LOGINNao-overwhelm ka dahil hindi napapansin ni Chansen ang mga ginagawa mo.
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
Estella“I don't think so,” malamig kong tugon. Walang halong lambing, walang bakas ng dati. Ayaw ko nang makipag-usap sa kanya at wala na talagang dahilan. Tapos na sa amin ang lahat, at kung tutuusin, mas magaan ang buhay ko nang wala siya.“Para sa akin… mukhang nag-iba ka na,” tugon niya. Mahina
EstellaNagpumilit akong umuwi, pero syempre, hindi siya pumayag. Ang ending, dinala niya ako sa Sarina’s Hotel and Resort at sa isa sa mga private suite kami dumiretso. Wala pa man akong lakas makipag-argumento kasi gutom na gutom na ako, pero ayun, nag-order siya ng pagkain. Ang nakakainis, alam k
EstellaNag-e-enjoy na kami ni Tristan at nagtatawanan pa sa isang inside joke nang biglang may kumatok sa pinto. Sabay kaming napalingon, at halos lumuwa ang mata ko nang makita si Mimo… at nasa likod niya si Chansen.Parang biglang lumamig ang paligid. Nakita ko ang unti-unting pagdilim ng mukha n
EstellaNapailing na lang ako nang makita kung gaano kabara-bara ang ugali ng babaeng ‘yon. Para bang kung umasta, feeling entitled siya sa lahat ng bagay, tipong akala mo pag-aari niya ang mundo at siya lang ang may karapatang tratuhin ng maayos.Seriously? Hindi ko talaga gets kung saan niya kinuk







