LOGINChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
"Hindi ko ginusto na kamuhian mo ako," patuloy niya, tinig niyang garalgal pero totoo. "Natatakot ako na baka kapag nalaman mong alam ko ang lahat pero pinili kong manahimik, masaktan ka lalo. Ayokong isipin mo na hindi kita pinanindigan. I didn’t want that, not from you. You mean too much to me."H
Gianna“Hahaha!! Tsaka alam mo ba kung gaano kakulit noon si Chancy?” bungad ni Ate Cha habang nangingiti. “Naku, sa sobrang kulit niya, mangunguna 'yan sa paglakad sa amin tapos bigla na lang huhubarin ang salawal niya para ipakita ang pwet!”Napuno ng halakhakan ang buong silid pagkatapos niyang s
Napatingin siya sa akin at bahagyang ngumiti. Hindi ko alam kung dahil ba sa presensya ko o dahil may sasabihin siyang magaan sa loob. Pero anuman iyon, tiniyak kong naroon ako para marinig."Kamusta ka na, anak? Mas magaan na ba ang pakiramdam mo?" tanong ni Mommy Sarina habang lumapit din sa tabi
ChancyNapapikit ako para i-clear ang utak ko. Pwede na akong lumabas kahit ngayon pero ninais ko na bukas na lang dahil nga gusto kong makausap si Gianna.Ayaw kong tumira kasama siya dahil ayaw kong mahirapan siya sa pag-aalaga sa akin. Ayaw kong maapektuhan ang pang-araw-araw niyang gawain at tra







