Chapter: Chapter 100NAGISING si Jude na nasa isang pribadong silid. Mula sa kaliwa ay napansin niya ang isang katulong na nakaupo sa silya pero paharap sa pinto kaya hindi siya napansin na gising na.Nagtangka siyang bumangon saka lang ito lumingon. “‘Wag po muna kayong gumalaw, Sir,” agap na sabi ng katulong saka dali-daling pinindot ang call button.Pagkaraan ng ilang sandali ay pumasok ang doctor at isang nurse. Sinuri agad ang binata kung anong nararamdaman nito, kung masakit pa ba ang ulo o kung ano pa.Tila lutang si Jude, paisa-isa lang ang sagot niya sa mga tanong. Hanggang sa tingnan niya ang katulong. “Si Mommy?”Tumingin muna ito sa cellphone bago sumagot, “Kinontak ko na si Ma’am, Sir. Ang sabi ay papunta na siya rito.”“Ilang araw na ‘ko rito?”“Dalawang araw ka ng natutulog,” ang doctor ang sumagot. “Matindi ang migraine mo kaya nahihirapan kang makatulog.”Pumikit naman si Jude, hindi man masakit ang ulo pero para naman siyang wala sa sarili, hindi makapag-isip nang maayos—para bang kulang
Last Updated: 2026-02-14
Chapter: Chapter 99TUNOG NANG TUNOG ang cellphone ni Jude kaya bumangon na siya sa kama, matapos tingnan kung sino ang caller. “Kailangan ko nang umalis,” paalam niya.Tinukod ni Fiona ang isang siko sa higaan saka idinantay ang ulo, pinagmamasdan itong magbihis—habang siya ay nanatili pa muna sa kama, balot ng kumot ang hubad na katawan.Mabilis lang na nakapagbihis si Jude at pagkatapos ay nilingon ang dalaga. “‘Di ka pa ba aalis?”“May one hour pa naman, dito muna ako,” ni Fiona, muling nahiga.Huling kinuha ni Jude ang cellphone saka tinaas ang kamay. “Sige, aalis na ‘ko.”“Wala man lang bang goodbye kiss?”Kumunot-noo si Jude, naguguluhan pa rin sa larong sinimulan nito. Gayon pa man ay lumapit siya sa kama at binigyan ito ng isang mabilis na halik sa labi.Bago lumabas ng silid ay may pahabol pang sinabi ni Fiona, “Call me, kung kailangan mo ng makakausap.”Lumingon si Jude, humigpit ang hawak niya sa doorknob ng marinig iyon. Alam na niya ang ibig nitong ipahiwatig pero nangako na siya sa sarilin
Last Updated: 2026-02-11
Chapter: Chapter 98NAGMULAT ng mata si Jude, mag-isa lang siya sa kama kaya bumangon siya—sapo ang ulo na masakit. Hindi dahil sa hangover kundi dahil sa hindi siya nakainom ng gamot para sa migraine.Napamura siya ng malutong saka hinawi ang kumot na tumatakip sa hubad niyang katawan. Hindi niya makita ang damit kaya nagsuot na lang siya ng bathrobe.Paglabas ng kwarto ay naabutan niya si Fiona sa balcony, nakatalikod ito kaya hindi niya makita kung anong ginagawa. Ang napansin lang niya ay usok na sumasabay sa hangin.“Fiona?” tawag niya rito.Lumingon ang dalaga, tuluyang nakumpirma na naninigarilyo ito. Kaya lumapit siya, hindi inaalis ang tingin. “Kailan ka pa natutong manigarilyo?”“Gusto mo?” alok ni Fiona, sa halip na sagutin ang tanong ay in-offer niya ang pakete ng sigarilyo.Umiling si Jude. “No thanks.” Saka ito tiningnan na gaya niya ay naka-bathrobe lang din. “Kanina ka pa gising?”“Oo, pero ‘di na kita ginising dahil mukhang kailangan mo ng pahinga,” tugon ni Fiona, may mapanuyang ngiti s
Last Updated: 2026-02-10
