로그인Selos na selos kasi, Honey. Ikaw talaga...
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
ChansenPagkatapos ng usapan namin ni Kuya Jerome, parang mas naging ganado ako sa plano ko. Gusto kong siguraduhin na bawat hakbang na gagawin ko ay may direksyon, hindi bara-bara. Kahit na ako na ang pinamahala sa negosyo, hindi ko pa rin maikakaila na kung hindi dahil sa mga nauna, kay Dad at sa
Napatingin ako sa kanya at ngumiti nang bahagya. “Pasensya na, Vivian. Hindi ko naman masisisi ang sarili ko kung ‘yung pinakamahalaga sa buhay ko ang mukhang hindi okay.”Sabay-sabay silang nag-“awww,” at namula si Estella. Pinatong niya ang kamay niya sa hita ko, parang sinasabing tama na ‘yan, ba
Estella“Sen,” malambing kong sabi habang marahan kong hinahagod ang dibdib niya. Wala na akong pakialam kung nasa set pa kami ng Star Singer at may mga staff na palinga-linga sa amin. Ang mahalaga, makita niya na wala talaga siyang dapat ikaselos.“Ey, Estella…”Hindi pa ako nakakabawi ng hinga nan
ChansenNabasa ko na ang email ni Kuya Lualhati tungkol sa nakaraan ng aking asawa. May video pa mula sa showroom ng isang car dealer na ilang beses kong pinanood kahit na nanggagalaiti na ako as inis. Kaya ngayon, malinaw na sa akin kung sino talaga ang babaeng iniwan namin ni Estella sa labas ng r







