LOGINAt sa simpleng palitan ng mga salitang iyon, pakiramdam ko ay gumaan ang lahat.Hindi ko man alam kung ano ang eksaktong nangyari sa dinner nila, pero base sa tono niya, wala namang mali. Wala akong naramdamang bigat mula sa kanya, sapat na iyon para sa ngayon.Mas magaan ang pakiramdam ko habang na
Isipin mo, halos kasing edad lang ni Mitch si Honey tapos tatawagin kong ate.“Nasa ikapitong buwan na,” sagot ni Chanton, may halong ngiti habang sinisiguradong maayos ang pagkakalagay ng pagkain sa harap ng asawa niya. “Malapit na.”“Magkakaroon na kami ng baby dito!!” biglang sabat ni Amber, halo
Walang paligoy-ligoy.Walang pagtatago.“Hindi lang naman ako basta lalaki sa buhay niya,” dagdag ko, mas mabagal ang tono. “Boss niya ako. Mas matanda ako. At… alam niyo naman kung anong klaseng pamilya ang meron ako.”Tahimik ulit.Ramdam ko na iniintindi nila.Hindi nila ako pinuputol. Hindi nila
ChandlerDahil wala si Mitch, nagdesisyon akong pumunta sa agency ni Chanton.Hindi ko rin maipaliwanag kung bakit doon agad ang punta ko, pero siguro dahil iyon ang lugar na alam kong may kakayahang pakalmahin ako o kahit paano, ilihis ang isip ko sa bagay na hindi ko makontrol.Sa totoo lang, kina
MitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
ChandenNaging super busy na ako sa trabaho nitong mga nakaraang araw at ganoon din si Noelle sa maghapon. Pero kahit gano’n, hindi ko alintana ang pagod. Siguro’y dahil sa maya’t-maya kong sulyap sa kanya habang nagta-trabaho. Kahit tahimik siya, sapat na ‘yong presensya niya para kumalma ang isip
Third Person“I swear, Dad! Rinig na rinig ko nang sabihin ng asawa niya sa security ng Empire na hotel niya!” bulalas ni Chessa, halos hindi na mapigilan ang pagtaas ng kanyang boses. Ramdam pa rin niya ang init ng inis sa kanyang dibdib mula sa nangyari kanina. Hindi niya napigilang idiin ang mga
NoelleMaingay at parang nagkakagulo sa paligid ko. Parang may kasayahan, parang may kagalakan. Pero ang bigat pa rin ng talukap ng aking mga mata, tila ba ayaw pang bumangon ng diwa ko mula sa pagod.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, pinilit salubungin ang ingay sa paligid ng panibagong
Chanden“Welcome home, Lovey!!” masaya kong bati nang makapasok kami sa condo. Ramdam ko ang saya sa bawat hakbang namin papasok, lalo na nang makita ko ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. Para bang nawala ang lahat ng pagod at kaba ko sa loob ng ilang araw. Masarap sa pakiramdam yung makita m







