تسجيل الدخولBakit kasi hindi ka na lang umalis agad? Hehehe...
Sa ibang pagkakataon, hindi sana magiging issue ang simpleng request ni Venice. Ngunit ngayong nasa iisang silid kami ni Mitch, habang sariwa pa ang tensyon na ilang minuto nang umiikot sa hangin, biglang naging komplikado ang isang bagay na dapat sana ay diretso lang.Napansin kong bahagyang natigi
ChandlerNatigilan ako at napatingin kay Mitch, ngunit nanatiling nakatutok ang mga mata niya sa monitor.Hindi siya lumingon.Hindi rin siya nagsalita.Tahimik lang siyang nakaupo sa harap ng setup niya habang gumagalaw ang cursor sa screen, ngunit sa dami ng oras na nakasama ko siya, natutunan ko
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
ChancyAng hirap talaga akitin ng babaeng ‘to. Parang may invisible shield siyang gawa sa self-control at moral compass, samantalang ako, nasa level na ng “May the odds be ever in your flavor.” Pero kahit hindi siya bumibigay, mas lalo akong natutuwa. Parang challenge na nakakapanabik, bonus na lang
Gianna“Hindi porket umuwi na ako ay uuwi ka na rin,” sabi ko habang binubuksan ang pinto at pumapasok kami sa loob ng bahay. “Baka mamaya iniwan mo lang ang trabaho mo doon. Ano na lang ang sasabihin ng mga kapatid mo?”Sinadya kong gawing casual ang tono ng boses ko, pero sa totoo lang, may halong
Chancy"Ano'ng karapatan mong manakit, lalo na at sa mas matanda pa sayo?" mariin kong tanong, habang diretso ang tingin ko sa babaeng nanatiling nakatitig sa akin pero halatang sinusuri kung sino ako."Ch-Chancy? Ikaw ba ‘yan?" gulat niyang tanong, para bang bigla siyang binuhusan ng malamig na tub
ChancyNatigilan ako. Parang biglang huminto ang mundo sa isang iglap. Hindi ko inasahan na may ganitong klaseng pangyayari na kasalukuyang gumugulo sa isipan ko. Aksidente lang ba ang lahat? Isang ordinaryong coincidence?Hindi. Ayokong paniwalaan na ganon lang kasimple 'yon.Pagpasok ko sa unit ni







