MasukAko naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChanningNasa aking opisina ako at hindi pa rin nawawala ang aking pagkabahala. Nag chat na sa akin si Arnie at iniisip ko kung tatawagan ko ba siya or hindi. It’s 10 am here at sigurado akong tapos na ang klase niya.“You called.” Iyon lang ang reply niya sa napakarami missed call. She doesn’t soun
ChanningHindi ko mapigilan ang matawa dahil sa reaksyon ni Arnie. Kinapa ko ang panty niya sa aking bulsa at tsaka nagpatuloy na sa pagbaba. Binati ko pa si Tita Eunice ng magkasalubong kami.“Happy?” tanong niya. Nangiti rin naman siya sa akin at tila nanunukso.“Can’t help it kapag naiinis si Arn
ArnieNanatili akong nakatingin sa kanya at naghihintay na magpatuloy siya sa pagsasalita. Hindi ko rin naman kasi alam ang aking sasabihin. Baka may malaking dahilan kung bakit niya ginawa iyon.Nagkausap kami ng maayos bago ako bumalik dito and he assured me that everything will be okay. He also s
“I’m not saying that. Gabi na and mag-isa lang siya!” “Don’t worry, hinatid siya ng kaibigan niya.”“Sinong friend? Don't tell me ang lalaking iyon na naman?” kinakabahan kong tanong.“Siyang tunay. And before you react, pinasundan ko sila sa tauhan isa sa mga tauhan namin. Ayaw ko rin naman may m







