LOGIN“Hindi namin siya pinagkaisahan—”“Bullshit.”Putol ko agad sa lalaking nagsalita.Kitang-kita ko kung paano sila nagkatinginan.At halatang umaasang hindi ako gagawa ng eksena.Wrong move.“Do you even know who you’re talking to?” malamig kong tanong.“Love…” mahinang tawag ni Mitch habang bahagyan
ChandlerPaglapit ko sa kanila ay agad kong napansin ang pulang-pula niyang mga pisngi. Hindi iyon dahil sa makeup o sa init ng ilaw sa hallway. Galing iyon sa sampal.Lalong sumikip ang dibdib ko dahil do’n.Dahan-dahan kong hinawakan ang mukha niya gamit ang dalawang kamay ko, marahang hinahaplos
Tahimik ko lang silang pinagmamasdan habang nakasandal sa couch, pero kahit naririnig ko ang ingay at tawanan nila, kalahati lang ng atensyon ko ang nasa mesa.Ang kalahati ay nasa pintuan pa rin.Wala kahit sino sa mga babae ang nagtangkang lumapit o mag-alok ng inumin sa akin. Hindi dahil may sina
ChandlerMaya’t-maya ang tingin ko sa wristwatch ko habang hindi mapakali ang mga daliri kong marahang kumakatok sa ibabaw ng glass table. Kahit medyo malakas ang bass ng music ay hindi pa rin no’n natatabunan ang ingay ng sariling isip ko.Ilang minuto na rin ang lumipas mula nang magpaalam si Mitc
Magkakasama sila, o mas malala ay tinawagan ni Flor ang mga lalaking ito upang harangin ako.Nanatili akong nakatayo sa pwesto ko habang nakaharang sa dadaanan ko ang tatlong lalaki. Hindi ko man sila kilala, sapat na ang mga tinginan nila para maramdaman kong wala silang balak paalisin ako nang maa
MitchHindi ko alam kung saan nanggaling ang bilis ng reflex ko, pero bago pa man tuluyang dumampi sa mukha ko ang kamay ni Flor ay agad ko iyong nasalag. Mahigpit kong nahawakan ang pulsuhan niya at mabilis iyong itinulak palayo sa akin dahilan para mapaatras siya nang bahagya.Halatang hindi niya
HoneyIlang araw na ang lumipas, pero kahit anong pilit kong i-divert ang isip ko, ang fake relationship pa rin namin ni Chanton ang paulit-ulit na bumabalik sa utak ko. Parang sirang plaka. Lalo na kapag naaalala ko yung mga salitang binitawan niya noong mag-sprain ang paa ko. Yung tono ng boses ni
Chanton Dahil weekdays, tahimik ang umaga sa hacienda. Walang mga batang naglalaro, walang ingay ng tawanan kaya madalas, kami ni Honey ang laging magkasama. Parang may sarili kaming mundo sa mga oras na ’yon. Iniikot talaga namin ang buong hacienda, at sa bawat lugar na puntahan namin, hindi matat
Napahinto rin ako, automatic. Hindi ako ang tipo ng babae na super selosa dahil talagang madali akong magbigay ng tiwala. Pero hindi ibig sabihin non ay hindi na ako marunong magtaka.Ang sabi ni Jacob sa akin, pupuntahan daw niya ang nanay niya.So… anong ginagawa niya dito?Masakit para sa akin, s
“Jacob… tell me,” halos pakiusap ko na. “If you love me, bakit mo ako kailangang saktan? Yun lang sana, masagot!" Halos pasigaw na ang salita ko.Napapikit siya ng mariin na parang sinusuntok ng emosyon ang loob niya. Pero huminga siya ng malalim na tila ba desisdido na siya sa kanyang sasabihin.“I







