LOGINAyan!! Wahahaha... Gawa ka ng paraan para makalapit ulit...
Third PersonHabang abala si Riz sa pagpili ng helmet, bigla niyang naramdaman ang pag-vibrate ng cellphone sa bulsa ng kanyang pantalon. Agad niya itong inilabas at sinulyapan ang screen bago pinindot ang answer button.“Hey, nasaan ka banda?” bungad ni Jeanette mula sa kabilang linya.“Nasa fourth
RizWednesday afternoon, dumiretso ako sa LR Supermalls Bukidnon matapos ang half-day duty ko. Malapit na ang eighteenth birthday ng mga kapatid kong quadruplets, at dahil hindi ako makakadalo sa mismong celebration nila dahil sa schedule ko sa ospital, gusto kong makabawi sa pamamagitan ng pagbibi
Jared“Are you sure?”Mariin kong tinitigan si Jacob matapos nitong sabihin na wala pa rin silang nakukuhang impormasyon tungkol kay Chariz Antonio. Hindi ko alam kung bakit, pero nahirapan akong paniwalaan ang report na iyon.Tumango ang assistant ko bago bahagyang napayuko. Halata sa mukha niya an
Riz“Lumang linyahan?” ulit ni Jared habang bahagyang nakataas ang isang kilay. Kitang-kita sa mukha nito ang halatang pagkaasiwa, na para bang siya pa ang na-offend sa naging sagot ko. “Do I look like that kind of man to you?”Napigilan kong mapairap.Sus, ang yabang talaga.Kung hindi iyon pick-up
Huminto ang tingin nito sa bandage na nakadikit sa noo niya.Bahagyang umangat ang isang sulok ng labi ni Jared.“Is that a new trend?”Punong-puno ng panunukso ang tono nito. Kusang umangat ang kamay ni Riz sa kanyang noo.Napapikit siya nang mariin sa loob-loob niya.Seriously?Iyon talaga ang una
Third Person“Okay ka lang, Dok?”Nag-angat ng tingin si Riz sa nurse na maingat na naglalagay ng antiseptic sa sugat sa noo niya. Kasalukuyan siyang nakaupo sa isang upuan sa labas ng private suite ni Mr. Bautista, habang napapalibutan ng ilang nurse na halatang hindi pa rin nakaka-recover sa nangy
HoneyNanatili pa rin ako sa 14th floor. Sinikap kong i-distract ang sarili ko kahit na hindi talaga nawawala ang kaba sa dibdib ko—yung tipong kahit anong inhale-exhale gawin ko ay hindi gumagana. Sina Amber at Jade ang naging instant noise-cancelling device ko. Hindi nila ako matigil-tigilan. Imbi
Doon ako bahagyang napapikit.Hindi ko namalayang nakahinga pala ako ng maluwag. Para bang unti-unting nabawasan ang bigat na ilang araw nang nakadagan sa dibdib ko. Hindi man tuluyang nawala ang pag-aalala—dahil ama pa rin ako—pero sapat na ang impormasyong iyon para makaramdam ako ng konting kapan
ChantonI was so damn worried kanina. As in sobra. Late na yung dinner ni Honey, tapos pag-uwi ko sa bahay, biglang wala siya. The moment I saw the empty living room, para akong sinampal ng kaba. Ramdam ko agad yung heaviness sa dibdib ko.“Where the hell is she?” bulong ko sa sarili ko habang paiko
HoneySiraulong Chanton ‘tong lalaking ‘to, swear.Nagbihis lang ako para sa simple dinner namin—promise, naka-dress pa ako na pang-chill lang, yung tipong pang-café date vibes—tapos bigla na lang matatagpuan kong pinapasok niya ang sasakyan sa isang magara at malaking bakuran.Nung una talaga, sobr







