로그인ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Third PersonSa Cebu.“Chessa, sigurado ka bang hindi pa rin nagbubukas ng social media account niya ang pinsan mo?” tanong ni Brando, halatang may inis na sa tono niya. Ayaw niyang ipahalata sa babae ang kanyang pagkaapura na may malaman tungkol kay Noelle.Napairap naman si Chessa. Ilang beses na
"Ano bang pinagsasasabi mo?" Napatikhim siya, pero kita ang pamumula ng mukha niya. "Ayaw kong um-absent dahil ayaw kong bawasan mo ang sahod ko!"Napako ako sa kinatatayuan ko.Para bang binuhusan ako ng malamig na tubig.Akala ko, kahit papaano, nahuhulog na rin siya sa akin… katulad ng pagkahulog
NoelleSa tulong ng mga magulang ni Joy na tumayong mga guardian ko, natapos namin ni Chanden ang lahat ng kailangang ayusin para sa aming kasal. Hindi ko inaasahan na ganito kabilis ang mga pangyayari, pero sa isang banda, mas mabuti na rin. Mas maaga kong makakamtan ang katahimikan na matagal ko n
Third Person“Tito Vergel,” bati ni Noelle, pilit pinapanatili ang mahinahong tinig sa kabila ng mabilis na pagtibok ng kanyang puso. Dama niya ang pagkailang sa at kaba ngunit agad din niyang pinakalma ang sarili.Matalim ang tingin ni Mang Vergel habang pinagmamasdan siya. Pagkatapos ng ilang sagl







