LOGINSelos yan, Chansen....
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
NinaGabi, nasa silid kami ng condo ng lalaking hindi ko akalain na magbabago ng husto. Dito niya kami dinalang mag-ina matapos kong lumapit sa kanya at humingi ng tulong may isang linggo na ang nakakaraan.“Magpanggap ka na okay tayo sa harap ng pamilya ko, ayaw kong may mahalata sila ng kahit na a
NinaAng tagal ng halikan namin bago kami pumasok sa sasakyan. At nagtaka ako dahil sa harap niya ako pinaupo.“Nasaan na si Mang Narding?” tanong ko ng buhayin niya ang sasakyan matapos niyang makaupo.“Pinauna ko na, ang sabi ko ay ako na ang maghihintay sayo kaya nagpalit na kami ng sasakyan.” Na
Chastity“Kailangan mo ba talagang umalis?” tanong ni Lander matapos kong lumabas ng bathroom. Kakatapos ko lang maligo at hindi ko maintindihan sa taong ito kung bakit nandito pa rin siya imbes na nasa kanyang opisina. Alam kong nasa ibaba lamang iyon at any time ay pwede naman siyang pumunta kung
LanderAng hirap tanggapin. Nasa ICU ako ngayon at nakatingin sa asawa kong wala pa ring malay. Hindi ako kuntento sa mga oras na nakalaan para ko lang siya makita. Halos ibigay na rin nila Tito Maximus at Tita Sarina yung oras ng dalaw nila sa akin para lang mas mahaba pa ang maging pagsasama namin







