAHAN-DAHAN pa ang pag-awang ng labi ni Jewel matapos ng sinabi ng Ginang. Makailang ulit siyang kumurap, naroon ang tuwa ngunit agad rin nagduda.“P-Pa’no niyo naman nasabi, Ale? Doctor ba kayo?”“Hindi, Hija pero dati akong kumadrona kaya alam ko kung buntis ba ang isang babae.”“Gano’n ho ba?” may pagdududa niyang komento. Dahil sa sinabi nito ay mas lalo siyang hindi naniwala. Magkaganoon man ay hindi niya inalis ang posibilidad na baka nga nagdadalang-tao siya. “Sige ho, magpapa-check up ako para makasigurado.”Hindi niya makukumpirma kung buntis nga ba siyang talaga sa pamamagitan ng menstruation period dahil irregular siya. May pagkakataon na inaabot ng ilang buwan bago siya magkaroon, minsan naman ay dalawang beses sa isang buwan.Lumipas ang ilang minuto ay nakarating na ang bus sa destinasyon, marami ang nagsibabaan kabilang na siya roon. Dahil malayo-layo pa ang condominuim building ay nilakad na lamang niya kaysa maghintay ng masasakyan.Madilim na ang langit at pagtingin
Last Updated: 2025-08-22
Chapter: Chapter 10 - One Last HopeMAHIGIT isang oras nang nagmamaneho si Clara kaya pakiramdam niya ay bibigay na ang katawan sa pagod. Pero nang makita ang kaibigang si Janice na naghihintay sa labas ng apartment building nito ay gumaan ang pakiramdam niya.Nakasandal ito sa gate habang nakahalukipkip at nang makita ang sasakyan niya ay agad tumayo nang maayos, may ngiti sa labi. “Finally!” masayang sambit ni Janice.Hindi pa man nakabababa si Clara ay dali-dali na siyang hinila palabas para yakapin. Matapos ay hinawakan ang magkabila niyang pisngi, pinakatitigan nang mabuti ang kanyang mukha. "Anong ginawa sa'yo ni Ethan?""Wala," pagsisinungaling niya, nais iiwas ang mukha."Anong wala? Kitang-kita na galing ka sa iyak.""Alam mo naman na mababaw lang ang luha ko." Hinawakan pa ni Clara ang kamay ng kaibigan.Bumuntong-hininga na lamang si Janice at pagkatapos ay marahang hinila ang kaibigan papasok sa apartment na pagmamay-ari niya. Sampung unit lahat ang pinapaupahan at iyon na rin ang source of income.Naupo sil
Last Updated: 2026-05-14
Chapter: Chapter 9 - LeavingHINDI nagustuhan ni Ethan ang narinig kaya hinawakan niya ang braso ng asawa sabay hila. "Sumusobra ka na!"Nasaktan si Clara, ngunit hindi siya natinag. Akala niya, maiibsan ang sama ng loob sa paglipas ng mga araw pero mali siya, dahil mas tumitindi lang."Ni hindi ka man lang tumawag o kahit nagtext man lang… May asawa pa ba talaga ako, ha, Ethan?" Kahit naluluha na ng mga sandaling iyon ay malakas pa rin ang loob niyang harapin at tingnan ito direktra sa mga mata para ipakita ang nararamdaman. "I hate you!" puno ng pagkamuhi niyang sabi sa kabila ng mahinahon na tono. Matapos ay marahas niyang binawi ang braso, hindi pa siya nakuntento at tiningnan nang masama si Mina. "Magpakasaya kayo." Sabay takbo patungo sa kwarto.Akmang hahabol si Ethan nang pigilan ni Mina. "Hayaan na muna natin siya. Sooner or later ay mare-realize niyang masiyado lang siyang nag-iisip ng masama tungkol sa'tin."Napatingin si Ethan, may punto ito ngunit hindi niya maiwasang makaramdam ng guilt. "Kakausapin
Last Updated: 2026-05-10
Chapter: Chapter 8 - Nowhere to RestLIMANG araw ng naka-duty si Clara sa ospital, noong una ay wala pang napapansin ang mga kapwa katrabaho pero sa ikatlong araw ay nagtatanong na ang mga ito.May nakahula pa ngang nag-away sila ni Ethan pero hindi siya nagsalita. Ayaw niyang mapag-usapan lalo pa at hindi madali ang trabaho nila bilang nurse, baka maapektuhan pa siya sa maririnig."Nurse Clara, ayos ka lang ba?" tanong ng isa niyang kasamahan.Nasa nurse station siya ngayon, busy sa pagsusulat ng bagong record ng pasiyente. Nang marinig ang tanong ng kasamahan ay nag-angat siya ng tingin sabay ngiti. "Oo naman. Hindi lang masiyadong nakatulog kanina.""Pa'no ka naman makakatulog ng maayos sa staff lounge? Eh, hindi ka naman sanay, 'di ba nga hindi ka nakakatulog nang maayos kapag 'di mo kama ang hinihigaan?"Napakurap si Clara sabay ngiti, piniling hindi na lamang magkumento saka inabala ang sarili. Mga bandang hapon ay ramdam na niya ang bigat ng pakiramdam.Nariyang nahihilo na siya kaya nagpunta siya sa staff lounge
