LOGINMaraming salamat po sa pagbati!!!
Napasinghap ako nang maramdaman kong nasa magkabilang gilid ng katawan niya iyong mga binti ko.Biglang naging sobrang intimate ng posisyon namin.At kahit ilang beses nang may nangyari sa amin…Hindi pa rin talaga ako sanay.Lalo na kapag ganito siya makatingin.Iyong isang kamay niya ay nasa bewan
Mitch“I can explain about Venice,” mahinang sabi ni Chandler habang mahigpit akong nakayakap sa kanya.May kung anong bigat sa boses niya na parang ayaw niya talagang magkaroon ako ng maling idea tungkol sa babaeng iyon.Hindi ko alam kung bakit, pero kusang umangat ang mga kamay ko at niyakap ko r
Iyong mga simpleng detalye na hindi mo agad mapapansin pero consistent niyang ginagawa para sa’yo.Iyong paraan ng pag-aalala niya nang hindi niya kailangang sabihin nang diretsahan.Napangiti tuloy ako nang hindi ko namamalayan kaya mabilis akong umiwas ng tingin bago pa niya mahalata.“Let’s go,”
Pero syempre… hindi ibig sabihin no’n na okay lang sa akin lahat ng nakita ko.Tahimik ulit kami habang tumatakbo ang motor sa gitna ng malamig na gabi.Nakasandal pa rin ako sa likod niya habang nakayakap sa bewang niya. Paminsan-minsan ay nararamdaman ko ang marahang paghaplos ng hangin sa balat k
MitchTahimik lang kami ni Chander sa elevator kahit na pansin kong gusto niyang magsalita.Iyon yung klase ng katahimikan na hindi naman totally awkward pero ramdam mong may mabigat na nakasabit sa pagitan ninyong dalawa.At sa bawat segundo na lumilipas, lalo kong naiisip iyong Venice na iyon.Bwi
Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
Estella“Kamusta ang pagbubuntis, little sis?” bulong ni Tristan habang magkatabi kaming nakaupo sa isang pandalawahang couch, hawak-hawak ang basong may tubig. Nasa dressing room kami at parehong naghihintay na ipatawag para sa start ng show. Si Chansen naman, lumabas muna saglit dahil may kailanga
Chanton Nagpunta kami sa ikalawang palapag ng building na may maluwag na lobby at ilang silid na mukhang pang-seryosong meeting. Ang mga dingding ay may bahaging frosted glass kaya halata mong may tao sa loob, pero hindi mo maaaninag kung sino, very discreet, very professional. Parang bawat sulok n
Lumingon siya sa amin, at ako naman, tahimik lang na nakatingin kay Nayomi.“Sa tingin mo ba,” patuloy ni Miss Monalisa, “isasapalaran nila ang career nila para lang sa’yo?”Tahimik ang lahat.“At anong ibig n’yong sabihin d’yan?” singhal ni Mr. Salvador, pero ngayon ay may halong kaba na sa boses n
HoneyNatahimik ako. Hindi ko alam kung anong sasabihin pero nanatili akong nakatingin sa kanya, trying to decode kung seryoso ba siya o trip-trip lang ulit.Hanggang sa bigla kong naalala ang pinakaimportanteng tanong.“Ano nga ba ang ginagawa mo dito?” salubong ang kilay kong tanong sabay halukipk






