ログインDapat sabihin mo na kaysa naman lagi kang lutang.
“Hindi ako maliligo ng isang taon,” tugon naman ng lalaki dahilan upang magtawanan ang lahat ng nakarinig.Mukha naman siyang harmless kaya hinayaan ko na lang.Ang tanong lang, pipirmahan ba talaga ni Mitch iyon?Sa t-shirt mo na lang. Baka magreklamo ang mama mo kapag naamoy ka niya at masisi pa a
Bahagya siyang natawa, pero agad din siyang umiling.“Hindi na lang,” sabi niya. “Matanda na sila ni Mama, at baka mainip lang din siya. Hindi naman niya hilig yung ginagawa ko.”Saglit siyang tumahimik bago muling nagsalita, mas mahina na ang boses.“Masaya na silang nakikita ako sa TV.”May kakaib
ChandlerSobrang proud ako sa kanya—at hindi ko na kailangang i-sugarcoat pa ‘yon sa sarili ko.Hindi ko inaasahan ang ganda ng performance ni Mitch, kahit pa alam kong magaling siya. Iba pa rin kapag nakita mo na mismo kung paano niya dominahin ang laro, kung paano siya gumalaw na parang walang dud
“Set the date,” sabi ko. Kumunot ang noo niya na tila naguguluhan. “Para sa meeting namin ng parents mo.”Napangiti siya.“Ready ka na?”Tumingin ako sa kanya nang diretso.“Ready ako lagi.”At sa pagkakataong iyon, alam kong totoo iyon.Pagkaalis niya, nanatili akong nakatayo sandali sa gitna ng sa
ChandlerLinggo ng umaga, at hindi ko na kinailangan pang mag-set ng alarm para magising nang maaga.Kusang bumukas ang mga mata ko, parang may sariling alarm ang katawan ko o baka naman isip ko lang ang hindi na mapakali. Pagmulat ko pa lang, isang pangalan agad ang sumagi sa isip ko.Si Mitch.Ila
At sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Chanden“Welcome home, Lovey!!” masaya kong bati nang makapasok kami sa condo. Ramdam ko ang saya sa bawat hakbang namin papasok, lalo na nang makita ko ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. Para bang nawala ang lahat ng pagod at kaba ko sa loob ng ilang araw. Masarap sa pakiramdam yung makita m
Third PersonNang matapos mag-usap ay nanatiling nakatingin si Chanden sa screen ng kanyang cellphone. Tigib ng kaligayahan ang kanyang puso, isama pa ang excitement na bumabalot sa kanyang buong katawan dahil sa binabalak gawin mamaya.Muli niyang itinuon ang isip sa trabaho matapos niyang ibaba an
Third PersonSa labas ng korte…“Anong ginawa mo, Conrado!” galit na sigaw ni Mang Vergel nang magtagpo ang mga mata nila ng matanda paglabas ng korte. Sa loob pa lamang habang nagdidinig sa kanilang kaso ay sobra na ang galit na nararamdaman niya ng magsabi ng kanyang salaysay ang matandang mayaman
Third Person“Sira ulo ka ba?!” galit na sigaw ni Conrado, nanlilisik ang mga mata habang ang buong katawan niya ay nanginginig sa tindi ng inis. Ramdam niya ang paggapang ng matinding init sa kanyang dibdib, isang nakakapasong galit na animo’y sasabog anumang oras. “Anong nakain mo at umiral na nam







