로그인“Don’t worry. Hayaan mo lang akong magsalita and he wouldn’t find anything strange.”Tinignan ko siyang mabuti.Hindi ko alam kung bakit, pero sa sobrang kumpiyansa niya ay lalo lamang akong kinabahan. Para bang napakasimple lang ng lahat para sa kaniya. Meet his grandfather, pretend to be his fianc
“Wala kang nagustuhan sa auction?” tanong naman ni Dad.Umiling ako. “Wala po. Honestly, wala akong nakita na kailangan ko. But I enjoyed the food.”Bahagyang umangat ang kilay ni Dad. “Food talaga?”Natawa ako. “Ano pa ba? Practical tayo, Dad.”“Ako din po,” biglang singit ni Jeanette, dahilan upan
RizIlang saglit pa kaming nanatili ni Jeanette sa restroom bago kami tuluyang nagpasyang bumalik sa main hall. Pareho kaming tahimik habang naglalakad palabas, marahil ay dahil pareho pa rin naming iniisip ang usapang hindi sinasadyang narinig namin kanina.Ako, hindi ko pa rin maalis sa isip ko an
“Hey,” awat ni Ellie. “Ang mga Antonio ay kinikilala na ngayon bilang isa sa mga mayayamang angkan dito sa Bukidnon. You shouldn’t say something like that. Ang mabuti pa ay kilalanin at kaibiganin mo ang bagong magiging CEO ng Antonio Group.”Mabuti pa itong si Ellie ay nag-iisip. Talagang kinapos s
Riz“Totoo ba na keepsake iyon ng ina ng babaeng unang minahal ni Jared?”Iyon ang tanong na paulit-ulit na umikot sa isip ko habang nananatili ako sa loob ng cubicle. Hindi ako gumalaw ni kaunti, pilit na pinapakalma ang sarili habang pinakikiramdaman ko si Jeanette sa kabilang bahagi ng banyo.Mul
Tapos ay sabay ng lumayo ang dalawang lalaki. Si Jared na pinaandar na ang kanyang wheelchair, at si Jacob na nakasunod sa kanya.Sinundan iyon ng tingin ni Riz.“Sa mother ba niya yon?” biglang narinig niyang sabi ng isang babae mula sa kabilang table.Napalingon si Riz.Nagkatinginan silang magkai
Estella Tapos na kami sa pagsusukatan at kasalukuyang nagme-merienda nang dumating si Maui. Pero ang hindi ko inasahan ay kung sino ang kasama niya, si Tristan. Nagkagulatan pa kami ng magtagpo ang aming mga mata. “Hey,” masaya kong bati. “Nandito ka rin?” tanong niya, may halong pagtataka at am
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya
Matatapos na ang lunch break pero hindi pa namin napapangalahati ang pagkain na dala ko. Panay kasi ang asaran, panay ang sulyapan, at sa bawat tawa niya, parang mas bumibigat ang dibdib ko hindi sa takot, kundi sa anticipation.Kasi ngayong sinabi niyang kailangan naming pumunta as one, alam kong m
Estella “Come on, girl. Gusto ko talagang subukan ‘yung kainan na ‘yon eh,” pilit ni June habang nakakunot ang noo pero may ngiting parang batang nagmamakaawa. Nagkatinginan kami ni Vivian. Pareho kaming napailing. Kapag tungkol na sa pagkain, hindi talaga matitinag ‘tong si June, lalo na ngayong