Last Updated: 2026-05-09
Chapter: Chapter 7 - Buried TruthsBIGLANG nanuyo ang lalamunan ni Ethan matapos marinig ang tanong ng kapatid.“Anong ginagawa ni Mina at Nathan sa bahay mo?” tanong muli ni Ysabelle.Tahimik si Ethan habang nakatingin sa mag-ina na nasa may hagdan. Kitang-kita niya ang kaba sa mukha ni Mina.Samantalang naghihintay naman ng sagot si Ysabelle.Sa may hagdan ay pigil hininga si Mina habang yakap ang anak. Mahigpit pa niyang tinakpan ang bibig ng bata, na tila naguguluhan sa nangyayari.“Ahm… Ate,” panimula ni Ethan, pilit kinakalma ang boses. “Sino-sino ba ang mga dumating diyan? Marami ba?” pag-iiba niya ng usapan.Ngunit hindi nagpadaig si Ysabelle. Hindi siya madi-distract sa tanong nito. “Ethan,” malamig na tawag niya sa kapatid. “Sagutin mong tanong ko. Anong ginagawa nila diyan? 'Wag kang magkakamaling sabihing mali lang ako ng dinig dahil rinig na rinig ko ang boses ng babaeng 'yan.”Saglit na napapikit si Ethan. Wala na siyang lusot pa. “Wala na silang mapupuntahan, Ate, kaya pinatuloy ko sa bahay."Nabigla si
Last Updated: 2026-05-09
Chapter: Chapter 6 - The Choice He Couldn't MakeHINAWAKAN ni Ethan ang mukha ni Clara sabay punas sa basang pisngi. "'Wag ka nang umiyak, gagawa ako ng paraan para maibalik ito sa dati."Hindi pa rin matigil sa pag-iyak si Clara kahit ilang minuto na silang naroon. Maya't maya niyang sinusubukang pagdikitin sa dati ang nagkapira-pirasong litrato pero pinipigilan siya nito, sinasabing huwag ng magpagod."Ang mas mabuti pa ay magpahinga ka na, dadalhin ko 'to bukas para ipaayos kaya 'wag ka ng umiyak."Umiiling-iling si Clara, kahit anong assurance pa ang sabihin nito ay nahihirapan siyang maniwala. Oo, posibleng maibalik sa dati ang litrato pero alam niya, mag-iiba pa rin ito kaysa sa origihinal na itsura."Patirahin mo sila sa ibang lugar, 'wag dito.""Ano?" naguguluhang tanong ni Ethan. "Sina Mina at Nathan ba ang tinutukoy mo?""Ayoko sila rito.""Clara… hindi ko akalaing ganyan ka pala. Hindi ka ba naaawa sa kanila? Wala na silang ibang mapupuntahan. Saka, bata lang si Nathan, hindi niya sinasadyang punitin ang litrato."Mariing
Last Updated: 2026-05-03
Chapter: Chapter 5 - Torn MemoriesMABIGAT ang hakbang ni Mina patungo sa dining area, busangot pa ang mukha upang mapansin ni Ethan at hindi naman siya nabigo."Anong nangyari?" anito.Umiling siya, kunwari ay walang balak magsalita hanggang sa maupo sa tabi ng anak. "A-Aalis na lang kami ni Nathan.""Ha?" react ni Ethan. "Ba't kayo aalis?"Saglit siyang tumahimik upang mas magkaroon pa ng interes si Ethan na magtanong. "Dahil ba kay Clara?""Ayaw niya atang nandito kami ni Nathan. Kaysa makagulo ay aalis na lang kami.""Ano bang sinasabi mo?! Hindi kayo aalis dito ni Nathan kahit na anong mangyari. Kakausapin ko ulit si Clara, sa ayaw niya man sa gusto ay dito lang kayong dalawa," saad ni Ethan, halatang naiinis sa asawa.Napangiti naman si Mina saka nagpasiyang kumain na parang walang nangyari. Dahil nakuha na niya ang gusto ay kontento na siya ng sandaling iyon.Masaya silang kumakain na tatlo na para bang sila ang tunay na pamilya habang si Clara ay nagkulong sa kwarto, masama ang loob.Ni hindi na nga siya inakya
Last Updated: 2026-05-02
LOGIN
