Mag-log inDapat sabihin mo na kaysa naman lagi kang lutang.
Kung kailangan kong maghintay, kahit gaano katagal, pipiliin ko pa rin iyon kung iyon ang paraan para hindi siya masaktan o mapigilan.Siguro ganoon din ang nasa isip niya.Siguro pareho kaming nagtatago ng parehong tanong, parehong takot, at parehong pag-asa.At sa tahimik na sandaling iyon, doon k
Chandler“Alam mo, kahit hindi mo sabihin, halata naman sa itsura mo,” wika ni Kuya Lualhati habang marahang tumatayo mula sa kanyang swivel chair. May halong biro at pag-unawa ang tono niya, na para bang matagal na niyang binabasa ang mga bagay na hindi ko kayang sabihin nang direkta.Inaayos niya
Meron pa akong kailangang harapin at ayusin.Hindi naman sa nagmamadali pero gusto ko na maging maluwag palagi ang schedule ko para kung sakaling kailanganin ako ni Mitch ay palagi akong available.Pagdating ko sa agency, hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Deretso agad ako sa opisina ni Kuya Lualha
ChandlerHangga’t maaari, gusto kong manatili lang sa HQ. Hindi dahil wala akong ibang kailangang gawin, kundi dahil mas komportable ako roon lalo na kung nangangahulugan iyon na anumang oras na gustuhin kong makita si Mitch ay puwede.Isang elevator ride lang, isang lakad pababa, at nandiyan na siy
Habang pinagmamasdan ko sila, may kung anong kumirot sa puso ko—hindi sakit, kundi paghanga. Ganun pala ang itsura ng pagmamahal na tumagal ng maraming taon.Well, nakikita ko rin naman ang pagmamahalan ng aking mga magulang. Ngunit sa tingin ko, kumpara sa mag-asawang Lardizabal ay mahiyain sina Ma
Hindi ko agad alam kung ano ang mararamdaman ko.Hanggang sa—“AYIEEEEE!” sabay-sabay na reaksyon ng buong mesa.Biglang sumabog ang tawanan, kulitan, at sunod-sunod na komento mula sa kung saan-saan.“Maraming pwedeng flower girls at abay!” excited na sabi ni Ate Nina, halos hindi na mapakali sa ki
EstellaBalik-trabaho na naman ako, at sa totoo lang, sobra ang saya na nararamdaman ko, mapa-personal man o career.Hindi ko talaga inaasahan na magiging ganito kainit ang pagtanggap ng mga tao sa akin bilang Alletse. Minsan naiisip ko, totoo ba ‘to? Ako ba talaga ‘yung pinapanuod nila at sinusupor
Chansen Hindi ko talaga gusto na si Tristan pa ang unang malapitan ni Estella. Naiinis ako, oo. Pero may takot din na baka magalit siya kung ipakita ko ang inis ko. Nakakasama ng loob. Pero habang iniisip ko, nakikita ko rin ang point niya. Mas credible nga naman kung ang lalaki ang magsasalita par
Estella “Okay, pero susunduin na lang kita.” “Hindi na kailangan. Kaya kong umuwi mag-isa,” sagot ko kay Chansen habang inaayos ko ang mga files sa mesa. Pinapaliwanag ko rin sa kanya na kailangan kong bumili ng damit para sa party ng Y Channel na isang malaking celebration para sa success ng Star
Estella Nagising ako na nasa dibdib ni Chansen ang kamay ko, habang nakaunan naman ako sa braso niya. Ang init ng balat niya, ramdam ko pa yung steady na tibok ng puso niya na parang lullaby. Simula noong dinner na ‘yon, halos dalawang linggo na rin ang lumipas ay mas naging close kami. Hindi pa ri







