LOGIN“Habang nasa San Francisco ako,” nagpatuloy ako, seryoso na ang tono, “habang hinaharap ko yung mga bastards na ‘yon at pinagtatanggol ang pamilya ng mga kasamahan ko, doon ko naisip kung gaano kaikli lang talaga ang buhay.” Huminga ako nang malalim bago ko dinugtungan. “I’m not getting any younger.
ChandlerNasa sixth floor na si Mitch para sa practice nila habang ako naman ay dumiretso na sa opisina ko sa ibaba. Habang bumababa ako, ramdam ko na unti-unti nang bumabalik ang normal na ritmo ng araw ko, yung pakiramdam na parang bumabalik ka sa isang lugar na matagal mong iniwan pero sa puso mo
At oo, hindi ko itatanggi, kasama na rin doon ang maiinit naming sandali. Pero sa pagkakataong iyon, mas pinili kong patunayan sa kanya na hindi lang katawan niya ang hinahanap ko kundi siya, buo at totoo, sa bawat umaga na magigising kaming magkasama.Marahan ko siyang niyaya na maupo na sa mesa pa
ChandlerMaaga akong nagising, mas maaga kaysa sa nakasanayan ko, parang may sariling alarm ang dibdib ko na nagsasabing okay na, gising ka na—nandito ka na ulit.Dahan-dahan akong humarap sa aking tabi at doon ko siya nakita, mahimbing pa ring natutulog si Mitch. Ang buhok ay bahagyang magulo, ang
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Sakay kami ng cart habang binabaybay ang daan pauwi, presko ang hangin kahit tirik pa rin ang araw. “Bukas ng umaga, saan mo gustong magpunta?” tanong ko, casual lang habang nakatuon ang tingin ko sa daan. “I don’t know,” sagot niya agad, bahagyang napangiti. “Saan pa ba maganda?” “Gusto mo sa tan
ChantonPagdilat ko ng mga mata, unang bumungad sa akin ang mukha ni Honey. Ilang pulgada lang ang layo namin sa isa’t isa. Nakahiga ako nang nakatagilid paharap sa kanya at ganon din siya. Para kaming dalawang taong kusang naghanap ng init at napunta sa natural na posisyon na ‘to.Saglit akong nati
ChantonPangatlong gabi na namin dito sa bahay ni Kuya Chase. Hindi talaga ako makatulog, kaya matapos kong maligo, tumambay muna ako sa balcony. Sobrang fresh ng hangin, pero parang mas masakit sa puso yung excitement na hindi ko ma-explain. Napatingin ako sa kabilang pinto, sa kabila non ay ang si
“Shit,” I muttered under my breath.Napalingon kasi ako, and ayun sila…She was smiling and laughing with Jacob again. Yung effortless, soft smile niya na lagi kong nakikita sa kanya pero wala kapag ako ang kaharap. At si Jacob—hayop talaga—nakangisi habang pinupunasan niya ang pawis sa noo ni Honey







