LOGINSino ang nakasalubong nila Estella? Abangan!!
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChancyUmalis na si Kuya Chanden, at naiwan akong tahimik sa loob ng opisina, nakatitig sa pintuan na nilabasan niya na tila ba may sagot ito sa tanong na pilit kong tinatakasan.May punto siya.Bakit nga ba kailangan pang sabihin iyon ng kapatid ni Drew kay Gianna?Para saan? Para pigilan siyang ma
Chancy“I-finalize na natin ang buong detalye ng tournament dahil makukumpleto na ni Chansen ang sampung teams na lalahok doon,” anunsyo ko sa harap ng buong team habang hawak-hawak ang tablet na may presentation. “Kailangan nila ‘yon para makapaghanda nang maayos para sa pagsisimula ng Honorable Pr
“Okay, salamat ulit,” sagot ko habang tumatayo. Binigyan niya ako ng tango bilang hudyat ng pagtatapos ng usapan.Diretso akong naglakad papunta sa table ni Gianna. Ngunit natigilan ako nang makita siyang nakangiting nakikipag-usap sa isang lalaking mukhang colleague niya. Pareho silang natatawa sa
Napayuko si Gianna, at doon na tuluyang bumagsak ang luha sa kanyang pisngi. Tinangka kong punasan iyon, pero marahan niyang inalis ang kamay ko, pinili ang mag-isa sa sakit na pinanghahawakan niya."Nung umalis sila… saka ko binuksan ang sulat. Sa bawat salitang nakasulat doon, pakiramdam ko ay unt







