LOGINHoy Chanton, anong ginagawa mo? Basta ka na lang pumapasok dyan!
Kumuha ako ng itlog, tapos dumiretso sa pantry at humugot ng isang pack ng pancit canton.“Oks na ’to,” bulong ko sa sarili ko. “Minsan lang naman.”Mabilis ang kilos ko—parang naka-auto pilot. Pinakuluan ang tubig, binasag ang itlog, hinintay ang tamang oras, tapos hinalo ang seasoning na kabisado
Mitch“Akyat na ako para sa online class ko,” sabi ko kina Ryan.Tumayo ako mula sa pagkakaupo mula sa sofa sa living area ng fifth floor, kung saan kanina lang ay punong-puno ng tawanan, trashtalkan, at tipikal na post-stream kwentuhan ang paligid.Pagkatapos ng livestream task namin, napagdesisyun
Mitch“Ano, ngiting-ngiti?” nakangising tanong ni Cecilio habang nakasandal sa likod ng upuan ko, halatang aliw na aliw sa itsura ko.Napailing na lang ako, pilit tinatago ang ngiti kahit alam kong huli na ang lahat. Simula nang sabihin ko sa kanila na pwedeng bumalik si Chandler anytime, parang nag
At syempre, si Mitch.Sa aking Love, hindi pa rin kami nagvi-video call. Hanggang chat at tawag lang muna. Hindi dahil ayaw ko—kabaliktaran pa nga. Pero may isang bahagi sa akin na gustong panatilihin ang suspense, ang anticipation, yung unang pagkikita namin ulit na hindi dumaan sa screen.Hindi ko
Chandler“Glad to see you again, man.” Marahang tinapik ni Harry ang balikat ko, sapat lang para ipaalam na totoo ako, na hindi lang ako alaala o bangungot na bumalik para guluhin ang isip nila. Nakaupo siya sa kama, may mga benda pa sa braso at tagiliran, habang ako naman ay nakatayo sa tabi niya,
Parang may biglang nabunot sa dibdib ko sa narinig kong iyon. Tatlong araw. Hindi man agad-agad, pero sapat na para magkaroon ako ng malinaw na timeline—isang konkretong petsa na pwede kong panghawakan.“Thank you, doc,” sagot ko, seryoso pero ramdam ang pasasalamat sa boses ko.Tumango siya bilang
Nagulat ako kahit na may kutob na ako sa gusto niyang gawin. Nanigas ang buong katawan ko, parang tumigil ang oras. Parang nakalimutan ko kung paano huminga.Pero sandali lang.At kusa nang gumalaw ang aking mga labi, parang may sariling desisyon, at matagal na ring naghihintay ng pahintulot.Yun la
“Coming from you, that’s a plot twist,” tukso niya pa. “Dati ang tingin mo sa ingay ay istorbo. Ngayon hinahayaan mo na magkalat sa rooftop mo?”“Kasi minsan,” sagot ko, mas mababa na ang boses, “kailangan din ng konting gulo para maalala mong hindi puro trabaho ang buhay. Hindi puro depensa. Hindi
“Chanton,” tawag niya sa pangalan ko, diretso at seryoso. “Siguraduhin mo lang na alam mo kung saan ka papasok.”At doon ko napagtanto, hindi lang siya ang tinatanong ko ng permiso.Sarili ko rin.“Mukha bang hindi ko kayang panindigan ’yon?” tanong ko.Hindi ko itinaas ang boses ko. Hindi rin ako n
Saglit akong tumingin sa kanya bago magpatuloy. “I know you’re a bit scared right now,” amin ko, mas totoo pa sa gusto kong ipakita, “pero Kuya Lualhati and the others are doing their best. Ginagalaw na nila lahat ng connections nila. We were hoping na kahit papaano, may naiwan na clue ang may kagag


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



![Hiding The Dangerous Bodyguard's Son [A.G.S #3]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
