로그인Ayan!! Wahahaha... Gawa ka ng paraan para makalapit ulit...
“Hey,” mahina niyang sabi habang marahang hinihimas ang likod ko.Sa simpleng salitang iyon ay parang biglang bumigat ang mga mata ko.Hindi ko namalayang ganito pala kabigat ang dala ko hanggang sa may yumakap sa akin.Naghiwalay rin kami makalipas ang ilang segundo.“Nasaan si Papa?” tanong niya.
Hindi ko naman sinabi.Hindi rin ako umiiyak.Pero somehow, alam niya.“I’m okay,” pilit kong sabi.Mahina siyang natawa.“You always say that.”Napabuntong-hininga ako.Nakakainis siya minsan.Pero sa paraan na nakakagaan ng loob.At habang naririnig ko ang boses niya ay pakiramdam ko ay unti-untin
Huminga ako nang malalim.Sobrang natakot ako kanina.Hindi ko man lang napansin na nanginginig pala ang mga kamay ko hanggang sa ilapat ko ang mga iyon sa kandungan ko.Pinikit ko sandali ang mga mata ko at pilit pinapakalma ang sarili.Pakiramdam ko ay muntik na siyang mawala sa amin.Hindi ko man
MitchTinitigan kong mabuti si Papa habang hawak ko pa rin ang kamay niya.Kahit sinabi na ng doktor na stable na siya, hindi pa rin tuluyang nawawala ang kaba sa dibdib ko. Pakiramdam ko ay kailangan ko siyang bantayan nang matagal, kailangan kong makita mismo na maayos ang paghinga niya at hindi n
“Pa…”Marahan siyang napalingon.At nang makita niya ako, mahina siyang ngumiti.“Anak.”Doon tuluyang nangilid ang luha ko.Agad akong lumapit at hinawakan ang kamay niya.Mainit pa rin.Salamat.“Bakit mo kami tinatakot ng ganito?” pilit kong biro kahit nanginginig ang boses ko.Mahina siyang nata
Magulo ang buhok niya at namumugto ang mga mata.At nang makita niya ako ay lalo siyang napaiyak.“Ma…” mahinang tawag ko nang makalapit.Agad ko siyang niyakap.Mahigpit.Pakiramdam ko ako na rin ang kumakapit.“Mitch…” nanginginig niyang sabi habang nakakapit sa akin. “Ang Papa mo…”Kasunod noon a
HoneyMay kung anong panghatak ang lalaki kaya mabilis kong pinilig ang ulo ko, parang gusto kong iwaksi ang kung anong weird na epekto niya sa sistema ko. Bigla akong nagising sa tila malalim na pagtulog ng sarili kong isip. Ano ba ‘to, Honey? May boyfriend ka. May relasyon kang pinanghahawakan. Hi
Chansen“Ano ba kayo? Hindi ba dapat ay nasa kanya-kanya na kayong silid?” Napailing ako habang nakatukod ang kamay sa bewang. Para akong security guard sa living area ng hotel room namin ni Estella na puno ng mga pamilya kong parang walang balak lumabas.Nandito na kami sa Sarinas para sa kasal nam
“Hindi porke naging asawa mo na ang isa sa mga Lardizabal ay untouchable ka na, Estella!” singhal ni Mr. Salvador. “Baka nakalimutan mo na, tinapon ka ng tunay mong mga magulang dahil hindi ka nila gusto. Dahil malas ka!”Para bang biglang tumahimik ang paligid. Kahit si Tristan, na kanina pa nagmam
Sa bridge part ng kanta, napatingin ako kay Miss G. Nakataas ang dalawang kilay niya at napapailing sa disbelief. “Anak ng—hindi ko alam kung paano pa tatapatan ’to,” bulong niya.Natawa ako, pero iyun yung tawang napapailing dahil hindi ko rin alam kung ano pang pwedeng i-expect. “This is turning i







