MasukAnong naiisip mo, Chanton?
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Napahinto ako, bahagyang natigilan. Hindi ko inaasahan na kahit simpleng exposure lang sa show ay may ganitong epekto. Nakakakaba, pero nakakatuwa rin.“Gusto ko sanang mas madagdagan pa ang certification ng AMS para mas lumawak pa ang market natin,” sabi ko pagkatapos ng ilang segundong katahimikan
Chansen “May problema ba sa banko?” Napaangat ako ng tingin sa tanong ni Estella na may kasamang pag-angat ng kilay habang hawak pa ang tuwalya na pinapatuyo ang kanyang buhok. Nakatayo siya sa harapan ko, nakabathrobe lang, at kahit simpleng ayos niya ay parang hindi niya alam kung gaano siya ka-m
Estella“Bakit ganyan ka makatingin?” Pinasingkit ko ang mga mata ko habang nagtataka sa expression ni Chansen. Para bang may tinatagong sikreto yung tingin niya. Over the phone pa lang, nagulat na ako nang yayain niya akong mag-date. Kaya ngayong kaharap ko na siya, parang mas hindi ko tuloy alam k
Nanuyo ang lalamunan ko. Hindi siya galit, hindi rin siya nagmamaldita. In fact, she looks genuinely curious na parang ina-assess kung pwede ba niya akong pagkatiwalaan.Napakagat ako ng labi bago dahan-dahang tumugon, pilit hinahabaan ang oras. “Well… depende po kung ano ang ibig sabihin ng ‘specia







