LOGINIsama mo, Chansen!
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Pero hindi na ‘yon ang issue, ‘di ba?Ang issue... nalaman niya.At hindi ko alam kung paano.Tangina. Sino nagsabi?Ang daming tanong na biglaang sumulpot sa utak ko, pero ang tanging nasabi ko lang ay—“Alam mo kung sino si Maui sa buhay ko.." madiin kong sabi na lalong nagpagalit sa kanya."Then
GiannaPagkarating namin sa harapan ng Wedding Bells, hindi ko naiwasang mapalunok. Ang laki pa rin ng epekto sa akin ng lugar na ito. Ito rin kasi ang nag-asikaso ng kasal dapat namin ni Chancy ng nakaraang taon syempre, recommended by Arnie.Pero ngayon… ibang couple na ang bumalik dahil may anak
At ngayon, sinasabi ng doktor ko na may pag-asa. Na kung susugal ako, kung haharapin ko ang isa pang operasyon, baka makamit ko na ‘yung bagay na halos mawala na sa panaginip ko, ang makalakad nang tuluyan. Nang walang saklay. Nang walang takot.“What do you mean?” tanong ko habang pinipigilan ang p
“Tama!” napalakas ang boses ko. “Si Drew nga po ang nagbanggit ng pangalan na ‘yon. Noong ikinuwento niya sa akin ang lahat… ang nangyari. Pero sa pagkakaalam ko po, anak siya ng isang general. Anong kinalaman niya sa babaeng ka-table ni Chancy?”Muling lumalim ang katahimikan.Napatingin ako kay Ch







