LOGINAyan na, may natuklasan na sila.
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChaseHanggang sa umalis si Channing ay si Nina pa rin ang nasa isip ko. Paano kung tanungin ko kaya siya? Hindi naman pwedeng nagpapakiramdaman lang kami di ba? Baka mas lalo pa kaming magka problema kung hindi niya malalaman ang damdamin ko para sa kanya.Hindi rin naman siya susubok na unang magt
“Kailangan ko munang hingin ang opinyon ng mga doktor mo kung pwede na ba,” sabi ko pero pinisil niya ang aking kamay na may kasamang bahagyang paghila.“Gusto mo ng malaman?” Tumango siya.“May inaayos lang si Channing. Kailangan mong maghintay muna ha?” Lumungkot ang kanyang mukha pagkasabi ko non
Chastity“Dear…” sabi ng may edad ng babae na nakatingin sa akin at kagaya ng aking asawa ay mangiyak ngiyak din. Katabi niya ang isang may edad din na lalaki na mukhang konti na lang ay iiyak na rin.Kagaya ng una kong makita ang lalaking sabi ay asawa ko, ganon din ang nararamdaman ko para sa dala
Hindi ko na siya pinatapos at hinalikan ko na siya. Wala na siyang kailangan pang ipaliwanag sa akin dahil ang kaalaman na may nararamdaman na siya para sa akin ay sapat na para mapanatag din ako. Ang mga mata niyang sinserong nakatingin sa akin habang sinasabi niya iyon ay matibay na ebidensya.Tin







