تسجيل الدخولIsama mo, Chansen!
Sa ibang pagkakataon, hindi sana magiging issue ang simpleng request ni Venice. Ngunit ngayong nasa iisang silid kami ni Mitch, habang sariwa pa ang tensyon na ilang minuto nang umiikot sa hangin, biglang naging komplikado ang isang bagay na dapat sana ay diretso lang.Napansin kong bahagyang natigi
ChandlerNatigilan ako at napatingin kay Mitch, ngunit nanatiling nakatutok ang mga mata niya sa monitor.Hindi siya lumingon.Hindi rin siya nagsalita.Tahimik lang siyang nakaupo sa harap ng setup niya habang gumagalaw ang cursor sa screen, ngunit sa dami ng oras na nakasama ko siya, natutunan ko
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
"Bakit parang gusto kong kainin ka na rin?""Tse!" sabi ko sa kanya na tinawanan lang niya. "Hindi ka na nagsawa, ang akala mo naman ay hindi nakakatikim."Sumeryoso ang kanyang mukha pagkasabi ko non. Kinuha niya ang kamay kong nakapatong sa ibabaw ng lamesa at dinala iyon sa kanyang bibig at hinal
GiannaDinampot ko ang cellphone ko mula sa kitchen table. Napakunot ang noo ko nang makita ang pangalan ni Chancy na nagpa-flash sa screen at doon ko lang naalala na may video call nga pala kami dapat ngayong gabi.Pipindutin ko na sana ang answer button nang muling tumunog ang doorbell. Napatingin
Wala akong sariling gamit, kaya kinuha ko na lang ang shampoo at sabon na naroon na rin. Dahil silid ito ni Chancy ay sigurado naman akong walang problema kung gamitin ko ang mga nasa loob nito.Amoy lalaking may alam sa porma, matapang, may bahid ng sandalwood at mint. Pinikit ko ang mga mata haban
ChancyDalawang araw na ang nakalipas mula nang manggaling ako sa ospital. Ako mismo ang naghatid kina Gianna at ng mama niya pauwi sa condo.Tahimik lang ang biyahe. Gusto ng mama ni Gianna na sa tabi ko maupo ang babae ngunit pinilit ko na magtabi na sila sa backseat.Hindi naman sa ayaw kong maka







