LOGINMaraming salamat po sa pagbati!!!
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
MitchSa pagdaan ng mga araw, pakiramdam ko ay parang lumulutang ako sa alapaap.Hindi ko maipaliwanag kung bakit—pero alam ko kung sino ang dahilan.Sa tuwing naaalala ko yung mga gabi namin sa rooftop, yung mga usapan, yung mga simpleng yakap at halik… kusa na lang akong napapangiti kahit wala nam
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
Estella“Nice to meet you, Alletse…” nakangiting bati ni Ms. Monalisa, ang President for Entertainment ng Y Channel.Narito kami ngayon sa station nila para pag-usapan ang detalye ng pagiging judge ko sa isang bagong singing competition ng kanilang network. Siyempre, kasama ko sina Vivian at June at
Chansen Linggo ng gabi nang umuwi si Estella. Tahimik lang siya, tipong wala man lang isang salita na lumabas sa bibig niya. Gusto ko sanang magsalita, magtanong kung kumusta ang araw niya, pero pinili kong manahimik muna. Ayokong pilitin, lalo na at halata sa kilos niya na mabigat ang iniisip. Ha
Estella“Hindi ko na mababago pa kung ano ang tingin mo sa akin,” mahina pero diretso niyang sabi matapos ang mahaba-habang katahimikan sa pagitan namin. Ramdam ko ang bigat ng bawat salita, parang sinusukat kung kaya ko pa siyang pakinggan.Naglakad siya palapit, mabigat ang bawat hakbang, at naupo
ChansenIsang oras na mula nang umalis si Estella pero nandito pa rin ako sa hotel room na dapat ay para sa aming dalawa. Ang ironic, no? Pang couple ang room na ito pero mag-isa lang ako ngayon na nandito, nakatitig sa kisame na parang may sagot ‘yung puting kulay na ‘yon sa lahat ng gulo sa isip k







