Mag-log inChandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Honey“Are you really testing me, baby?” ulit niyang tanong, mas mababa na ang boses ngayon, mas malapit.Pakiramdam ko ay biglang nanuyo ang lalamunan ko. Shit. Kapag nagpatuloy siya sa ganitong tono, sa ganitong tingin, pakiramdam ko ako mismo ang mauunang hindi makakapagpigil.Hindi ko na nagawa
ChantonAkala mo ay may dumaan na anghel. Biglang natahimik ang lahat na para bang may nag-pause ng buong mundo. Walang pumalakpak, walang tumawa, lahat parang hindi alam kung may sasabihin ba sila o dapat ba silang manahimik lang.At dahil alam ng lahat na ako ang hindi nakakakilala kay Jacob, mas
May ilang segundong katahimikan bago muling nagsalita si Honey.“A-are you alone?” tanong niya, bahagyang kinakabahan. “Why don’t you join us?”Tinitigan ko siya nang masinsinan. Hindi lang dahil sa tanong, kundi dahil gusto kong malaman kung totoo ba ’yon. Kung galing ba talaga sa loob niya ang imb
Honey“Salamat naman at tinawagan mo na ako!” bungad ni Carla sa kabilang linya nang sagutin niya ang tawag ko. May halong biro pero ramdam ko ang bahagyang inis sa boses niya. Yung tipong matagal na siyang nag-aalala pero pilit lang tinatago. Ilang araw na rin kasi ang lumipas mula nang dumating si





![[Tag] My Step-Uncle's Plaything](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

![Captured By Ninong Hades [SPG]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)