LOGINHindi ko alam kung bakit pero habang tumatagal na walang paramdam siya, mas lalo akong nagiging restless.Napailing ako bago mabilis na tumayo.“Coming po!” sagot ko habang naglalakad papunta sa pinto dala pa rin ang cellphone ko.Pagkabukas ko no’n ay agad akong sinalubong ng nakangiting mukha ni A
Mitch“Ate Cha, wala po kayong dapat alalahanin dahil ligtas po ako dito sa HQ,” mahinahon kong sabi habang mas inaayos ko ang pagkakasandal ko sa headboard ng kama.“Sigurado ka?” tanong niya ulit at halatang hindi pa rin nawawala ang pag-aalala sa tono niya.Napangiti ako nang bahagya.Nakakapanib
“Kamusta ka?”Bahagyang kumunot ang noo ko sa tanong niya.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kakaibang bigat sa simpleng paraan ng pagkakasabi niya no’n. Hindi siya tunog casual. Parang may gusto talaga siyang i-confirm.“Okay naman po,” alanganin kong sagot habang nilalaro ang dulo ng kumot
MitchIlang araw na rin ang lumipas matapos ang nangyari sa club ni MC at ang akala ko noong una ay tuluyan nang natapos ang lahat.Unti-unti ko nang kinukumbinsi ang sarili ko na okay na ako.Na wala nang dapat isipin.Hindi na rin naman nakita ang mga taong nanggulo sa akin no’ng gabing iyon at mu
ChandlerDahil nakainom ako, hindi pumayag si Mitch na ako ang mag-drive pauwi.Kahit tahimik siya simula nang lumabas kami ng club at halatang drained pa rin sa nangyari, nanatiling matigas ang ulo niya pagdating sa bagay na iyon. Kaya kahit na buksan ko na ang sasakyan ay hindi parin siya sumakay.
Hindi siya sanay lalo na at ang bahay nila sa Pateros ay literal na katapat lang ng police station.Kaya sigurado akong natatakot siya ngayon.Mabilis akong lumapit sa kanya at agad kong hinawakan ang magkabilang braso niya nang marahan.“Love,” mahina kong tawag habang hinaharap siya sa akin.Bahag
Nanginginig ang kamay ko. Lumuluhang hindi ko alam kung dahil sa hilo o sa takot. Maya-maya, narinig ko ang pinto na bumukas. “Estella!” sigaw ni June, agad akong nilapitan. Kasunod niya si Vivian, may hawak na bote ng tubig. “Girl, what happened? Okay ka lang?” Umiling ako, nanginginig pa rin.
ChansenI feel so damn lucky.She’s so understanding and calm pa rin kahit sa gitna ng lahat ng gulong ‘to. And most of all, she believes in me.Hindi ko alam kung paano ko masusuklian ‘yung tiwala na ‘yon. After everything I’ve done, after all the mess I’ve dragged her into, she still chooses to t
EstellaAng scenario sa set ng Star Singer ay tuluyan nang lumabas sa publiko. Hindi na rin pinigilan ni Chansen ang pagkalat ng balita, siguro dahil sawa na siyang magtago. Sawa na siyang itago ako. Gusto niyang iparating sa lahat na "taken" na ako. Na ako ang asawa niya at siya ang nakakuha sa aki
At honestly, hindi ko rin naman iyon inirereklamo. Masaya ako. Masaya na kahit sandali, parang kami lang ulit sa mundo. At speaking of Star Singer, si Nayomi ay ginulat ako dahil sa ganda ng performance niya. Hindi ko maitatanggi, and I started to think na kung magiging kasing ganda non ang gagawin