Chapter: Chapter 97MARAHAS na binawi ni Jude ang braso sabay tingin nang masama kay Fiona, bakas ang pandidiri sa mukha. “You think, porke’t nakainom ako’y kakagat ako sa offer mo?”Na-offend man sa sinabi nito ay hindi nagpatinag si Fiona. Nagawa pa ngang hawiin at ayusin ang magulo nitong buhok. “Sa tingin ko kasi’y kailangan mo ng stress reliever.”Tinabig ni Jude ang kamay nito palayo sabay atras. “Tama na. Hinding-hindi na ‘ko magpapa-uto pa sa’yo.”Umismid sabay tawa si Fiona. “Tingin mo ba talaga’y hahabulin kita? Hindi, ‘no?! Wala na ‘kong interes pa sa’yo.”“Then, why?”“I want s*x, ngayon. As in now, Jude. Hindi enough ‘yung ininom ko sa loob. Pero ayoko naman ng kung sino-sino lang. Then—” Sabay turo sa binata. “Nandito ka naman, so why not?”“Ayoko.”“Really?” mapanuyang sabi ni Fiona, saka ito tiningnan mula ulo hanggang paa. “Nah… I think, kailangan mo talaga ng mapaglalabasan ng stress.” Hindi pa siya nakontento at inukutan ang binata. “Wala pa ring progress kay Caitlyn? Kung sabagay, kun
Last Updated: 2026-02-10
Chapter: Chapter 96MAKALIPAS ang kinse minutos na check up ay pwede nang umalis si Mariel. Ngunit bago lumabas ay pinaalala niya sa kapatid ang family gathering sa weekend, “Don’t forget it. Kung gusto mo, pwede mo rin isama si Caitlyn.”Kumunot-noo si Ezekiel. “I think it’s a bad idea.” Dahil baka mailang lang ang girlfriend o kung hindi man ay maging center of attention—well, mauuwi pa rin sa awkwardness.“Why not? Part na siya ng pamilya.”“Bago pa lang kami, Ate. Baka mailang lang siya,” reasonable na sagot ni Ezekiel.Nagkibit-balikat si Mariel. “Ikaw ang bahala.” Pagkatapos ay lumabas na.Nang makabalik sa kotse ay nagtanong ang driver kung diretso na ba sila pauwi o kung may dadaanan pa.“Dumaan muna tayo sa mall,” aniya.Tumango ang driver saka nagmaneho paalis.PASADO alas-siyete ng gabi nakauwi si Jude, pagod at kumikirot ang ulo dahil ilang araw na siyang hindi nakakatulog nang maayos.Kasalukuyang kumakain ang pamilya nang dumating siya sa dining area. Nag-angat ng tingin si Julian sa anak.
Last Updated: 2026-02-09
Chapter: Chapter 95HUMINGA nang malalim si Caitlyn saka tumango, humakbang palapit. “Sige po,” tipid niyang sagot.Sa pagkakataong iyon ay ngumiti na si Mariel ng totoo.Pinili nilang magtungo sa canteen at kakaunti na lamang ang tao roon, makakapag-usap sila nang maayos. Nang maupo ay nag-offer si Caitlyn na bibili siya ng inumin para sa kanilang dalawa.“Tubig na lang sa’kin. Baka pagalitan ako ni Ezekiel ‘pag nalaman niyang uminom na naman ako ng matamis bago ang check up,” ani Mariel.Natawa si Caitlyn sabay takip sa labi, matapos ma-imagine ang nakakunot-noo na ekspresyon ng nobyo. “Okay po.” Saka siya naglakad patungo sa counter para bumili ng maiinom.Matapos ay bumalik din siya agad. Bottled water lang din ang pinili niyang bilhin, paunti-unti ang inom niya habang naghihintay itong magsalita.Pero nanatiling natihimik si Mariel habang hawak ang bottled water, tila kumukuha pa nang lakas ng loob.Kaya siya na mismo ang pumutol sa katahimikan, “Ano po ang gusto niyong pag-usapan?”Bumuntong-hining
Last Updated: 2026-02-06
