MasukHi, sana po ay magustuhan nyo ang aking unang aklat. Please pa-like and subscribe po sa book para po sa update. And pa-visit po ng profile and follow na rin po ako. Maraming maraming salamat po!!!
Parang may alam siyang napakalaking sikreto na hindi ko alam, dahilan para magmukha siyang biglang playful at mysterious sa aking paningin.Bahagya akong napalunok.Alam kaya niya?Biglang nag-init ang batok ko.No... imposible.Wala naman siyang sapat na impormasyon para malaman ang buong katotohan
Riz“Naisip ko na rin na maaaring may malalim na koneksyon ang driver sa mastermind,” seryosong pahayag ni Jared habang nakatitig sa dalawa niyang kaibigan. Bahagyang nakakunot ang kanyang noo at tila pinag-iisipan pa niya ang bawat salitang binibitawan niya. “But not the part na maaaring ilang bese
I’m a doctor.Buong buhay ko ay nakatutok sa medisina. Buhay at pagliligtas lang ng buhay ng tao ang alam ko at pinag-aralan ko. Sanay akong humawak ng dugo, sugat, emergency cases, at mga pasyenteng nasa pagitan ng buhay at kamatayan.Pero iba kapag ang pinag-uusapan ay sadyang pagkitil ng buhay.K
RizDahil sa seryoso at walang pag-aalinlangang pahayag ni Jared, tuluyan nang naniwala ang dalawa niyang kaibigan sa aming relasyon.Wala na silang nakitang dahilan para pagdudahan pa ang sinabi nito, lalo na’t walang bakas ng biro o pag-aalinlangan sa mukha ng lalaki. Mula sa pagiging alanganin at
Halatang-halata sa tono at sa kunot ng kanyang noo na hindi pa rin talaga ito makapaniwala sa naririnig. Para bang mas madali pa niyang tanggapin kung sasabihin kong ako ang bagong CEO ng isang multinational company kaysa sa katotohanang fiancée ako ni Jared.Napabuntong-hininga ako at bahagyang sum
RizTahimik lang ang dalawang kaibigan ni Jared matapos nitong bitawan ang nakagugulat na pahayag. Para bang sabay-sabay na nawala ang lahat ng salitang dapat nilang sabihin. Salitan pa rin ang paulit-ulit na pagpukol ng tingin sa aming dalawa, na para bang sinusubukan nilang hulihin kung sino sa am
Honey“You can cry if you want to, baby…”Muli kong tinignan si Chanton. Sa mga mata niya, malinaw ang sincerity—walang awa na nakakababa, kundi yung uri ng pag-unawa na nagsasabing naiintindihan kita kahit hindi mo pa masabi lahat. May lungkot din doon, parang nasasaktan siya dahil nasasaktan ako.
Good.Pag-upo ko sa gaming chair, doon ko naramdaman ang panlalamig ng kamay ko.Shocks.Iba ang mga practice game namin sa gaming house. Online lang ‘yon at walang nakakakita sa akin. Kahit magkamali ako, screen lang ang witness.But now, it’s different.May crowd at nala-live broadcast pa. Pwedeng
MitchPagkatapos ng practice, pakiramdam ko lutang na lutang na ang utak ko. Tatlong oras na scrim tapos may extra drills pa si Sir Sol na parang may hinahabol kaming world championship.“Break muna tayo, guys,” sabi niya kanina, pero alam naming lahat na ang ibig niyang sabihin: mag-isip kayo kung
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making







