LOGINAigoo... Sweet yarn??
Kung kailangan kong maghintay, kahit gaano katagal, pipiliin ko pa rin iyon kung iyon ang paraan para hindi siya masaktan o mapigilan.Siguro ganoon din ang nasa isip niya.Siguro pareho kaming nagtatago ng parehong tanong, parehong takot, at parehong pag-asa.At sa tahimik na sandaling iyon, doon k
Chandler“Alam mo, kahit hindi mo sabihin, halata naman sa itsura mo,” wika ni Kuya Lualhati habang marahang tumatayo mula sa kanyang swivel chair. May halong biro at pag-unawa ang tono niya, na para bang matagal na niyang binabasa ang mga bagay na hindi ko kayang sabihin nang direkta.Inaayos niya
Meron pa akong kailangang harapin at ayusin.Hindi naman sa nagmamadali pero gusto ko na maging maluwag palagi ang schedule ko para kung sakaling kailanganin ako ni Mitch ay palagi akong available.Pagdating ko sa agency, hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Deretso agad ako sa opisina ni Kuya Lualha
ChandlerHangga’t maaari, gusto kong manatili lang sa HQ. Hindi dahil wala akong ibang kailangang gawin, kundi dahil mas komportable ako roon lalo na kung nangangahulugan iyon na anumang oras na gustuhin kong makita si Mitch ay puwede.Isang elevator ride lang, isang lakad pababa, at nandiyan na siy
Habang pinagmamasdan ko sila, may kung anong kumirot sa puso ko—hindi sakit, kundi paghanga. Ganun pala ang itsura ng pagmamahal na tumagal ng maraming taon.Well, nakikita ko rin naman ang pagmamahalan ng aking mga magulang. Ngunit sa tingin ko, kumpara sa mag-asawang Lardizabal ay mahiyain sina Ma
Hindi ko agad alam kung ano ang mararamdaman ko.Hanggang sa—“AYIEEEEE!” sabay-sabay na reaksyon ng buong mesa.Biglang sumabog ang tawanan, kulitan, at sunod-sunod na komento mula sa kung saan-saan.“Maraming pwedeng flower girls at abay!” excited na sabi ni Ate Nina, halos hindi na mapakali sa ki
HoneyMas okay na ang mood ko ngayon kumpara nung mga nakaraang araw, lalo na at makakasama na namin si Chanton sa clean-up drive. Lowkey excited ako, kahit ayokong aminin.Sa totoo lang, hindi naman talaga aksidente ang lahat. Sinadya ko talaga na banggain siya noon. Calculated move kumbaga para ma
ChantonNagkaroon na ng ugong sa social media at sa mga tsismisan ang tungkol sa totoong pagkatao ni Honey, at sakto namang nagka-oras si Sen. Deguia para makapag-usap kami nang personal. Honestly, gusto ko talaga siyang puntahan agad ng malaman ko agn tungkol sa dinner nila in public pero pinigilan
HoneyOver the moon pa rin ang feeling ko kahit ilang araw na ang nakalipas mula nang mag-dinner kami ni Chanton kasama ang parents niya. As in hanggang ngayon, kinikilig pa rin ako kapag naaalala ko kung paano ako ipinakilala ni Chanton—proud na proud siya habang hawak ang kamay ko. Tapos bigla pa
“Wala kang dapat ipag-alala kay Honey,” sabi ko nang may diin pero hindi pagalit. “Matapang siya. Kahit na nandito lang ako, we both know she’s been living independently for a long time.” Saglit akong huminto, saka nagpatuloy. “She learned how to stand on her own kahit bata pa siya.”Tumango ako, pa