Chapter: EpilogueISANG ORAS na ang lumipas simula nang umalis si Jude, pero nananatiling tahimik sina Laura at Sherwin habang magkatabi sa upuan. Walang nagsasalita at parehong mabigat ang loob sa nangyari.Hanggang sa lumapit si Juliet mula sa kusina, may dalang pagkain para sa dalawa. “Kumain muna kayo, lalo ka na Sherwin at malayo pa ang biniyahe mo.”Nagpasalamat si Sherwin at nagsimulang kumain, pero si Laura ay halos hindi makagalaw. Maya’t maya ay napapahinto, kapag sumasagi sa isip ang malungkot na ekspresyon sa mukha ni Jude.Hanggang sa hindi na niya napigilan na muling maging emosyonal.Agad naman dumampi ang kamay ni Sherwin sa likod nito, marahan ang haplos. “Huwag kang umiyak,” mahinang bulong niya. “Baka makasama sa bata.”Matapos niya iyong sabihin ay tumunog bigla ang cellphone niya. Pagtingin sa screen ay nakita ang pangalan ni Jude. Nilingon niya si Laura, nag-aalangan pero sa huli ay sinagot ang tawag.Hindi siya nagsalita. Hinintay niya si Jude na siyang unang bumigkas.“Alagaan m
Last Updated: 2025-12-31
Chapter: Chapter 51 - Letting You GoMAKALIPAS ang ilang minuto, ay nakarinig sila ng ugong ng sasakyan. Si Juliet ang sumilip sa labas at nakitang may humintong kotse sa labas.Nang makita kung sino ang bumaba ay sinabihan niya ang anak, “Laura, dumating na si Jude.”Napatingin si Laura kay Sherwin, na agad ngumiti habang hawak ang kamay niya at sinasabi, “Don’t worry, ‘di mo kailangang kabahan.”Napanatag si Laura hanggang sa pumasok na nga ng bahay si Jude. Nagkatinginan silang dalawa pero mabilis din siyang umiwas.Napansin ni Juliet ang tensyon, kaya lumapit siya kay Sherwin at hinawakan ang braso nito. “Sa likod muna tayo,” aniya. “Bigyan natin sila ng privacy na makapag-usap.”Nag-atubili si Sherwin, pero tumango rin. Bago tuluyang lumabas, napalingon pa kay Jude. “Tawagin mo ‘ko ‘pag may nangyari,” mariin niyang bilin, sabay baling kay Jude. “Huwag mong sasaktan si Laura.”Pagkaalis ng binata kasama si Juliet ay tahimik lang nang una ang dalawa. Walang nagtangkang magsalita kaya rinig ang ingay ng bentilador.Han
Last Updated: 2025-12-31
Chapter: Chapter 50 - FoundHINDI natupad ang hiling ni Laura, dahil makalipas ang dalawang buwan ay bigla na lamang nagpakita sa kanya si Sherwin.Bandang tanghali iyon at mainit kaya sa halip na tumambay sa labas ay nasa loob siya ng bahay, sa tabi ng pinto.Sa probinsiya, madalas na bukas ang pinto kaya nang marinig na may sumigaw, “Ayo!” —katumbas ng ‘Tao po!’ sa tagalog ay sumilip siya at nakita ang isa sa mga kapitbahay.“Ano po ‘yun, Ate?”“Ay! Nandiyan ka pala, may dayong naghahanap,” nakangiti nitong sabi.“Wala po si Lolo’t Lola,” aniya sa pag-aakalang ang dalawa ang hinahanap.Hanggang sa napansin niya ang tricycle sa tabi ng kawayan na gate. Mula sa loob ay lumabas si Sherwin.Napaatras siya, nanginginig ang kamay na hinawakan ang pinto. Akmang pagsasarhan ang mga ito nang sumigaw ang binata, “Laura!”Bigla siyang nanlamig sa takot at tuluyang hindi nakagalaw.Humakbang palapit si Sherwin, mabilis na nagpasalamat sa babaeng nagturo ng bahay para mahanap si Laura. Pagkatapos ay hinarap niya ito. “Gust
Last Updated: 2025-12-30
