MasukMagulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
Honey “Baka gusto mo nang bumitaw sa akin.” Sa kaba at inis na hindi ko na maipaliwanag, bigla ko siyang naitulak. At dahil sa sobrang lakas ng tulak ko — at sa tigas ng dibdib niya na parang concrete wall — ako pa ngayon ang muntik na bumagsak. Napapikit ako, handa nang salubungin ang malamig na
HoneyNagkasundo na kaming magkakaibigan na lumabas ng jewelry store, at habang naglalakad kami papunta sa pintuan, natawa ako sa sarili ko. Ganon lang talaga kami minsan, window shopping squad. Tititig sa mga alahas na parang nasa museum, magpi-freak out sa presyo, tapos magpapakapayat sa pagtitimp
Honey“Hija, kamusta naman ang stay mo dito?”Napabaling ako ng tingin kay Tita Marie. Nasa likod kami ng bahay nila, sa lanai na diretso ang view sa tahimik na swimming pool na ngayon ay bahagyang nagre-reflect ng ilaw mula sa garden lamps. Mahinang hangin ang humahaplos sa balat ko, pero kahit gan
Nagulat ako kahit na may kutob na ako sa gusto niyang gawin. Nanigas ang buong katawan ko, parang tumigil ang oras. Parang nakalimutan ko kung paano huminga.Pero sandali lang.At kusa nang gumalaw ang aking mga labi, parang may sariling desisyon, at matagal na ring naghihintay ng pahintulot.Yun la







