Se connecterIbig bang sabihin ay kinikilig ka na kay Chansen?
Hindi ko napigilang mapangiti nang bahagya nang makita ko ang expression niya. Halatang gusto niyang tapusin ang pang-aasar ni Kier bago pa ito lumala.“Okay, okay,” natatawang sagot ni Kier habang nakataas ang dalawang kamay na tila sumusuko. “Grabe ka naman.”Agad naming itinawa ni Kier ang eksena
Riz“Let’s eat,” maikling sabi ni Jared gamit ang kanyang pormal at malamig na boses.Wala nang ibang sinabi ang lalaki pagkatapos noon. Para bang sapat na ang dalawang salitang iyon upang magsimula ang tanghalian at sabay na ipaalala sa lahat na siya ang may kontrol sa hapag na ito.Nagsimula na ng
Maliban na lamang kay Kier.He was always the exception.He always tried to get along with me despite my condition and the gap between our families. Hindi niya ako kailanman tinignan na parang may kulang sa akin. Hindi rin niya ako kinaawaan matapos ang aking aksidente. He simply treated me like a n
JaredTahimik kong pinagmasdan ang mukha niya, pilit na binabasa ang bawat maliit na pagbabago sa kanyang ekspresyon. Kahit wala siyang sinasabi, halatang may gumugulo pa rin sa isip niya.Siguro ay iniisip pa rin niya ang bracelet na ’yon hanggang ngayon. Baka nga hindi man lang siya nakatulog sa g
“Raw?”Napangiti ako nang bahagya. “Yes. Raw.” Tumango ako nang dahan-dahan habang pinagmamasdan ang pagbabago ng kanyang ekspresyon. “Hindi ba at iyon naman ang pinalalabas ng mga bulung-bulungan?”Hindi niya ako sinagot nang diretso, ngunit ang tingin na ibinigay niya sa akin ay ’yung uri ng tingi
Jared“Naalala mo na ba ang gusto mong itanong?” untag ko sa kanya, bahagyang ikiniling ang ulo habang maingat kong pinag-aaralan ang bawat maliit na paggalaw ng kanyang mukha.Hindi ko alam kung bakit, pero mula nang mapansin kong nag-iiba ang ekspresyon ni Dr. Riz sa tuwing napupunta sa personal n
EstellaAng “sa dati” na tinutukoy ko ay ang once-a-month date namin noon ni Nash. Bawal ang relasyon namin at kung mahuli kami, siguradong katapusan ko sa eskuwela at ng reputasyon niya bilang guro. Pero pareho naming hindi kayang iwasan ang isa’t isa. Kaya kahit delikado, kahit mali, pilit pa rin
EstellaNawe-weird-uhan talaga ako kay Chansen. Like, hindi ko in-expect na mag-aaksaya siya ng oras para lang dumaan sa akin sa lunch break. Alam naman niya kung gaano kabigat ang traffic kahit na sa ganong oras, tapos bigla siyang magpupumilit dito? Hindi biro ‘yon. Kahit sabihin mong “patay na or
Medyo natigilan ako. Hindi ko inaasahang magsasalita siya. “Ahm, yes. You too?”“I have friends downstairs, are you alone?” tanong pa niya, may bahid ng curiosity sa boses. Saglit ko siyang sinipat mula ulo hanggang paa, mukhang harmless naman, kaya sumagot na rin ako.“Sort of,” mabilis kong tugon.
Estella “Wifey…” Napapitlag ako nang marinig ko ang tawag na ‘yon mula kay Chansen. Paglabas ko mula sa bathroom na konektado sa walk-in closet, nadatnan ko siyang nakaupo roon sa upuang ginagamit ko kapag nasa dresser ako. Para bang kanina pa niya ako hinihintay. Tumayo siya, mabagal, deliberate







