LOGIN“Bakit?” tanong niya nang hindi na niya matiis ang katahimikan. “May kakaiba ba sa mukha ko?”Bahagyang umangat ang kilay ni Jared.“No.”“Then why are you looking at me like that?”“Like what?”“Like…” Natigilan siya at napairap sa sarili. “Never mind.”Muntik nang mapangiti si Jared, ngunit pinigi
Third Person“Are you scared of me?” untag ni Jared habang may bahagyang laro at panunukso sa kanyang malalim na boses. Bahagyang umangat ang isang sulok ng kanyang labi habang sinusundan ng mga mata ang bawat kilos ni Riz, na para bang sadyang hinihintay lamang niyang mahuli ang babae sa sarili nit
“Why are you staring at my bed? Don’t tell me—”Mabilis na ibinaling ni Riz ang kanyang tingin sa lalaki upang sitahin ito, ngunit naging isang malaking maling kilos iyon.Sa kanyang pag-ikot, naging napakalapit ng kanilang mga mukha sa isa’t isa—ilang pulgada na lamang ang agwat ng kanilang mga ilo
Third Person“May elevator talaga dito sa bahay niyo?” tanong ni Riz nang makapasok siola sa silid ni Jared na kakasara lang din ng pintuan.Bahagya siyang napakurap habang iniangat ang tingin sa paligid, na para bang ngayon lamang niya napagtantong hindi ordinaryong bahay ang tinutuluyan ng lalaki.
“Dr. Riz, I’m sorry for my harsh words earlier.”Dahil ako na ang hinarap at nag-apologize na siya—kahit halatang napilitan lang—sino ba naman ako para balewalain at magmagaling pa?Hindi naman ako naghahanap ng away.“It’s fine, Tita. As you’ve said, para na rin naman kay Jared kaya ninyo nasabi an
Hindi ko alam kung ano ang totoo.At sa totoo lang, ayoko ring manghula.“Dad,” malamig na sabi ni Tita Marinela habang itinutuwid ang kanyang pagkakaupo. Bahagya niyang inilayo ang tasa mula sa kanyang sarili at tinitigan ang ama. “Sa sinabi ninyong 'yan, tila iniisip ninyo na may taong pwedeng mag
Hindi na niya kailangan pang sabihin.Ramdam ko na. Gets ko na.Babae.Palaging babae.Ewan ko ba kung bakit parang malakas ang tama ng mga kapatid ko pagdating sa mga babae. Kahit na ang bayaw kong si Kuya Lander at itong si Kuya Jerome nga. Para silang mga character sa telenovela, lahat nasusugata
Doon ko naisip: Si Maui ang kukunin kong personal stylist and assistant.Hindi lang dahil sa utang na loob. May kakaibang vibe ako sa kanya. Tahimik, pero matapang. May sinasabi ang mga kilos niya kahit hindi siya nagsasalita. At higit sa lahat, kailangan niya noon ng trabaho. Perfect timing, ‘ika n
Tahimik kong isinara ang pinto sa likod ko. Maingat. Walang ingay. Pero kahit ‘yon, hindi niya napansin.Busy pa rin siya sa kakadaldal. Sa kung sinuman ‘yung nasa kabilang linya. Lumingon siya saglit papunta sa closet pero hindi ako nakita.Sinundan ko siya. Tahimik pa rin.Hanggang nasa pintuan
“Estella…” Mahina kong tawag. Puno ng pagsisisi ang boses ko.Pero tinabig lang niya ang kamay ko na para bang hindi na ako pwedeng lumapit, hindi na ako pwedeng humawak. At doon, sumabog ang kirot at inis na kanina ko pa pinipigil.Napakuyom ako ng kamao ko, mahigpit, parang sinusubukan kong ikulon







