LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
Mature ContentMitch“Chandler…” mahina kong ungol nang maramdaman ko ang marahan ngunit delikado niyang paghaplos sa sensitibong bahagi ko habang abala naman ang labi niya sa dibdib ko.Napapikit ako kasabay ng pag-arko ng aking likod.Pakiramdam ko literal nang nawawala iyong lakas ko sa bawat gal
Napasinghap ako nang maramdaman kong nasa magkabilang gilid ng katawan niya iyong mga binti ko.Biglang naging sobrang intimate ng posisyon namin.At kahit ilang beses nang may nangyari sa amin…Hindi pa rin talaga ako sanay.Lalo na kapag ganito siya makatingin.Iyong isang kamay niya ay nasa bewan
Mitch“I can explain about Venice,” mahinang sabi ni Chandler habang mahigpit akong nakayakap sa kanya.May kung anong bigat sa boses niya na parang ayaw niya talagang magkaroon ako ng maling idea tungkol sa babaeng iyon.Hindi ko alam kung bakit, pero kusang umangat ang mga kamay ko at niyakap ko r
Iyong mga simpleng detalye na hindi mo agad mapapansin pero consistent niyang ginagawa para sa’yo.Iyong paraan ng pag-aalala niya nang hindi niya kailangang sabihin nang diretsahan.Napangiti tuloy ako nang hindi ko namamalayan kaya mabilis akong umiwas ng tingin bago pa niya mahalata.“Let’s go,”
Estella “Uy, mas maganda kung ganito,” sabi ni Ate Sheree habang nakapamewang at tinuturo ang isang gown sa brochure ng kanilang boutique. Para bang convinced na siya na iyon na ang perfect choice. “Ay naku, napaka-old fashion mo talaga!” Hinila ni Ate Loren ang brochure at tiningnan ito na parang
“Chansen…” mahina kong tawag sa kanya. Kita ko na ang luha na dahan-dahang gumuhit sa pisngi niya. It was the first time I saw him cry, the man who always tried to appear strong, cold, and in control, ngayon ay unti-unting gumuho sa harap ko.“I was at fault,” mahina kong sabi, pilit pinipigilan ang
“Then why are you still worried?” tanong ni Tristan, marahan pero puno ng concern.“Because…” Napahinga ako nang malalim, sabay napayuko. “Because I’m jealous of her.”Tumingin siya sa akin, halatang nagulat sa pag-amin ko.Ipinikit ko ang mga mata ko sandali bago muling nagsalita. “Extremely jealou
Parang may invisible na pader sa pagitan namin. Hindi galit, pero puno ng ingat. Para bang pareho kaming tinitimbang kung sino ang dapat unang magsalita, at kung ano ang tamang tono para sa usapan na ‘to. Pinaglalaruan niya ang takip ng bottled water, paikot-ikot lang, habang ako naman ay kunwarin







