INICIAR SESIÓNMitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
“Tama!” napalakas ang boses ko. “Si Drew nga po ang nagbanggit ng pangalan na ‘yon. Noong ikinuwento niya sa akin ang lahat… ang nangyari. Pero sa pagkakaalam ko po, anak siya ng isang general. Anong kinalaman niya sa babaeng ka-table ni Chancy?”Muling lumalim ang katahimikan.Napatingin ako kay Ch
GiannaPagkarating namin sa harapan ng Wedding Bells, hindi ko naiwasang mapalunok. Ang laki pa rin ng epekto sa akin ng lugar na ito. Ito rin kasi ang nag-asikaso ng kasal dapat namin ni Chancy ng nakaraang taon syempre, recommended by Arnie.Pero ngayon… ibang couple na ang bumalik dahil may anak
Pero hindi na ‘yon ang issue, ‘di ba?Ang issue... nalaman niya.At hindi ko alam kung paano.Tangina. Sino nagsabi?Ang daming tanong na biglaang sumulpot sa utak ko, pero ang tanging nasabi ko lang ay—“Alam mo kung sino si Maui sa buhay ko.." madiin kong sabi na lalong nagpagalit sa kanya."Then
At ngayon, sinasabi ng doktor ko na may pag-asa. Na kung susugal ako, kung haharapin ko ang isa pang operasyon, baka makamit ko na ‘yung bagay na halos mawala na sa panaginip ko, ang makalakad nang tuluyan. Nang walang saklay. Nang walang takot.“What do you mean?” tanong ko habang pinipigilan ang p







