เข้าสู่ระบบCongratulations Chancy and Gianna!
Hindi ko alam kung bakit pero habang tumatagal na walang paramdam siya, mas lalo akong nagiging restless.Napailing ako bago mabilis na tumayo.“Coming po!” sagot ko habang naglalakad papunta sa pinto dala pa rin ang cellphone ko.Pagkabukas ko no’n ay agad akong sinalubong ng nakangiting mukha ni A
Mitch“Ate Cha, wala po kayong dapat alalahanin dahil ligtas po ako dito sa HQ,” mahinahon kong sabi habang mas inaayos ko ang pagkakasandal ko sa headboard ng kama.“Sigurado ka?” tanong niya ulit at halatang hindi pa rin nawawala ang pag-aalala sa tono niya.Napangiti ako nang bahagya.Nakakapanib
“Kamusta ka?”Bahagyang kumunot ang noo ko sa tanong niya.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kakaibang bigat sa simpleng paraan ng pagkakasabi niya no’n. Hindi siya tunog casual. Parang may gusto talaga siyang i-confirm.“Okay naman po,” alanganin kong sagot habang nilalaro ang dulo ng kumot
MitchIlang araw na rin ang lumipas matapos ang nangyari sa club ni MC at ang akala ko noong una ay tuluyan nang natapos ang lahat.Unti-unti ko nang kinukumbinsi ang sarili ko na okay na ako.Na wala nang dapat isipin.Hindi na rin naman nakita ang mga taong nanggulo sa akin no’ng gabing iyon at mu
ChandlerDahil nakainom ako, hindi pumayag si Mitch na ako ang mag-drive pauwi.Kahit tahimik siya simula nang lumabas kami ng club at halatang drained pa rin sa nangyari, nanatiling matigas ang ulo niya pagdating sa bagay na iyon. Kaya kahit na buksan ko na ang sasakyan ay hindi parin siya sumakay.
Hindi siya sanay lalo na at ang bahay nila sa Pateros ay literal na katapat lang ng police station.Kaya sigurado akong natatakot siya ngayon.Mabilis akong lumapit sa kanya at agad kong hinawakan ang magkabilang braso niya nang marahan.“Love,” mahina kong tawag habang hinaharap siya sa akin.Bahag
HLPh.At si Mitch.Nag-type ako.“Coming.”“Yownnn....”“Yown...”“Yown...””Sunod-sunod nilang reply. Napailing na lang ako.Nagbihis ako ng mas casual na polo at umalis.Habang nagbibiyahe sakay ng kotse na naibook ko papunta sa club, hindi ko maiwasang maalala ang eksena sa restroom kanina.Ang n
MitchTahimik ang hallway ng gaming house nang hapon na iyon habang papunta ako sa opisina ni Sir Sol. Katatapos lang ng light practice session namin kaya karamihan sa team ay nasa kani-kaniyang kwarto na o kaya ay nasa living area para magpahinga. Hindi naman ganoon kabigat ang schedule namin ngayo
MitchBandang hapon nang magsimula ang livestream namin ni Ryan. Ilang araw na ring trending sa comment section ang request ng fans na mag-duo kami, kaya pinagbigyan na rin namin. Gusto nila ang tandem namin—jungler si Ryan at ako naman ang magta-tank/support. Kahit top lane ang main role ko, hindi
MitchPagkatapos ng lunch sa gaming house—na sinigurado kong sulit at busog kami dahil “snack na lang sa mall,” ayon sa budget queen na si ako ay sabay na kaming lumabas ni Ryan. Simple lang suot ko, maluwag na croptop, maong, at cap. Si Ryan naman naka-hoodie kahit hindi naman malamig.“Ready ka na







