LOGINMitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
“Yan ang tamang mindset!” mabilis na tugon ni June, sabay tapik sa braso ko. “Kaming dalawa ni Vivian, tutulungan ka namin pumili. Promise, hindi namin hahayaan na mabudol ka ng sales agent.”“Correct!” dagdag pa ni Vivian, nakataas ang dalawang kamay na parang cheerleader. “Kailangan sosyal at safe
Sandali akong natahimik. May bigat kasi sa tanong niya. May parte na gusto kong kontrahin agad, pero may parte ring nag-aalangan na baka masaktan siya kung gagawin ko.“Natural way, Estella. Sinabi ko na,” sagot ko sa kanya, mas mahina pero buo ang tono.Nagkibit-balikat lang siya, parang wala siyan
Estella“Let’s try, Estella. Una at huling beses akong hihiling sayo. After this, wala na. Gusto ko lang ipakita kung paano ako maging asawa. Kung hindi mo pa rin kayang maging masaya pagkatapos nun, then… let’s divorce.”Tumayo siya at lumuhod sa harap ko, ramdam ko ang bigat ng boses niya, parang
Chansen“Anong problema mo? Bakit mo ako bigla na lang hinila? May pinag-uusapan pa kami ng mga kaibigan ko, for your information.” Napairap siya habang sinasabi iyon, halatang nairita.Pagkagaling sa Y Channel ay diretso ko siyang inuwi sa bahay. Ang sa pagkakaalam ko, kapag ganitong araw ay nasa b







