Mag-log inHmmm.. mukhang mapapalaban si Chansen ng selosan ah...
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
And I swear, hindi ko hahayaang masira yung moment na ’yon.Akala ko okay na siya. Akala ko kailangan lang niya magpahinga, mag-unwind nang konti after everything. Pero bigla siyang lumingon pabalik sa akin at boom, huli ako. Nakatingin pala ako sa kanya ng sobra, yung tipong hindi ko na namalayang
Chanton “Pwede bang huwag mong bilisan?” reklamo ni Honey, halatang kinakabahan habang mas bumibilis ang takbo ng kabayong sinasakyan namin. Ramdam ko kung paano siya napapitlag sa bawat yabag ng paa ni Stallion sa lupa. Nasa stable grounds lang naman kami, paikot-ikot, pero parang ready na siyang
HoneyNagkasundo kami ni Chanton na umalis sa susunod na linggo. Sabi niya, wala na raw akong dapat i-stress at siya na ang bahala sa lahat. Flights, bookings, kahit itinerary. Ang kailangan ko na lang daw gawin ay tapusin ang lahat ng pending ko para walang hassle pag-alis namin.At to be fair, tam
Honey“P-Pwede mo na akong ibaba,” sabi ko, pilit na iniiwasan ang diretsong tingin sa kanya. Ramdam ko ang init ng katawan niya kahit may pagitan pa kami. Sobrang lapit, masyadong malapit para sa isang usapang dapat ay seryoso.“Anong sabi ko sayo bago kita iwan dito?” tanong niya.Napatingin ako s






