FAZER LOGINWow, super happy na talaga si Estella!
Napangiti ako, pero sa loob-loob ko, may kung anong kumikirot na excitement. Kung boss fight ‘to, gusto kong siguraduhin na hindi lang ako panalo, gusto kong maramdaman ni Mitch na siya ang pinili ko sa lahat ng laban. “Anong mangyayari sa Level 1?” tanong ko, medyo seryoso na ulit. Umupo si Ate G
Chandler Hindi ko akalaing darating ako sa puntong ganito, yung ako na mismo ang magpaplano kung paano ko iaalok ang buong buhay ko sa isang tao. Hindi ito simpleng “Will you marry me?” lang. Para sa akin, parang final match ito na walang reset button, walang rematch kapag pumalpak. Kaya habang w
Excited dahil matagal ko nang gustong makauwi, makita sina Mama at Papa pati na si Kuya at maramdaman ulit yung simpleng buhay na naiwan ko pansamantala. Pero may kakaibang bigat din sa dibdib ko, dahil sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na araw na magkasama kami ay iiwan ko si Chandler, k
MitchHindi pa rin doon nagtatapos ang lahat.Kahit tapos na ang season at kami ang nag-champion, alam naming may kasunod pa—at mas mabigat pa iyon kaysa sa mga dinaanan namin.Papalapit na ang Honorable World, at bago kami makarating doon, marami pa kaming kailangang pagdaanan. Hindi puwedeng magpa
Ibang laban na ‘to.Hindi na mechanics, hindi na rotations.Salita na.Pagpasok namin sa interview area, agad akong nasilaw sa ilaw. Nakapwesto ang camera sa harap, may ilang content creators sa gilid na nakaabang, at may grupo ng reporters na hawak ang kani-kanilang mic at notes. Sa gitna, nandoon
MitchHindi pa rin nagsi-sink in.Ilang beses ko nang sinubukang ipasok sa isip ko ang katotohanan, pero hanggang ngayon, parang lumulutang pa rin ako sa pagitan ng panaginip at realidad. Panalo kami. Hindi lang basta panalo—kundi panalo laban sa Generals, ang team na matagal nang itinuturing na hal
ChancyAng hirap talaga akitin ng babaeng ‘to. Parang may invisible shield siyang gawa sa self-control at moral compass, samantalang ako, nasa level na ng “May the odds be ever in your flavor.” Pero kahit hindi siya bumibigay, mas lalo akong natutuwa. Parang challenge na nakakapanabik, bonus na lang
Gianna“Hindi porket umuwi na ako ay uuwi ka na rin,” sabi ko habang binubuksan ang pinto at pumapasok kami sa loob ng bahay. “Baka mamaya iniwan mo lang ang trabaho mo doon. Ano na lang ang sasabihin ng mga kapatid mo?”Sinadya kong gawing casual ang tono ng boses ko, pero sa totoo lang, may halong
Chancy"Ano'ng karapatan mong manakit, lalo na at sa mas matanda pa sayo?" mariin kong tanong, habang diretso ang tingin ko sa babaeng nanatiling nakatitig sa akin pero halatang sinusuri kung sino ako."Ch-Chancy? Ikaw ba ‘yan?" gulat niyang tanong, para bang bigla siyang binuhusan ng malamig na tub
ChancyNatigilan ako. Parang biglang huminto ang mundo sa isang iglap. Hindi ko inasahan na may ganitong klaseng pangyayari na kasalukuyang gumugulo sa isipan ko. Aksidente lang ba ang lahat? Isang ordinaryong coincidence?Hindi. Ayokong paniwalaan na ganon lang kasimple 'yon.Pagpasok ko sa unit ni







