로그인Abangers ka, Chandler?
Jared“Are you sure?”Mariin kong tinitigan si Jacob matapos nitong sabihin na wala pa rin silang nakukuhang impormasyon tungkol kay Chariz Antonio. Hindi ko alam kung bakit, pero nahirapan akong paniwalaan ang report na iyon.Tumango ang assistant ko bago bahagyang napayuko. Halata sa mukha niya an
Riz“Lumang linyahan?” ulit ni Jared habang bahagyang nakataas ang isang kilay. Kitang-kita sa mukha nito ang halatang pagkaasiwa, na para bang siya pa ang na-offend sa naging sagot ko. “Do I look like that kind of man to you?”Napigilan kong mapairap.Sus, ang yabang talaga.Kung hindi iyon pick-up
Huminto ang tingin nito sa bandage na nakadikit sa noo niya.Bahagyang umangat ang isang sulok ng labi ni Jared.“Is that a new trend?”Punong-puno ng panunukso ang tono nito. Kusang umangat ang kamay ni Riz sa kanyang noo.Napapikit siya nang mariin sa loob-loob niya.Seriously?Iyon talaga ang una
Third Person“Okay ka lang, Dok?”Nag-angat ng tingin si Riz sa nurse na maingat na naglalagay ng antiseptic sa sugat sa noo niya. Kasalukuyan siyang nakaupo sa isang upuan sa labas ng private suite ni Mr. Bautista, habang napapalibutan ng ilang nurse na halatang hindi pa rin nakaka-recover sa nangy
Third Person“Doc!”Napalingon si Riz sa lalaking nasa loob ng silid.Halatang gulat na gulat ito sa nangyari at agad na lumapit na para bang handang saluhin ang doktor kung sakaling matumba ito.Samantala, ang mga nurse na nasa likuran ni Riz ay nag-aalalang nakatingin sa kanya.“Doc, okay lang po
Third PersonAlas siyete na ng gabi nang pansamantalang makahanap ng pagkakataong makahinga sina Dr. Riz at Dr. Jeanette matapos ang sunod-sunod na responsibilidad nila sa buong maghapon. Sa wakas ay nakaupo na rin sila sa physicians' lounge, tahimik na naghahapunan habang sinasamantala ang ilang mi
Napakagat ako sa labi. “Paano po kung matagal pa siyang gumising?”“Kung hindi pa rin siya magising sa loob ng 12 hanggang 24 hours post-op, doon pa lang kami magsisimulang mag-order ng additional tests, CT scan o MRI ng utak, kung saka-sakaling may gusto kaming i-rule out,” paliwanag niya. “Pero sa
GiannaMas naging masigla ang takbo ng trabaho ko matapos kong maipadala kay Chancy ang message ko. Parang gumaan ang dibdib ko sa simpleng bagay na iyon, ang makipag-ugnayan sa kanya kahit sa chat lang. Ngunit sa kabila ng pagsusumikap kong ituon ang pansin sa mga task ko, hindi ko mapigilang silip
Gianna“Mukhang masaya ka, Architect ah,” puna ni Engr. Jaime habang papalapit ako sa aking sasakyan. Ang araw ay unti-unting lumulubog, at ramdam na ang pagod mula sa mahaba naming araw sa site. Tapos na ang oras ng trabaho at handa na akong umuwi sa condo.Kanina lang ay nag-message ako kay Chancy
ChancyNakaupo ako sa sulok ng meeting room, hawak ang tablet habang tahimik na nagbabasa ng storyline ng bagong character na ginawa ng narrative designer namin. Maagang binuo ang konsepto nito kahit kakasimula pa lang ng unang season ng HPL. Pero ganito talaga kami, laging may inihahanda dahil alam







