Se connecterBalik Pinas na sina Chanton at Chandler!
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
Estella“Tigilan mo na ang panggugulo, Maui.”Napatingin ako kay Chansen na siyang nagsalita. Matigas ang boses, kalmado pero ramdam ang pagpipigil. Pati ang mga bisita ay natahimik, nakatuon lahat ng atensyon sa kanya. Ang ilan ay nakahinto pa sa gitna ng pagkain, ang iba naman ay hawak ang cellpho
Estella “Bakit ganyan kayo makipag-usap? Parang nilalait niyo ako,” reklamo ni Nayomi, halatang pigil ang inis pero nanginginig ang labi. Kanina pa siya nag-a-attitude, pero ngayon lang niya nahalata? Really? “Kung nakikinig ka at inalam mo lang ang proseso ng contest,” mahinahon kong sagot, “nal
Estella“Walo na ang mga anak ko,” panimula ni Mommy, sabay ngiti habang inaalala ang nakaraan, “nang atakihin ako ng insecurities. Ang masama pa, sumabay ‘yon sa panahon na abala ang Daddy n’yo sa pagpe-prepare ng anniversary namin. Tinutulungan siya ng secretary niya—na, ayun, hindi ko alam, girlf
Honey Wala na rin akong nagawa. Kahit pa pilitin kong magmatigas, heto at nakaupo ako ngayon sa isa sa maraming upuan sa isang malamig at seryosong silid na matatagpuan sa second floor ng isang security agency. Ang mga dingding ay kulay abo, sterile at walang kahit anong warmth, parang eksaktong re







