LOGINMaraming maraming salamat po sa patuloy na pagsuporta sa story nila Maximus at Sarina. Sa mga nagbigay ng kanilang suporta through gems and rewards, walang hanggang pasasalamat sa inyong lahat.
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Nagkaroon ng mga kuro-kuro at theories na parang teleserye ang peg, pero strangely, wala pa namang nag-attempt na mag-ambush interview kay Dad para tanungin kung ano ba talaga ang connection naming lahat.Naisip ko bigla si Billy, baka kung ano-ano na ang mga tanong na kinakaharap niya since kita n
Napatingin siya sa akin, sabay taas ng isang kilay. “Ha? Bakit naman?”I leaned forward, voice steady pero may halong panunukso. “Don’t tell me, style mo yan para hindi magsabi sa akin ng nangyari sa resto kagabi?”The moment those words left my mouth, biglang nagbago ang expression niya. As in inst
Honey“Salamat naman at tinawagan mo na ako!” bungad ni Carla sa kabilang linya nang sagutin niya ang tawag ko. May halong biro pero ramdam ko ang bahagyang inis sa boses niya. Yung tipong matagal na siyang nag-aalala pero pilit lang tinatago. Ilang araw na rin kasi ang lumipas mula nang dumating si
Honey“Are you really testing me, baby?” ulit niyang tanong, mas mababa na ang boses ngayon, mas malapit.Pakiramdam ko ay biglang nanuyo ang lalamunan ko. Shit. Kapag nagpatuloy siya sa ganitong tono, sa ganitong tingin, pakiramdam ko ako mismo ang mauunang hindi makakapagpigil.Hindi ko na nagawa







