LOGINSino ang tinawagan ni lakeisha? See you po sa next chapter!
Chandler“Anong nangyayari sa inyo?” tanong ni Ryan, halatang nagtataka habang salitan kaming tinitingnan. Hindi naman siguro niya narinig ang usapan namin, pero sapat na siguro yung aura naming dalawa para mahalata na may tension sa hangin.Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatayo sa tabi ni
Chandler“Chandler!” bulalas niya nang maghiwalay ang mga labi namin, sabay tulak nang marahan sa dibdib ko na parang tsaka pa lang nagsi-sink in sa kanya kung nasaan kami at kung ano ang ginawa ko.Halos mamula ang buong mukha niya habang nakatitig sa akin na para bang hindi makapaniwala sa nangyar
Chandler“I’m sorry about that,” sabi ko matapos ang ilang segundong katahimikan sa pagitan namin. Napansin ko agad ang bahagyang gulat sa mukha niya, parang hindi niya inaasahan na ako ang unang magsasalita tungkol sa nangyari kagabi.“Bakit ka nagso-sorry?” tanong niya habang nakatingin sa akin, h
ChandlerI was feeling guilty dahil sa hindi ko pag-uwi kagabi. Excited pa naman ako na magkita kami ni Mitch sa rooftop at kahit saglit lang ay makapag-usap kami nang maayos, walang ibang tao, walang team, walang trabaho. Simula nang maging ganito ang setup namin, bihira na yung pagkakataon na kami
MitchHabang kumakain ako, hindi pa rin mawala sa isip ko si Chandler. Kahit anong pilit kong mag-focus sa pagkain, paulit-ulit pa rin bumabalik sa utak ko yung nangyari sa stream kanina. Yung notification. Yung comment. Yung pang-aasar ng viewers. At higit sa lahat, yung sinabi ko na friend lang.N
MitchHindi ko malaman kung anong gagawin ko lalo na nang humahangos na dumating ang iba ko pang teammates sa likod ko. Isa-isa silang sumilip sa monitor ko, at kitang-kita ko sa reflection ng screen ang mga mukha nilang may halong pagtataka at pang-aasar.Halata rin na nabasa nila ang comment na du
NoelleMonday, first day of work. Suot ko ang binili kong terno sa mall na nadaanan namin ng pababa na kami dito sa lungsod.Habang hinihintay na mag lunes ay niyaya rin akong mamili ulit ng amo ko ng iba ko pang kakailanganin. Ayaw daw niyang mapulaan ako dahil magiging kapulaan din daw niya iyon d
NoelleJuicemiyo, Marimar! Ano ba itong nararamdaman ko? Para akong may isang libong paru-paro sa tiyan habang nginunguya ang pagkain. Ramdam ko ang bahagyang panginginig ng kamay ko sa paghawak ng kubyertos, kaya napilitan akong higpitan iyon para hindi nila mahalata.Sinikap kong pakalmahin ang ak
ChandenKailangan kong iwan si Noelle upang malaya siyang makapamili ng gusto niya. Sigurado akong maalalangan lang siya kung nandoon ako kaya kahit wala naman talaga akong kailangang bilhin o tingnan sa ibang shop ay mas pinili ko na ang umalis.I already know that she’s a woman. Na-confirm na sa a
NoellePagkatapos ng meeting namin ni Sir Chanden sa head office ay pinauwi na kami ni Sir Maximus para daw makapag pahinga o kaya naman daw ay makapaghanda para sa pagsisimula ng trabaho namin.“Chanden, make sure na well prepared ka sa Monday. Alam mo naman na siguro na kasama na sa trabaho mo ang







