LOGINMitchHabang kumakain ako, hindi pa rin mawala sa isip ko si Chandler. Kahit anong pilit kong mag-focus sa pagkain, paulit-ulit pa rin bumabalik sa utak ko yung nangyari sa stream kanina. Yung notification. Yung comment. Yung pang-aasar ng viewers. At higit sa lahat, yung sinabi ko na friend lang.N
MitchHindi ko malaman kung anong gagawin ko lalo na nang humahangos na dumating ang iba ko pang teammates sa likod ko. Isa-isa silang sumilip sa monitor ko, at kitang-kita ko sa reflection ng screen ang mga mukha nilang may halong pagtataka at pang-aasar.Halata rin na nabasa nila ang comment na du
Mitch“Hello!” bati ko agad sa camera sa sandaling nagsimula ang livestream. Medyo inagahan ko ngayon dahil wala naman akong ginagawa, at wala rin kaming schedule ng team. Sayang naman ang oras kung maghihintay lang ako sa kwarto, kaya naisip ko na mag-stream na lang.Sanay na rin naman ang viewers
MitchUmakyat ako sa rooftop kahit hindi naman ako sigurado kung darating si Chandler. Ang sabi naman niya, kung may time. Kapag wala, okay lang din. Marami pa namang gabi na puwede kaming magkita dito. Hindi naman nauubos ang rooftop, at lalong hindi nauubos ang pagkakataon… kung gugustuhin.Ako ri
MitchChandler.My boyfriend is Chandler Lardizabal.Hanggang ngayon, hindi pa rin ako sanay sabihin sa isip ko pa lang, lalo na kung lalakasan ko ang boses. Parang ang weird pa rin pakinggan, pero at the same time, sobrang saya sa pakiramdam. Hindi ko akalain na darating sa point na magkakaroon ako
ChanderIlang araw pa ang lumipas at naging ganado ako sa lahat ng ginagawa ko buong umaga. Kahit tambak ang reports sa mesa ko, sunod-sunod ang emails, at halos walang pahinga ang pagpasok ng mga staff para magtanong ng kung anu-ano, hindi ako nainis.Hindi rin ako napagod gaya ng dati. In fact, pa
“Hindi ba dahil brokenhearted ka kaya tayo nandito at naglalasing?” Mukhang tanga ang itsura nito na tinawanan ko na lang. Kahit papaano ay nabawasan ang inis ko sa nararamdaman ko ng mga oras na ito dahil sa kaengotan niya. “So, brokenhearted ka nga?” “Hindi,” tugon ko. “Sure ka?” Pangungulit pa
Arnie“Girlfriend?” salubong ang kilay na tanong ni Channing sabay tingin kay Yvette.“Wala ho akong sinabing ganon, in-assume lang niya ng ibigay ko ang card niyo, Sir.” Nakangangang tumingin sa kanya ang saleslady in disbelief.“Anyway, okay na ba ang damit niya?” tanong ni Channing sa nakanganga
NinaDahil hindi ko na hawak ang aking cellphone ay hindi ko na rin nalaman pa kung ano na ang nangyayari sa nagpapadala sa akin ng mga larawan ko. Gaya ng sinabi nila Mommy ay sinisikap kong tatagan ang aking kalooban lalo na at palagi namang nakaalalay sa akin ang asawa ko. Patuloy na lang ang aki
ChaseNanatili kami nila Mommy sa labas ng emergency room habang patuloy lang kaming naghihintay sa muling paglabas ng mga doktor. Kumalma na rin ako kahit papaano courtesy of my mother. Kahit kailan talaga ay tanging siya lang ang may kakayahang magbigay ng comfort sa akin. Siguro ay dahil sa magka