Chapter: Chapter 49 - The AssumptionMAHIGPIT ang pagkakahawak ni Sherwin sa cellphone, kung magagawa lang niyang wasakin ay baka kanina niya pa ginawa.“Ibig sabihin, alam mong nasa bansa lang siya, Ate?”“Sorry,” ani Katherine. “Nakiusap sa’kin si Laura, at hindi ko siya mahindian.”“Pa’no naman ako?!”Sa unang pagkakataon ay napagtaasan niya ng boses ang kapatid. Kaya bago pa siya may masabing hindi maganda ay tinapos na niya ang tawag.Si Jude naman ay hindi na napigilang magtanong, “Anong sabi? Nasa’n si Laura?”Hindi ito sinagot ni Sherwin, sa halip ay naglakad siya palabas—kailangan niyang bumalik sa Pilipinas sa lalong madaling panahon.Agad na sumunod si Jude at humarang sa daraanan. “Nasa’n sabi si Laura?!” sa pagkakataong iyon ay mainit na rin ang ulo niya sa nangyayari. Ilang araw na siyang walang balita sa asawa.“Wala si Laura sa kanila,” sagot ni Sherwin.Humarang bigla si Jude kaya siya tumigil. Nagsukatan sila ng matalim na tingin.“Anong meron sa inyong dalawa ni Laura?”Kumuyom ang kamay ni Sherwin, wa
Last Updated: 2025-12-29
Chapter: Chapter 48 - UnreachableDALAWANG ARAW ang lumipas pero wala pa rin natatanggap na reply si Katherine mula sa kaibigan. Noong una ay wala lang naman sa kanya, dahil baka abala pa ito pero nang tanungin siya ng asawa ay doon na siya nagtaka.“Akala ko ba’y nasa Canada si Laura kasama ng asawa niya? Ba’t tumawag sa’kin ‘yung assistant at pinapatanong sa’yo kung kumusta na siya?”“Ha?”“Hindi raw makontact ni Jude si Laura kaya tumawag sa’kin, pinapatanong kung kumusta na siya?” dagdag ni Cain, na naguguluhan. “Ano bang nangyayari?”Huminga naman nang malalim si Katherine, saka inamin sa asawa na hindi naman talaga sumama sa Canada ang kaibigan, “Kunwari lang para ‘di na hanapin ni Sherwin.”“Yet, pinapunta mo pa ‘ko kay Sherwin para sabihing aalis si Laura papuntang Canada kahit ‘di naman pala?”Mabilis na niyakap ni Katherine ang asawa para hindi ito magtampo. “Sorry, gusto ko lang na may gawin si Sherwin. Mahigit dalawang linggo na siyang ‘di umuuwi, at pakiramdam ko ay sinukuan na niyang tuluyan si Laura.”“
Last Updated: 2025-12-27
Chapter: Chapter 47 - Too LateKASALUKUYANG nasa airport sina Laura at Jude nang makatanggap siya ng message mula sa kaibigan.Katherine: Sorry, nagpromise akong ‘di sasabihin kay Sherwin na ngayon ang alis mo pero ‘di ko talaga mapigilan.Katherine: He’s still my brother. Kaya gusto kong malaman niya kahit papa’no.Laura: Ayos lang, ‘di na rin naman siya makakaabot.Sabihin man nito ang totoo o hindi kay Sherwin ay wala na itong magagawa pa sa sandaling iyon.“Sinong katext mo?” tanong ni Jude.“Si Katherine,” tipid niyang sagot sabay tago sa phone.Sa gilid ng mga mata ay napapansin niya ang titig nito, hanggang sa magsalita na nga, “Sa totoo lang, nanghihinayang pa rin ako na ‘di ka makakasama sa’kin.”Pairap na tumingin si Laura. “Kunting-kunti na lang talaga maiinis na ‘ko.” —Paano ba naman kasi, ay lagi siyang pinipilit na sumama sa Canada.Pumayag naman siya, pero sa isang kondisyon…Kung papayagan siya ng Ina, pero hindi. Nang sabihin niyang buntis siya ay agad itong tumutol at sinabing umuwi para maalagaan
