Mag-log inThank you for reading po!!
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
Napapikit siya. Kita ko ang pagkabasag ng puso niya sa ekspresyon niya.“Hindi mo kailangang maging malakas palagi,” dagdag ko. “Minsan, hayaan mo naman akong maging sandalan mo. Iparamdam mo sa akin na kailangan mo rin ako, na may kaya akong gawin para sayo."Saglit akong tumigil. Hindi dahil wala
Chancy Hindi ko alam kung ilang oras akong muling naidlip. Basta ang naaalala ko lang ay biglang dumilim ang paningin ko habang pinipilit kong maging mulat, pero nang muling bumalik ang kamalayan ko, iisang mukha lang ang agad kong hinanap, si Gianna. At hindi ako nabigo. Naroon siya. Nakatalungko
“Isa pa, bakit mo naisip na paimbestigahan siya?” taka niyang tanong, halatang may halong pagtataka at bahagyang takot sa tono ng boses niya.Natigilan ako. Dapat ko na bang sabihin sa kanya ang totoo? Handa na ba siya marinig ito mula sa akin? Napatingin ako sa mga mata niyang puno ng pag-aalinlang
GiannaTahimik ang loob ng private hospital room. Malinis at tahimik ang paligid dahil ako lang at si Chancy na wala pa ring malay ang naroon.Kanina pa ako pinayuhan ni Sir Channing na umuwi na muna para magpahinga. Ramdam siguro niya ang bigat ng mga mata ko, ang pamumutla ng balat ko, at ang hind






