MasukMitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
Mitch Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang salitang “level-up,” at habang mas pinag-iisipan ko iyon, mas lalo itong nagkakaroon ng ibang kahulugan. Hindi ko maiwasang mapunta sa mga ideyang hindi ko naman dapat iniisip, lalo na sa sitwasyon namin ngayon na kami lang dalawa ang magkasama at ang bang
MitchMatapos ang ilang saglit na katahimikan, yung klase ng katahimikan na hindi naman awkward pero hindi rin komportable, pareho kaming parang nag-iingat sa bawat galaw at salita. Ramdam ko pa rin yung natitirang bigat ng usapan namin kanina, pero kasabay nun, may kakaibang init na rin sa pagitan
MitchHindi ko agad alam kung paano ipo-process ang sinabi ni Chandler.Nakatayo lang ako sa harap niya, nakatingin sa mukha niya, pero parang hindi agad nag-sink in sa isip ko ang mga salitang binitawan niya. Ilang segundo akong natahimik, hindi dahil wala akong sasabihin, kundi dahil sinusubukan k
ChandlerHindi pa rin ako mapalagay kahit tahimik na ang opisina ko at tapos na ang lahat ng kailangang asikasuhin sa araw na iyon. Ilang beses kong sinubukang ituon ang sarili ko sa trabaho. Magbukas ng files, magbasa ng reports, mag-check ng schedules—pero sa bawat pagtatangkang iyon, iisa lang an
MitchTatlong araw pagbalik ko sa gaming house pagkatapos ng weekend sa amin ay naging normal lang naman ang lahat. Balik kami sa normal routine, practice, livestream, meeting para sa ibang rotation or strat.Pero bigla na lang pakiramdam ko parang may nag-shift sa atmosphere. Hindi na lang kami sim
Walang dagdag na impormasyon.Ngumiti ako nang bahagya nang maalala iyon.Maingat siya.At iyon ang isa sa mga bagay na hinahangaan ko sa kanya.Hindi siya basta-basta nagbibigay ng personal na detalye kahit sa online game.Pero kahit ganoon, nagpatuloy pa rin kami sa pagte-team up kagabi.Hindi ko
MitchHindi nagbago ang takbo ng mga araw sa team. Tuloy pa rin ang scrims sa umaga, livestream sa hapon. Mas lalo pang naging hectic dahil sa nalalapit na promotional shoot para sa Innove Corp. Dumating na rin ang final design ng uniform, at mas lalo kaming ginanahan nang makita namin ang mock-up n
MitchDahil sa pagsisimula ng HLPh ay naging sunod-sunod na ang RG game at scrim ng team. Halos wala na kaming pahinga—parang everyday may laban, may practice, may review. Hindi pa nga tapos ang isa, may kasunod na agad. Grabe, parang rollercoaster na walang preno.Ako naman ay panay din ang nood ng







