ログインNapangiti ako nang hindi ko namamalayan.“Grabe ka,” mahina kong bulong habang dahan-dahang lumalapit sa kanya. “Finals na mamaya, pero parang wala kang kalaban kundi tulog.”Umupo ako sa gilid ng kama at saglit siyang pinagmasdan. Sa ganitong mga sandali ko siya mas nakikita, yung hindi siya player
ChandlerMatagal ko na itong naiisip, pero ngayon ko lang talaga naramdaman na gusto ko na siyang gawin.Gusto kong ipakilala si Mitch sa mga kaibigan ko—hindi bilang player, hindi bilang sikat na streamer, kundi bilang taong mahal ko. Yung version niya na ako lang ang nakakakita kapag kaming dalawa
Hindi lang pala ako ang totoong nagmamahal sa kanya—kundi siya rin sa akin.Hindi iyon yung tipong basta lang nasabi sa init ng sandali o nadala lang ng nangyari sa amin. Ramdam ko iyon sa paraan ng pagtingin niya, sa kung paano niya ako alagaan kahit sa maliliit na bagay, at sa kung gaano siya kasi
Chandler“Uy, anong nangyayari sa’yo?”Napabalik ako sa realidad nang marinig ko ang boses ni Mitch—magaan, pero may halong pag-aalala. Pagtingin ko sa kanya, agad kong napansin kung gaano siya kalapit. Hawak niya ang kutsara, may laman na kanin at ulam, nakatapat mismo sa bibig ko habang titig na t
Dahil doon, halos hindi na kami nagkakaroon ni Chandler ng pagkakataon na makapag-isa. Sa umaga, kanya-kanya kaming focus sa training. Sa hapon naman, ako ay abala sa livestreams at content creation, habang siya ay laging may kausap, may inaasikaso bilang team owner. Para bang pareho kaming umiikot
MitchMay kung anong nagbago sa akin—hindi ko agad maipaliwanag, pero ramdam na ramdam ko.Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Chandler, parang may naiwan siyang bakas sa buong pagkatao ko. Hindi lang sa isip ko, kundi pati sa katawan ko.Kahit anong pilit kong mag-focus sa ibang bagay, bumabalik at b
Chanden“Ano sa tingin mo, Kuya?” tanong ni Chancy habang inaayos ang pagkakaupo sa tapat ng aking mesa. Nasa opisina ko na kami, at sumunod silang dalawa pagkatapos ng huling meeting namin ngayong hapon. Tahimik sa paligid. Tanging ang marahang tunog ng wall clock at ang humuhuning aircon ang narir
ChandenMatay ko mang balikan sa isip ang mga nagdaang oras, hindi ko pa rin maintindihan kung paano nangyari ‘yon. Gulat na gulat ako sa sinabi ng doktor, nalason daw si Noelle.The fuck?! Paanong nangyari ‘yon? Paanong nalason ang asawa ko?Lahat ng kinakain namin ay ako mismo ang naghahanda. Mins
Chanden“Anong problema, Kuya?” tanong ni Chansen, kita sa mukha niya ang pag-aalala matapos mapansin ang bigla kong pananahimik.“I’ll just check something,” maikli kong sagot habang binubuksan ang aking email sa phone. Ramdam kong nakatutok sa akin ang mga mata nila, lalo na ang kay Noelle na tila
ChandenNaging super busy na ako sa trabaho nitong mga nakaraang araw at ganoon din si Noelle sa maghapon. Pero kahit gano’n, hindi ko alintana ang pagod. Siguro’y dahil sa maya’t-maya kong sulyap sa kanya habang nagta-trabaho. Kahit tahimik siya, sapat na ‘yong presensya niya para kumalma ang isip