Last Updated: 2025-12-27
Chapter: EpilogueTAHIMIK ang hapon sa bagong tahanan ng mag-asawa. Ilang linggo pa lamang mula nang makalipat ay naging komportable na agad sila, ramdam na ramdam ang init ng isang tahanang puno ng pangarap.Kahit abala sa trabaho ay sinisigurado ni Archie na makakapaglaan siya ng oras para sa nalalapit nilang kasal, ngunit sa hapon na iyon ay si Jewel lang ang kausap ng wedding planner.Sa table ay may iba’t ibang nakalatag na mga sample ng decoration, mula sa bulaklak, telang gagamitin, at kulay. Habang sinusuri ni Jewel ang tela ay napalingon siya matapos makarinig ng yabag ng sapatos.Ilang sandali pa ay nakita na niya ang asawa kaya agad siyang tumayo at sinalubong ito ng yakap saka halik sa labi. Pagkatapos ay hinila niya ito at pinaupo sa kanyang tabi. “Ano sa tingin mo ang maganda?” aniya, pinapapili ito dahil nahihirapan siyang mag-decide.Pinagmasdan ni Archie ang mukha ng asawa, kahit halata sa mukha na pagod at puyat ito dahil sa pag-aalaga ng kanilang anak ay hindi niya maiwasang isipin na
Last Updated: 2025-08-31
Chapter: Chapter 60SIMULA ng araw na iyon, pinatunayan ni Archie ang nararamdaman para sa asawa. Araw-araw, tuwing tanghali na nagigising si Jewel ay may nakahandang bulaklak sa side table, kasama ang isang maliit na note para sa kanya.Paraan ito ni Archie ng panliligaw na hindi nito nagawa noon dahil hindi naman sila dumaan sa isang normal na relasyon.Pero kapag naaabutan ni Jewel nasa kwarto pa ang asawa ay tinatawag niya ito madalas, “Archie…” mahina niyang bulong sa pangalan nito saka tumingin sa table, naroon na ang bulaklak na lagi niyang natatanggap.Bumangon siya at kinuha ang maliit na note saka binasa sa isip ang nakasulat, “Good morning, Hon. Maaga na ‘kong umalis kasi natutulog ka pa, as always. I love you.” Napangiti siya saka ito tiningnan na nakatalikod, nag-aayos ng kurbata. “Hon~” malambing niyang tawag na ikinalingon nito.Awtomatikong ngumiti si Archie saka lumapit upang yakapin ito na nakaabang na sa kanya. “Ang aga mo naman nagising, matulog ka pa.”Umiling-iling si Jewel, ayaw it
Last Updated: 2025-08-30
Chapter: Chapter 59MATAPOS iyong marinig ay sunod-sunod ang pagtulo ng luha sa pisngi ni Jewel. Sobrang saya ng puso niya kulang na lang ay lumundag sa tuwa pero ibang-iba naman ang sinasabi ng isip.“You’re lying!” iyak niya, parang bata na ngumangawa.“Totoo, kaya ‘wag ka ng umiyak, okay?”“Hindi ako naniniwala!” na lalo pang lumakas ang pag-iyak.Gusto sana ni Archie na yakapin at aluhin ang asawa pero nasa gitna pa sila ng daan saka nagmamaneho siya. Kaya naghanap pa muna siya ng mahihintuan na lugar bago ito muling kausapin.Pagkahinto sa kotse ay inalis niya ang seatbelt upang makalapit nang husto sa asawa. “Tahan na, ‘wag ka ng umiyak. May mali ba sa sinabi ko?”Hindi matigil sa pagpupunas ng luha si Jewel, sa puntong naiinis na rin siya sa sarili dahil hindi naman siya iyakin. Kahit na nasasaktan ay madali niyang naitatago ang nararamdaman. Pero ngayon, hindi na niya kilala ang sarili na para bang ibang tao na siya.“Lahat, mali. Si Chantal ang mahal mo tapos sasabihin mo ngayon na ako na?”Kumu
Last Updated: 2025-08-28
