Mag-log inThank you for reading po!!
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Nag-angat ako ng mukha at nagtagpo ang mga mata namin. Sa kabila ng dim light ng sala, kitang-kita ko ang pagod sa kanya—pero mas nangingibabaw ang lambing at saya.Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya, parang gusto kong kabisaduhin ulit ang bawat detalye. Dumaan ang mga daliri ko sa mata niya,
MitchKusang dumilat ang mga mata ko, parang may kung anong humila sa akin palabas ng mahimbing kong tulog. Automatic na umangat ang tingin ko sa bedside table kung nasaan ang cellphone ko, at bago pa man ako tuluyang magising, dinampot ko na iyon para silipin ang oras.3:00 AM.Napabuntong-hininga
Kumuha ako ng itlog, tapos dumiretso sa pantry at humugot ng isang pack ng pancit canton.“Oks na ’to,” bulong ko sa sarili ko. “Minsan lang naman.”Mabilis ang kilos ko—parang naka-auto pilot. Pinakuluan ang tubig, binasag ang itlog, hinintay ang tamang oras, tapos hinalo ang seasoning na kabisado
Mitch“Akyat na ako para sa online class ko,” sabi ko kina Ryan.Tumayo ako mula sa pagkakaupo mula sa sofa sa living area ng fifth floor, kung saan kanina lang ay punong-puno ng tawanan, trashtalkan, at tipikal na post-stream kwentuhan ang paligid.Pagkatapos ng livestream task namin, napagdesisyun
As in literal na hila.“Tara na po, Tita!”“Sa loob na tayo!”“May snacks na!”Hindi pa ako handang mag-react nang—Sandali.Ano nga ba ang itatawag ko sa bahay na ‘to?Huminto ang tingin ko sa harapan namin.Malawak. Elegant. Tahimik pero intimidating sa ganda.Mansyon?Parang masyadong dramatic.P
Isang linggo na ang nakalipas mula nang magsimula akong magkabodyguard at nagbabantay mula sa malayo. Akala ko aware siya. Akala ko alam niyang may nagmo-monitor na sa bawat galaw ko.Ibig sabihin pala… hindi niya alam ang tungkol sa bagay na ito? Didn't Dad told her? Ganito ba siya kaseryoso na pan
Napasinghap ako. “Invested sa trabaho,” mabilis kong depensa.“Sure ka?” taas-kilay niyang tanong. “O invested sa taong binabantayan mo?”"Kuya, be serious.""I am serious," sagot niya, sabay sandal sa upuan na parang wala lang pinag-uusapan namin. "Bakit, hindi ba pwedeng pagsabayin ang mission at
Chanton“Chanton,” bungad agad ni Kuya Lualhati nang sagutin niya ang tawag ko. Rinig ko pa yung faint na kaluskos sa background, parang nasa office siya. “Nasaan ka ngayon?”“Honey’s condo,” sagot ko habang pinasadahan ko ng tingin ang paligid, sinisigurado kong naka-lock lahat ng pinto.“Are you f







