LOGINSee you po sa next chapter!
Para sa kanya, si Nick ay dapat maging kanya.At wala nang iba.Muling ngumiti si Ellie nang dahan-dahan niyang iangat ang mukha. Lumabas ang maliliit niyang dimples, dahilan upang lalo siyang magmukhang maamo at harmless.“Wala kayong dapat na alalahanin, Tita,” sabi niya sa malumanay na tono. “Mat
Third Person“I’m sorry about that, Ellie. Alam mo naman ang anak ko na ’yon.” Napailing si Mrs. Castañeda habang nakatingin sa direksiyong tinahak ng kanyang anak. “Hindi ko talaga alam kung bakit ba palagi na lang siyang nakabuntot sa Tessa na ’yon.”Bahagyang yumuko si Ellie, na para bang ayaw ni
“Mom!”Napabaling ang tingin ni Chloe nang marinig ang pamilyar na tinig ni Daniel.Mabilis na lumapit ang lalaki sa kanila, at sa expression pa lamang nito ay alam na agad ni Chloe na narinig nito ang huling sinabi ng ina. Halatang hindi ito natuwa. Nakasimangot ito at mariing nakakunot ang noo hab
Third Person“Ellie, dear, huwag mong masyadong intindihin ang sinabi ni Nick. You know him, right?” mahinahong sabi ni Mrs. Castañeda nang makalabas sila ng Emergency Department.May bahid pa rin ng pag-aalala sa mukha ng matanda, ngunit hindi iyon naging hadlang para mapansin ni Ellie ang pagkakat
During their friendship, nakita ni Chloe kung gaano hinahangaan ng mga tao, lalo na ng mga kalalakihan, ang isang Sylvie Montañez. Kaya kahit na nasa ibang bansa ito ay hindi niya hinayaan na mawalan sila ng komunikasyon at pinanatili ang kanilang close relationship.Mayaman ang mga Elizalde, pero k
Third PersonSinundan ni Sylvie ng tingin ang papalayong si Riz hanggang sa tuluyan itong makalayo sa kanilang kinaroroonan. Hindi niya maipaliwanag kung bakit sa simpleng pagtalikod lamang ng babae ay lalo siyang nakaramdam ng inis. Para bang may kung anong hamon sa paraan ng paglalakad ni Riz—rela
ChantonNext week na ang kasal namin ni Honey, pero out of nowhere, nagyaya siya na kausapin ang Tita Marie niya. Hindi ko in-expect ‘yon. Akala ko tapos na, buried na lahat ng issues na konektado sa babaeng ‘yon.“Are you sure?” tanong ko, hindi ko maitago ang pag-aalinlangan sa boses ko.“Hmm,” sa
ChantonHindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang mga salitang binitawan ni Honey. Parang ilang segundo akong napako sa kinauupuan ko, trying to process everything she just said. Pero alam ko naman—deep inside—na wala siyang ibang intensyon kundi ang i-assure ako. Gusto lang niyang pakalmahin ang isip
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making
Honey“You can cry if you want to, baby…”Muli kong tinignan si Chanton. Sa mga mata niya, malinaw ang sincerity—walang awa na nakakababa, kundi yung uri ng pag-unawa na nagsasabing naiintindihan kita kahit hindi mo pa masabi lahat. May lungkot din doon, parang nasasaktan siya dahil nasasaktan ako.







