로그인“Loko-loko!” sagot ni Ryan, sabay akbay sa batok niya at bahagyang inalog.Nagtawanan ang lahat, at akala ko doon na matatapos ang asaran, pero biglang may malamig na boses na sumingit mula sa likod namin.“What’s going on here?”Halos sabay-sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng tinig.Napati
MitchLahat kami ay nasa lounge ng gaming room sa 6th floor. Naka-set up na ang malaking TV sa harap, may nakahandang tubig at snacks sa gilid, at kumpleto na rin ang buong team. Naghihintay na lang kami sa pagdating ng Fullpower mula Singapore, at kagaya ng sinabi ni Sir Sol kanina, dito nga raw si
Mitch“Love, happy lunch. Kumakain na rin ako.”Napangiti ako nang makita ko ang chat ni Chandler sa phone ko. Halos hindi pumapalya ang mga ganitong message niya, lalo na kapag oras ng pagkain. Kahit hindi kami nagkikita nang personal nitong mga nakaraang araw, palagi naman siyang may paramdam. Min
MitchKita ko na nainis si Chandler kanina. Hindi man siya sumigaw o nagtaas ng boses, ramdam ko pa rin sa paraan ng pagsasalita niya at sa titig niya na hindi siya natuwa sa mga sinabi ko. Kilala ko na siya kahit papaano, at alam ko kung kailan siya seryoso at kung kailan siya nagpipigil lang. Kani
Chandler“Anong nangyayari sa inyo?” tanong ni Ryan, halatang nagtataka habang salitan kaming tinitingnan. Hindi naman siguro niya narinig ang usapan namin, pero sapat na siguro yung aura naming dalawa para mahalata na may tension sa hangin.Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatayo sa tabi ni
Chandler“Chandler!” bulalas niya nang maghiwalay ang mga labi namin, sabay tulak nang marahan sa dibdib ko na parang tsaka pa lang nagsi-sink in sa kanya kung nasaan kami at kung ano ang ginawa ko.Halos mamula ang buong mukha niya habang nakatitig sa akin na para bang hindi makapaniwala sa nangyar
Noelle“Sa harap ka maupo ha,” sabi ni Sir Chanden ng makalapit kami sa sasakyan niya. Dumaan kami sa inuupahan ko upang kunin ang aking mga gamit na iilang piraso lang naman.Tsaka ko na lang sasabihin sa may-ari na lumipat na ako, o kaya ay hahayaan ko na lang at patuloy kong babayaran monthly para
Noelle"Anong sinabi mo? Totoo nga na nag-asawa ka na?" Hindi pa rin makapaniwalang tanong ni Tito Vergel. Kitang-kita sa mga mata niya ang pag-aalinlangan, para bang pilit niyang hinahanap ang butas sa sinabi ko. Akala niya kanina na si Atty. Santander ang asawa ko, pero heto’t hindi pa rin siya ku
Nanatili lang akong tahimik. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong isagot.“Hindi ko naiintindihan ang ibig mong sabihin,” sagot ko sa wakas.Tumingin siya nang diretso sa akin, tila tinatantiya kung nagsasabi ako ng totoo. At nang magsalita siya, mahina ang boses niya, pero ramdam ko ang lalim ng k
Noelle“Ano?” bulalas ko ng kumpirmahin ni Sir Chanden ang sinabi ni Layla pagbalik ko sa kanyang silid.“Kailangan ko ng mapagkakatiwalaan kong pwedeng humarang sa lahat ng babaeng lalapit sa akin.”“At iniisip mo na ako ‘yon?” tanong ko na tinanguan niya ng parang wala lang. Mukha siyang kumpiyans







