LOGINAyun na nga... Si Estella din ang savior niya!!!
MitchHabang kumakain ako, hindi pa rin mawala sa isip ko si Chandler. Kahit anong pilit kong mag-focus sa pagkain, paulit-ulit pa rin bumabalik sa utak ko yung nangyari sa stream kanina. Yung notification. Yung comment. Yung pang-aasar ng viewers. At higit sa lahat, yung sinabi ko na friend lang.N
MitchHindi ko malaman kung anong gagawin ko lalo na nang humahangos na dumating ang iba ko pang teammates sa likod ko. Isa-isa silang sumilip sa monitor ko, at kitang-kita ko sa reflection ng screen ang mga mukha nilang may halong pagtataka at pang-aasar.Halata rin na nabasa nila ang comment na du
Mitch“Hello!” bati ko agad sa camera sa sandaling nagsimula ang livestream. Medyo inagahan ko ngayon dahil wala naman akong ginagawa, at wala rin kaming schedule ng team. Sayang naman ang oras kung maghihintay lang ako sa kwarto, kaya naisip ko na mag-stream na lang.Sanay na rin naman ang viewers
MitchUmakyat ako sa rooftop kahit hindi naman ako sigurado kung darating si Chandler. Ang sabi naman niya, kung may time. Kapag wala, okay lang din. Marami pa namang gabi na puwede kaming magkita dito. Hindi naman nauubos ang rooftop, at lalong hindi nauubos ang pagkakataon… kung gugustuhin.Ako ri
MitchChandler.My boyfriend is Chandler Lardizabal.Hanggang ngayon, hindi pa rin ako sanay sabihin sa isip ko pa lang, lalo na kung lalakasan ko ang boses. Parang ang weird pa rin pakinggan, pero at the same time, sobrang saya sa pakiramdam. Hindi ko akalain na darating sa point na magkakaroon ako
ChanderIlang araw pa ang lumipas at naging ganado ako sa lahat ng ginagawa ko buong umaga. Kahit tambak ang reports sa mesa ko, sunod-sunod ang emails, at halos walang pahinga ang pagpasok ng mga staff para magtanong ng kung anu-ano, hindi ako nainis.Hindi rin ako napagod gaya ng dati. In fact, pa
ArnieNa-touched ako sa concern sa akin ni Chancy. Kahit papaano ay nabawasan ang lungkot ko dahil sa pagtawag niya sa akin ng nagdaang gabi. Nawala na rin ng tuluyan ang pagtatampo ko na hindi ko akalain na mararamdaman ko pala.Gusto niya akong sunduin pero tumanggi na ako. Mas gusto kong manatili
LanderLumakas ang loob ko matapos sabihin iyon ni Tito Maximus. Alam ko naman din kasi na hindi sila tumitigil para lang matapos na rin ang lahat ng ito. Maswerte na lang din ako na we have all the resources we need at ang isang bagay pa ay ang pakikipagtulungan ni Melody sa amin.Sinabihan ako ni
Nina“Bakit ko kailangang lumabas dito?”“Ma'am,” sabi ni Sancho.“Siya ang amo mo?” tanong ni Carmelite ngunit hindi siya pinansin ni Sancho at binigyan ng pwesto sa tabi ko si Mommy. “Bawal ba kaming kumain dito?” tanong ulit ni Mommy na ngayon ay nakatingin na sa security guard.“Eh Ma'am, nakak
Nina“Anong iniisip mo?” tanong ni Chase. Umaga at kanina pa ako gising ngunit hindi ako bumabangon dahil tinitignan ko siyang mabuti. Simula ng tuluyang may mangyari sa amin isang linggo ng mahigit ang nakaraan ay hindi na maalis sa isipan ko ang isang katanungan.“Chase, ang kamay mo.”“Bakit?”“G







