LOGINThank you for reading!
Para sa kanya, si Nick ay dapat maging kanya.At wala nang iba.Muling ngumiti si Ellie nang dahan-dahan niyang iangat ang mukha. Lumabas ang maliliit niyang dimples, dahilan upang lalo siyang magmukhang maamo at harmless.“Wala kayong dapat na alalahanin, Tita,” sabi niya sa malumanay na tono. “Mat
Third Person“I’m sorry about that, Ellie. Alam mo naman ang anak ko na ’yon.” Napailing si Mrs. Castañeda habang nakatingin sa direksiyong tinahak ng kanyang anak. “Hindi ko talaga alam kung bakit ba palagi na lang siyang nakabuntot sa Tessa na ’yon.”Bahagyang yumuko si Ellie, na para bang ayaw ni
“Mom!”Napabaling ang tingin ni Chloe nang marinig ang pamilyar na tinig ni Daniel.Mabilis na lumapit ang lalaki sa kanila, at sa expression pa lamang nito ay alam na agad ni Chloe na narinig nito ang huling sinabi ng ina. Halatang hindi ito natuwa. Nakasimangot ito at mariing nakakunot ang noo hab
Third Person“Ellie, dear, huwag mong masyadong intindihin ang sinabi ni Nick. You know him, right?” mahinahong sabi ni Mrs. Castañeda nang makalabas sila ng Emergency Department.May bahid pa rin ng pag-aalala sa mukha ng matanda, ngunit hindi iyon naging hadlang para mapansin ni Ellie ang pagkakat
During their friendship, nakita ni Chloe kung gaano hinahangaan ng mga tao, lalo na ng mga kalalakihan, ang isang Sylvie Montañez. Kaya kahit na nasa ibang bansa ito ay hindi niya hinayaan na mawalan sila ng komunikasyon at pinanatili ang kanilang close relationship.Mayaman ang mga Elizalde, pero k
Third PersonSinundan ni Sylvie ng tingin ang papalayong si Riz hanggang sa tuluyan itong makalayo sa kanilang kinaroroonan. Hindi niya maipaliwanag kung bakit sa simpleng pagtalikod lamang ng babae ay lalo siyang nakaramdam ng inis. Para bang may kung anong hamon sa paraan ng paglalakad ni Riz—rela
Gianna“Mukhang masaya ka, Architect ah,” puna ni Engr. Jaime habang papalapit ako sa aking sasakyan. Ang araw ay unti-unting lumulubog, at ramdam na ang pagod mula sa mahaba naming araw sa site. Tapos na ang oras ng trabaho at handa na akong umuwi sa condo.Kanina lang ay nag-message ako kay Chancy
ChancyNakaupo ako sa sulok ng meeting room, hawak ang tablet habang tahimik na nagbabasa ng storyline ng bagong character na ginawa ng narrative designer namin. Maagang binuo ang konsepto nito kahit kakasimula pa lang ng unang season ng HPL. Pero ganito talaga kami, laging may inihahanda dahil alam
Biglang tanong ni Tita, “May nobyo ka na ba ngayon, hija?” Natigilan ako. Bigla kong naisip si Chancy. Ang mga ngiti niya, ang kaswal naming ugnayan. Pero pagkatapos ng ilang segundo, binalikan ko ang katotohanang walang malinaw sa amin. Walang label. Walang katiyakan. Umiling ako. “Wala po.” Ngu
GiannaMababaliw talaga ako kay Chancy sa mga ginagawa niya. Gabi-gabi, araw-araw, parang sinusubok niya ang pasensya at katinuan ko. Why is he so persistent? Lahat ng kilos niya, may kahulugan. Pero wala naman siguro siyang gusto sa akin, 'di ba? I mean… I’m just Gianna. Ka-CWB lang, as in Client w