Chapter: Chapter 58NAPASINGHAP si Chantal sabay takip sa bibig. Tiningnan niya si Archie na natulala na habang nakatitig kay Jewel. “Hindi mo alam na buntis siya?” Nang hindi ito mag-react ay hinampas na niya sa braso. “Ano ba, ba’t ka tumutulala riyan! Sundan mo na ang asawa mo!”Napakurap-kurap si Archie, tila natauhan saka humakbang ngunit agad rin tumigil at nilingon ito. “Pa’no ka?”Natawa si Chantal. “Ba’t ako ang iniisip mo? Unahin mo ‘yung asawa mo ‘wag ako.” Saka ito tinulak-tulak pero hindi na umusad.“Babalikan ko na lang siya mamaya.”“Ano?!” react ni Chantal, hindi makapaniwala. “Asawa mo ‘yun, dapat siya–”“Pero mas komplikado ang pagbubuntis mo. Plus, tandaan mong ikaw lang ang mag-isa sa bahay kasama ng mga bata.”“May kasama naman akong katulong,” ani Chantal.Naglakad si Archie saka ito marahang iginigiya palayo sa lugar. “Parang hindi ko alam na pinapalipat kayo ni Mama sa bahay.”“Exactly! Lilipat kami mamaya kaya ayos lang ako. Hindi mo na ‘to kailangan gawin… baka, sumama pa ang lo
Last Updated: 2025-08-27
Chapter: Chapter 57SUMAMA ang loob ni Jewel matapos ang gabing iyon. Nasaktan siya ng sobra sa puntong umiiwas na sa asawa. Ngunit si Archie, hindi man lang napapansin ang pagbabagong nangyayari.Hanggang isang gabi, habang nasa kama na sila at gusto niyang makipagtal*k ay umusog lang palayo si Jewel. Akala niya ay wala lang kaya hinawakan niya ito sa balikat sabay haplos pero inilayo nito ang sarili.“‘Wag ngayon, pagod ako.”“Ano bang ginawa mo ngayon sa school?” ani Archie.“Marami,” walang kabuhay-buhay nitong sabi.Kaya napabuga na lamang ng hangin si Archie, patihayang nahiga at tumitig ng ilang sandali sa kisame. Ilang sandali pa ay muli siyang gumalaw, umusog palapit sa asawa at niyakap ito mula sa likod.“Archie,” mahihimigan ang pagtutol sa boses ni Jewel saka nagpumiglas.Binitawan naman siya ni Archie sabay bangon sa kama. Sa isip-isip niya ay galit ito kaya lumingon siya ngunit hindi na nakita kung anong reaksyon ang nasa mukha nito hanggang sa makalabas ng kwarto.Naghintay siya ng ilang s
Last Updated: 2025-08-26
Chapter: Chapter 56DAHAN-DAHAN pa ang pag-awang ng labi ni Jewel matapos ng sinabi ng Ginang. Makailang ulit siyang kumurap, naroon ang tuwa ngunit agad rin nagduda.“P-Pa’no niyo naman nasabi, Ale? Doctor ba kayo?”“Hindi, Hija pero dati akong kumadrona kaya alam ko kung buntis ba ang isang babae.”“Gano’n ho ba?” may pagdududa niyang komento. Dahil sa sinabi nito ay mas lalo siyang hindi naniwala. Magkaganoon man ay hindi niya inalis ang posibilidad na baka nga nagdadalang-tao siya. “Sige ho, magpapa-check up ako para makasigurado.”Hindi niya makukumpirma kung buntis nga ba siyang talaga sa pamamagitan ng menstruation period dahil irregular siya. May pagkakataon na inaabot ng ilang buwan bago siya magkaroon, minsan naman ay dalawang beses sa isang buwan.Lumipas ang ilang minuto ay nakarating na ang bus sa destinasyon, marami ang nagsibabaan kabilang na siya roon. Dahil malayo-layo pa ang condominuim building ay nilakad na lamang niya kaysa maghintay ng masasakyan.Madilim na ang langit at pagtingin
Last Updated: 2025-08-22
LOGIN
