MasukPaki-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Pagkatapos noon, wala na akong balak maghintay pa.I wanted to marry her as soon as possible.Ang sumunod na mga sandali ay ginugol namin ni Sol sa pag-uusap tungkol sa mga detalye ng pagha-hire para sa bagong team manager ng ArmyGamers Honorable. Hindi rin biro ang responsibilidad na iiwan niya dah
Chandler“Kamusta na ang Papa ni Mitch?”Iyon agad ang unang tanong ni Sol nang makapasok siya sa opisina ko. Nakaupo pa lamang siya sa upuan sa tapat ng mesa ko ngunit halata na agad ang pag-aalala sa mukha niya. Hindi na ako nagtaka. Simula pa noong ma-admit sa hospital ang ama ni Mitch ay isa siy
“Then we can get married as soon as possible!” mabilis kong tugon.Ngunit bigla akong natigilan.Hindi pa nga pala ako nagpo-propose!Isang malakas na tawa ang biglang umalingawngaw sa buong silid.Kumunot ang noo ko kasunod ang panlalaki ng aking mga mata ng bigla na lang siyang umupo sa ibabaw ko.
Chandler“Chandler…” ungol niya ng sabay kaming makarating sa rurok ng kaligayahan.Nang dalhin ko siya sa loob ng silid ay sa bathroom kami dumiretso. Sabay na naligo at syempre, inangkin bago kami nakarating sa kama.Pareho kaming hinihingal matapos ang mahigit isang oras na mainit naming tagpo. N
ChandlerDahan-dahan kong minulat ang aking mga mata, kasunod non ang pagsilay ng ngiti sa aking mga labi ng makita ko ang mukha ni Mitch.Mahimbing pa rin ang tulog niya habang nakayapos sa akin.Nakadama ako ng pangangalay ng aking braso dahil magdamag siyang nakaunan doon.Inangat ko ng dahan-dah
ChandlerHindi pa rin tuluyang nawawala ang galit ko.Tahimik ang buong silid. Tanging mahinang ugong lamang ng air conditioner ang maririnig, ngunit sa kabila ng katahimikang iyon ay hindi pa rin mapakali ang isip ko.Paulit-ulit na bumabalik sa alaala ko ang mga sinabi nina Mama at Papa bago kami
ChancyNakaupo ako sa sulok ng meeting room, hawak ang tablet habang tahimik na nagbabasa ng storyline ng bagong character na ginawa ng narrative designer namin. Maagang binuo ang konsepto nito kahit kakasimula pa lang ng unang season ng HPL. Pero ganito talaga kami, laging may inihahanda dahil alam
Napayuko ako at hinayaan ang luha na magpatuloy sa pag-agos sa aking pisngi. Wala akong pakialam kahit nakatingin ang ibang tao. Gusto kong ilabas ang sakit, ang takot, ang kaba. Gusto kong sabihin sa kanya na huwag niya akong iiwan. Hindi na ulit. Hindi ko na kayang maulit pa ang nangyari kay Drew.
ChancyAlam kong risky ang ginawa ko. Nakakatakot, hindi ko itatanggi. Pero buo na ang desisyon ko. Sa kabila ng nararamdaman ko ay mas nangingibabaw pa rin ang kagustuhan kong paniwalaan ang damdamin ni Gianna para sa akin.Malapit na ang kasal namin. Isang buwan na lang.Isang buwan na lang at mag
Lumapit siya kay Chancy at marahang hinalikan ito sa noo. "Kamusta ka na, hijo?""Mas okay na po, Mama. Salamat po sa pagdalaw," tugon ni Chancy, sabay hawak sa kamay ni Mama."Ay nako, ikaw pa ba? Ikaw na nga itong injured, ikaw pa ang magpapasalamat." Umupo si Mama sa paanan ng kama at tinitigan s







