LOGINMagkakadalihan ba sa kotse? Abangan... Pa-vote po kung may extra kayong gems. Malaking tulong po para sa promotion ng book ko kung magla-like kayo at magko-comment rin. Maraming maraming salamat!
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
MitchSa pagdaan ng mga araw, pakiramdam ko ay parang lumulutang ako sa alapaap.Hindi ko maipaliwanag kung bakit—pero alam ko kung sino ang dahilan.Sa tuwing naaalala ko yung mga gabi namin sa rooftop, yung mga usapan, yung mga simpleng yakap at halik… kusa na lang akong napapangiti kahit wala nam
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
Mature ContentLander“You’re mine now, and forever.” Marahas kong itinulos ang aking pagkalalaki sa kanyang pagkababae. Shit! Hindi ko akalain na ganito ang mararamdaman kong pagka sabik sa babaeng hangin na ito.“Ughh! Ughh! Lander…” she muttered at nagustuhan ko iyon. Parang musika sa aking teng
Tinapik ko ang kamay ni Gianna, saka ko siya tiningnan. “Ready ka na ba?”Umiling siya, pero may ngiti. “Hindi. Pero sasabay ako sa’yo.”Si Kuya Channing na ang naglipat sa akin sa wheelchair at habang ginagawa niya iyon ay sinikap ko na pagaanin ang aking sarili. Gusto kong sanayin ang katawan ko n
SarinaHanggang ngayon ay para pa rin akong lumulutang sa alapaap gawa ng proposal ni Maximus. Alam ko sa sarili ko na isa lamang akong simpleng tao at kuntento na sa mga simpleng bagay. Mahirap lang ako at langit at lupa ang pagitan namin ng aking asawa. Ngunit ginawa niya ang lahat upang pagtagpui
MaximusAng kapal ng mukha ng lalaking ito kaya naman ganun na lang din ang control ko para mapigilan ang sarili kong upakan siya. Hindi niya kailanman makukuha sa akin ang asawa ko dahil simula ngayon ay hindi na rin mawawalan ng taong susubaybay sa kanya. Kailangan kong malaman kung may kinalaman







