LOGINMitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
EstellaParang inabot kami ng isang taon sa pagkain. Walang kahit sino sa aming dalawa ang umimik na para bang may sasabog na nuclear bomb kapag may naglakas-loob na magbuka ng bibig. Ramdam ko ang bigat ng bawat minutong lumilipas, parang lahat ng tunog mula sa kutsara at tinidor ay nagiging kalabo
ChansenHabang nagmamaneho papunta sa bahay nila Dad, bigla kong naalala ‘yung naging pag-uusap namin ni Estella ng tawagan ko siya kanina bago ako umalis ng opisina. Through landline pa kasi. Swerte at nakuha din ni Ate Cha kay Yohan ‘yung number ng office nila. Hindi rin kasi sinasagot ni Estella
Huminga ng malalim si Vivian, parang nag-ipon ng lakas bago tumingin kay June na parang nagsasabing ‘ikaw na nga, hindi ko kaya.’“Parang mas okay talaga kung pagbibigyan mo siya, Estella,” mahinang sabi ni June, pero diretso ang tingin niya sa akin. “Last chance ba…”Natawa ako, pero walang halong
At ngayon… heto na nga. Okay na. Ako na officially ang CEO ng ML Bank. Napag-aralan ko na rin ang lahat ng pasikot-sikot ng negosyo. Ang daming araw ng pagpupuyat, endless meetings, pakikipaglaban sa board, at sa wakas… ako na nga ang may hawak ng posisyong gusto din naman ng mga magulang ko para sa







